Source: https://jugti.com/kosh/books/luna/ ਲੂਣਾ [Kosh](https://jugti.com/kosh/)/[Books](https://jugti.com/kosh/books/)/[Poetry](https://jugti.com/kosh/books/poetry/)/Luna Book · Poetry # Lunaਲੂਣਾ ਲੂਣਾ Poetry by [Shiv Kumar Batalvi](https://jugti.com/kosh/people/shiv-kumar-batalvi/) · 1965 AuthorShiv Kumar BatalviPublished1965 [In short](#in-short)[About the book](#s-b1x)[Plot and themes](#s-b9x)[The author](#s-b19x)[Reception and legacy](#s-b25x)[Read it if](#s-b33x)[Characters](#characters)[Editions and translations](#editions)[The author](#author)[Connected](#connected)[More to read](#more) ਲੂਣਾ In short Luna is a 1965 Punjabi verse play by Shiv Kumar Batalvi, retelling the folk legend of Puran Bhagat from Loona’s point of view. It won the Sahitya Akademi Award in 1967. Punjabi, Gurmukhi Facts Punjabi name ਲੂਣਾ Author Shiv Kumar Batalvi Published 1965 Language Punjabi (Gurmukhi) Form Verse play · epic drama Based on The folk legend of Puran Bhagat, retold from Loona's point of view All 9 facts Award Sahitya Akademi Award, 1967, youngest recipient Genre created The modern Punjabi kissa Poet's lifespan 1936–1973 · ‘Keats of Punjab’, ‘Birha Da Sultan’ ## Characters LoonaThe young stepmother — married against her will to the aging King Salwan; Batalvi remakes the legend's villain into its tragic heroine. PuranThe devout prince whose refusal of Loona's love sets the tragedy in motion. King SalwanThe aging king; Puran's father and Loona's husband. Queen IcchranPuran's mother, grieving the wreck of the royal house. Full story5 min read ## About the book Loona (ਲੂਣਾ), published in 1965, is the masterpiece of Shiv Kumar Batalvi and one of the towering achievements of modern Punjabi literature. A verse play, an epic in dramatic form, it retells the ancient legend of Puran Bhagat from a revolutionary angle: through the eyes of Loona, the young stepmother whom the folk tradition remembers as a villain. In 1967 it won the Sahitya Akademi Award, making the thirty-year-old Batalvi the youngest recipient of the honour. Critics credit it with creating a new genre altogether: the modern Punjabi kissa. The legend, in its traditional form, is simple. Puran is a prince, devout and pious. His aging father, King Salwan, marries a girl named Loona, far younger than himself. Loona is drawn to her stepson Puran and declares her feelings; Puran, devoted to God and unwilling to betray his father, refuses her. Humiliated, Loona takes revenge by persuading her husband to exile, in some versions, to mutilate and abandon, Puran. In the folk telling, she is the vengeful villain and he the righteous victim-saint. Batalvi's genius was to ask a different question: what made Loona a villain? His Loona is a teenage girl of low caste, married off against her will to a man old enough to be her grandfather, and then renounced by the one man she desired. Her 'villainy' becomes, in Batalvi's hands, the tragedy of a woman whom society gave no will of her own, no choice in marriage, no outlet for desire, no language for her pain, and then condemned her for the choices she made without choices. It is one of the great feminist reinterpretations in Indian literature, a full decade before such readings became fashionable. ## Plot and themes The play unfolds through poetic monologues and dialogues rather than conventional scenes, blending free verse with traditional Punjabi forms like the kafi and the dohra. We meet Loona as a girl sacrificed to a royal marriage she never wanted; we hear her first bewildered, then burning awareness of Puran, the stepson near her own age, beautiful, unattainable, forbidden. Her desire is rendered with an honesty that must have shocked 1965: this is a woman's erotic and emotional life, claimed in her own voice, without apology. Puran's refusal is the play's hinge. He is not a villain either, merely a young man locked inside his own piety, unable to see the human catastrophe in front of him. Loona's humiliation curdles into the revenge the legend records, but Batalvi makes us feel the cost of every step: the exile she engineers is also her own exile, from sympathy, from grace, from herself. The play's final movement