Source: https://jugti.com/kosh/books/mere-sayian-jio/ ਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ [Kosh](https://jugti.com/kosh/)/[Books](https://jugti.com/kosh/books/)/[Poetry](https://jugti.com/kosh/books/poetry/)/Mere Sayian Jio Book · Poetry # Mere Sayian Jioਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ ਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ Poetry collection by [Bhai Vir Singh](https://jugti.com/kosh/people/bhai-vir-singh/) · 1953 AuthorBhai Vir SinghPublished1953Title means'O My Beloved!' [In short](#in-short)[About the book](#s-k97d)[Plot & themes](#s-k100d)[The author](#s-k104d)[Reception & legacy](#s-k106d)[Read it if...](#s-k108d)[Editions and translations](#editions)[The author](#author)[Connected](#connected)[More to read](#more) ਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ In short Mere Saiyan Jio (O My Beloved!, 1953) is Bhai Vir Singh's late lyric collection, the book that won the first Sahitya Akademi Award given for Punjabi (1955), crowning the career of the father of modern Punjabi literature. Punjabi, Gurmukhi, with an English translationReviewed by Jugti editors Facts Punjabi name ਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ Author Bhai Vir Singh (1872–1957) Published 1953 Language Punjabi Genre Poetry collection · lyric Title means 'O My Beloved!' All 9 facts Award First Sahitya Akademi Award for Punjabi (1955) Also Padma Bhushan (1956) Place in oeuvre Last major poetry book; crown of the lyric sequence 1920–1953 Full story3 min read ## About the book Mere Saiyan Jio, 'O My Beloved!', is a 1953 collection of lyrics by Bhai Vir Singh (1872–1957), the last major poetry book of his lifetime. It came at the end of a lyric sequence that had begun with Dil Tarang (1920) and run through Tarel Tupke (1921), Lehran de Haar (1921), Matak Hulare (1922), Bijliyan de Har (1927), Preet Veena (1929), Kambdi Kalai (1933), Lehar Hulare (1946) and Kant Maheli (1950): three decades in which Vir Singh, almost single-handedly, created the modern Punjabi poem. In 1955 the collection won the Sahitya Akademi Award, the first time the award was given for Punjabi. The following year Vir Singh received the Padma Bhushan. The two honours together were a national recognition of what Punjab had long known: that the Singh Sabha's poet-novelist-scholar was the founder of modern Punjabi literature. ## Plot & themes The lyrics of Mere Saiyan Jio are addressed, as the title says, to the Beloved, and in Vir Singh's mystical idiom the Beloved is at once the divine and the human, the soul's eternal longing for merger with its original essence. The theme is the one he had pursued since the epic Rana Surat Singh (1905): the matter-bound human consciousness reaching out to its divine source, the ephemeral balanced against the eternal. What is new in the late lyrics is their stripped, intimate quality. The young Vir Singh of the romances wrote in high metaphor; the old Vir Singh writes as if speaking quietly to someone in the room. Nature, so profoundly moving in his earlier work, is still present, but now as a confidant rather than a spectacle. Readers often describe these poems as prayers that do not announce themselves as prayers. The collection is also, quietly, a summa: motifs from across his career, the widow's longing, the village, the seasons, the Name, return here in their simplest form, as if the poet were gathering his life's subjects for a final, unadorned statement. ## The author Bhai Vir Singh (1872–1957) needs little introduction on this site: founder of the Khalsa Tract Society (1894), editor of Nirguniara and Khalsa Samachar, creator of the Punjabi novel (Sundari, 1898) and of modern Punjabi prose, critical editor of classical Sikh texts, annotator of the Sri Gur Pratap Suraj Granth in fourteen volumes, and, in his final years, the author of a detailed commentary on the Guru Granth Sahib, left unfinished at his death in 1957\. The Sahitya Akademi Award (1955) and Padma Bhushan (1956) crowned a lifetime of unrelieved work. ## Reception & legacy The 1955 award fixed Mere Saiyan Jio in literary history as the book that carried Punjabi into the national academy, the first Punjabi book the Sahitya Akademi honoured. For readers it remains the most approachable of Vir Singh's poetry books: shorter, more intimate and more musical than the epic Rana Surat Singh, it is the volume by which many Punjabis first meet him as a poet rather than as a novelist or scholar. Its lyrics continue to be sung in Sikh congregations and at cultural gatherings. ## Read it