is desolation, a woman who wanted love and got legend instead, remembered for centuries as a monster. The themes are large and modern. Forbidden desire and the violence of its repression; caste and class as determinants of who may want whom; the patriarchal bargain that marries girls to old men and calls it order; and above all, the question of narrative justice, who gets to tell the story, and what the story does to those it names villains. Batalvi's Loona is also, unmistakably, a self-portrait of the poet's own obsessions: impossible love, suffering as a mode of knowledge, the romantic agony (birha) that earned him the title 'Birha Da Sultan', the Sultan of Separation. Stylistically, the play is Batalvi at full stretch: pure, musical Punjabi; images drawn from the village world of his childhood, forests, rivers, birds; and a lyric intensity that carries long dramatic passages without flagging. It demands much of the reader, but it repays everything. ## The author Shiv Kumar Batalvi (1936–1973), born Shiv Kumar on 23 July 1936 in Bara Pind Lohtian, Shakargarh tehsil, Sialkot district (now in Pakistan), is the most beloved romantic poet in modern Punjabi, often called the 'Keats of Punjab'. When Partition came in 1947, his family moved to Batala in Gurdaspur district, where his father worked as a patwari and the dreamy boy vanished for days into the countryside that would fill his verse. He became famous for poetry of heightened passion, pathos, separation and lovers' agony: collections like Peeran Da Paraga, Lajwanti, Aate Dian Chirian, Mainu Vida Karo, Birha Toon Sultan and Main Te Main made him a youth icon on both sides of the Punjab border. Loona (1965) was his bid for permanence, and it succeeded beyond any contemporary's. He died on 6 May 1973 at Kiri Mangyal, aged only thirty-six, and the early death sealed the legend: the poet of separation, separated finally from life itself. ## Reception and legacy The Sahitya Akademi Award in 1967, to a thirty-year-old, the youngest ever, announced that Punjabi literature had a new classic. Loona has never left the stage since: it is constantly reprinted, constantly staged, constantly taught, and its heroine has become a cultural archetype, the wronged woman behind the 'villain', the figure Punjabi feminists return to again and again. Critics regard it as the work that proved Punjabi could sustain the verse drama, a form with almost no native tradition, at the highest level, and as the founding text of the modern Punjabi kissa, the old tale retold with modern consciousness. Its influence runs through decades of Punjabi poetry, theatre and song; its lines are quoted the way Shakespeare is quoted in English. For Batalvi's own legacy, Loona is the counterweight to the love lyrics. The lyrics made him beloved; Loona made him great. It is the book that lets us see past the romantic myth to the serious artist: a poet who took a misogynist folktale and, with nothing but language, turned it inside out. ## Read it if Read it if you love tragic drama, this is Punjabi's answer to the great verse tragedies. Read it if the idea of retelling a legend from the villain's point of view excites you; Batalvi did it before it was a trend, and did it in verse. And read it if you know Shiv Kumar only as the poet of separation songs and want to meet the playwright: Loona is where his suffering found its largest, most disciplined form. ## ਕਿਤਾਬ ਬਾਰੇ ਲੂਣਾ (1965) ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਦ-ਨਾਟਕ, ਨਾਟਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਕਾਵਿ, ਇਹ ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਨੂੰ ਇਨਕਲਾਬੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਲੂਣਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਮਤਰੇਈ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ-ਪਰੰਪਰਾ ਖਲਨਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। 1967 ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਤੀਹ ਸਾਲਾ ਬਟਾਲਵੀ ਇਸ ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਾ ਹਾਸਲਕਰਤਾ ਬਣਿਆ। ਆਲੋਚਕ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਵਿਧਾ, ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿੱਸਾ, ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਥਾ ਸਰਲ ਹੈ। ਪੂਰਨ ਇੱਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੈ, ਭਗਤ ਅਤੇ ਸੰਜਮੀ। ਉਸ ਦਾ ਬੁੱਢਾ ਪਿਤਾ ਰਾਜਾ ਸਲਵਾਨ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਲੂਣਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੂਣਾ ਆਪਣੇ ਮਤਰੇਏ ਪੁੱਤ ਪੂਰਨ ਵੱਲ ਖਿੱਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪੂਰਨ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਪਮਾਨਿਤ ਲੂਣਾ ਬਦਲਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਨੂੰ ਦੇਸ਼-ਨਿਕਾਲਾ ਦੇਣ ਲਈ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ-ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਦਲਾਖੋਰ ਖਲਨਾਇਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮੀ ਪੀੜਤ। ਬਟਾਲਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਵਿੱਚ ਸੀ: ਲੂਣਾ ਖਲਨਾਇਕਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣੀ? ਉਸ ਦੀ ਲੂਣਾ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਦੀ ਕਿਸ਼ੋਰ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਿਰੁੱਧ ਦਾਦੇ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਹੱਥੋਂ ਤਿਆਗੀ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਪੁਨਰ-ਪਾਠਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ। ## ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਟਕ ਰਵਾਇਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਕਾਵਿਕ ਸਵੈ-ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਅਤੇ ਸੰਵਾਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਤ ਛੰਦ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਦੋਹਰਾ ਵਰਗੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ। ਅਸੀਂ ਲੂਣਾ ਨੂੰ ਉਸ ਕੁੜੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਚਾਹੇ ਸ਼ਾਹੀ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਗਈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈਰਾਨ, ਫਿਰ ਧੁਖਦੀ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਮੁਆਫ਼ੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੂਰਨ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਨਾਟਕ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਖਲਨਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਨੌਜਵਾਨ। ਲੂਣਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਉਸ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਥਾ ਦਰਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਟਾਲਵੀ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਕਦਮ ਦੀ ਕੀਮਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਹਨ: ਵਰਜਿਤ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਮਨ ਦੀ ਹਿੰਸਾ; ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਵਰਗ; ਪਿਤਰਸੱਤਾਤਮਕ ਸੌਦਾ ਜੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁੱਢਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਲ, ਕਹਾਣੀ ਕੌਣ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਟਾਲਵੀ ਦੀ ਲੂਣਾ ਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਜਨੂਨਾਂ ਦਾ ਸਵੈ-ਚਿਤਰ ਵੀ ਹੈ: ਅਸੰਭਵ ਪਿਆਰ, ਵਿੱਛੋੜਾ। ਸ਼ੈਲੀ ਪੱਖੋਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਬਟਾਲਵੀ ਹੈ: ਸ਼ੁੱਧ, ਸੁਰੀਲੀ ਪੰਜਾਬੀ; ਬਚਪਨ ਦੀ ਪੇਂਡੂ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਬਿੰਬ; ਅਤੇ ਗੀਤਕ ਤੀਬਰਤਾ। ## ਲੇਖਕ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ (1936–1973), 23 ਜੁਲਾਈ 1936 ਨੂੰ ਸਿਆਲਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬੜਾ ਪਿੰਡ ਲੋਹਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ, ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਰੁਮਾਂਟਿਕ ਸ਼ਾਇਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਕੀਟਸ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1947 ਦੀ ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਟਾਲਾ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਤੀਬਰ ਜਜ਼ਬੇ, ਦਰਦ, ਵਿੱਛੋੜੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ: ਪੀੜਾਂ ਦਾ ਪਰਾਗਾ, ਲਾਜਵੰਤੀ, ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ, ਬਿਰਹਾ ਤੂੰ ਸੁਲਤਾਨ ਵਰਗੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ-ਨਾਇਕ ਬਣਾਇਆ। ਲੂਣਾ (1965) ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਦਾਅਵੇਦਾਰੀ ਸੀ। 6 ਮਈ 1973 ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਛੱਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਦੇਹਾਂਤ। ## ਹੁੰਗਾਰਾ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ 1967 ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਤੀਹ ਸਾਲਾ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਐਲਾਨ ਸੀ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਲਾਸਿਕ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੂਣਾ ਤਦ ਤੋਂ ਮੰਚ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਨਹੀਂ: ਲਗਾਤਾਰ ਮੁੜ ਛਪਦਾ, ਮੰਚਿਤ ਹੁੰਦਾ, ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਲੋਚਕ ਇਸ ਨੂੰ ਉਹ ਰਚਨਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਉੱਚਤਮ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਪਦ-ਨਾਟਕ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿੱਸੇ ਦਾ ਨੀਂਹ-ਪੱਥਰ। ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ, ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਬਟਾਲਵੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਲਈ ਲੂਣਾ ਪ੍ਰੇਮ-ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਤੋਲ ਹੈ। ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਬਣਾਇਆ; ਲੂਣਾ ਨੇ ਮਹਾਨ। ## ਪੜ੍ਹੋ ਜੇ ਪੜ੍ਹੋ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਖਾਂਤ ਨਾਟਕ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਦ-ਦੁਖਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੈ। ਪੜ੍ਹੋ ਜੇ ਖਲਨਾਇਕ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਕਥਾ ਮੁੜ ਕਹਿਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਪੜ੍ਹੋ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ## Editions and translations * LunaPunjabi · Gurmukhi · original, 1965 · original spelling 'Loona' (ਲੂਣਾ)Original * Shiv Kumar: Sampuran Kav SangrehComplete poetry · includes LoonaEdition ## The author [Shiv Kumar BatalviPoet · 1936 to 1973Shiv Kumar Batalvi (1936 to 1973) was a Punjabi poet from Batala, author of the verse play Loona (1965) and the collections Piran da Paraga and Birha Tu Sultan. The youngest Sahitya Akademi Award recipient in 1967, he became the defining Punjabi voice of love and separation before his death at 36.](https://jugti.com/kosh/people/shiv-kumar-batalvi/) ## Connected [ਸShiv Kumar BatalviPerson · Poet](https://jugti.com/kosh/people/shiv-kumar-batalvi/) ## More to read * [ਮੈਂ ਤੇ ਮੈਂMain Te MainPoetry · 1970Main Te Main](https://jugti.com/kosh/books/main-te-main/) * [ਬਿਰਹਾ ਤੂੰ ਸੁਲਤਾਨBirha Tu SultanPoetry · 1964Birha Tu Sultan](https://jugti.com/kosh/books/birha-tu-sultan/) * [ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂAate Dian ChiriyanPoetry · 1962Aate Dian Chiriyan](https://jugti.com/kosh/books/aate-dian-chiriyan/) * [ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਸੁਲਗਦੀ ਵਰਨਮਾਲਾHanere Vich Sulagdi VarnmalaPoetry · 1992Hanere Vich Sulagdi Varnmala](https://jugti.com/kosh/books/hanere-vich-sulagdi-varnmala/) * [ਵਾਰਾਂ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸVaran Bhai GurdasPoetryVaran Bhai Gurdas](https://jugti.com/kosh/books/varan-bhai-gurdas/) * [ਉੱਡਦੇ ਬਾਜ਼ਾਂ ਮਗਰUdde Baajan MagarPoetry · 1973Udde Baajan Magar](https://jugti.com/kosh/books/udde-baajan-magar/) Sources (4) 1. [Loona (Punjabi epic)](https://en.wikipedia.org/wiki/Loona%5F%28Punjabi%5Fepic%29)Wikipedia 2. [Shiv Kumar Batalvi](http://en.wikipedia.org/wiki/Shiv%5FKumar%5FBatalvi)Wikipedia 3. [Loona by Shiv Kumar Batalvi](https://www.chaifry.org/loona-shiv-kumar-batalvi)Chaifry review 4. [List of Sahitya Akademi Award winners for Punjabi](https://en.wikipedia.org/wiki/List%5Fof%5FSahitya%5FAkademi%5FAward%5Fwinners%5Ffor%5FPunjabi)Wikipedia [Report a correction](https://jugti.com/corrections/) **Jugti is free and independent.** Reader support keeps the Kosh growing. [Support](https://jugti.com/support/) On this page[In short](#in-short)[About the book](#s-b1x)[Plot and themes](#s-b9x)[The author](#s-b19x)[Reception and legacy](#s-b25x)[Read it if](#s-b33x)[Characters](#characters)[Editions and translations](#editions)[The author](#author)[Connected](#connected)[More to read](#more) Facts Punjabi name ਲੂਣਾ Author Shiv Kumar Batalvi Published 1965 Language Punjabi (Gurmukhi) Form Verse play · epic drama Based on The folk legend of Puran Bhagat, retold from Loona's point of view Award Sahitya Akademi Award, 1967, youngest recipient Genre created The modern Punjabi kissa Poet's lifespan 1936–1973 · ‘Keats of Punjab’, ‘Birha Da Sultan’ ## Keep exploring Everything in the Kosh, with sources. [People167 entries](https://jugti.com/kosh/people/)[Places12,422 places](https://jugti.com/kosh/places/)[ੳWords340 words](https://jugti.com/kosh/words/)[Religion314 entries](https://jugti.com/kosh/religions/)[ੳA to ZEvery entry by letter](https://jugti.com/kosh/a-z/)