if... you know Vir Singh the novelist and want Vir Singh the poet; you are interested in the mystical lyric in modern Punjabi; or you want the book that won Punjabi its first national literary prize, the crown of a career that created a literature. ## ਕਿਤਾਬ ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ (1872–1957) ਦਾ 1953 ਦਾ ਗੀਤ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਵਿ-ਪੁਸਤਕ। ਇਹ ਇੱਕ ਗੀਤਕਾਰੀ ਲੜੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਈ ਜੋ ਦਿਲ ਤਰੰਗ (1920) ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਤਰੇਲ ਤੁਪਕੇ (1921), ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਹਾਰ (1921), ਮਟਕ ਹੁਲਾਰੇ (1922), ਬਿਜਲੀਆਂ ਦੇ ਹਾਰ (1927), ਪ੍ਰੀਤ ਵੀਣਾ (1929), ਕੰਬਦੀ ਕਲਾਈ (1933), ਲਹਿਰ ਹੁਲਾਰੇ (1946) ਅਤੇ ਕੰਤ ਮਹੇਲੀ (1950) ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੀ ਸੀ: ਤਿੰਨ ਦਹਾਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਲਗਭਗ ਇਕੱਲਿਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਸਿਰਜੀ ਸੀ। 1955 ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਮਿਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਸਨਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮੀ ਮਾਨਤਾ ਸਨ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ: ਕਿ ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਦਾ ਕਵੀ-ਨਾਵਲਕਾਰ-ਵਿਦਵਾਨ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਬਾਨੀ ਸੀ। ## ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ ਦੇ ਗੀਤ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਰਲੇਖ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਿਬੂਬ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਮੁਹਾਵਰੇ ਵਿੱਚ ਮਹਿਬੂਬ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਦੈਵੀ ਅਤੇ ਮਾਨਵੀ ਹੈ, ਰੂਹ ਦੀ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਤੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਤਾਂਘ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਰਾਣਾ ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ (1905) ਤੋਂ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਸੀ: ਪਦਾਰਥ-ਬੱਧ ਮਾਨਵ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਆਪਣੇ ਦੈਵੀ ਸਰੋਤ ਵੱਲ ਵਧਣਾ। ਦੇਰਲੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨਵਾਂ ਹੈ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਦੀ, ਨਿੱਜੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਹੈ। ਰੋਮਾਂਸਾਂ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਉੱਚੇ ਰੂਪਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਸੀ; ਬਜ਼ੁਰਗ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਐਸੇ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ## ਲੇਖਕ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ (1872–1957) ਨੂੰ ਇਸ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਪਰਿਚੈ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ: ਖ਼ਾਲਸਾ ਟ੍ਰੈਕਟ ਸੁਸਾਇਟੀ (1894) ਦਾ ਬਾਨੀ, ਨਿਰਗੁਣਿਆਰਾ ਅਤੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ, ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ (ਸੁੰਦਰੀ, 1898) ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਤਕ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਿੱਖ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦਾ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਸੰਪਾਦਕ। ## ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ 1955 ਦੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਕਿਤਾਬ ਵਜੋਂ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਕੌਮੀ ਅਕਾਦਮੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ, ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਤਾਬ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਕਾਵਿ-ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਲਭ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ## ਇਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ ਜੇ... ਤੁਸੀਂ ਨਾਵਲਕਾਰ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਕਵੀ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ; ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕਿਤਾਬ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕੌਮੀ ਸਾਹਿਤਕ ਇਨਾਮ ਦਿਵਾਇਆ। ## Editions and translations * Mere Sayian JioPunjabi · Gurmukhi · original, 1953 · variant spelling 'Mere Saiyan Jio' (ਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ)Original ## The author [Bhai Vir SinghPoet, novelist · 1872 to 1957Bhai Vir Singh (1872 to 1957) was an Amritsar poet, novelist and scholar regarded as the father of modern Punjabi literature. His novel Sundari (1898) helped create the Punjabi novel, and his epic Rana Surat Singh and the poems of Mere Saiyan Jio (1953) remade Punjabi verse. He received the Sahitya Akademi Award in 1955 and the Padma Bhushan in 1956.](https://jugti.com/kosh/people/bhai-vir-singh/) ## Connected [ਭBhai Vir SinghPerson · Poet, novelist](https://jugti.com/kosh/people/bhai-vir-singh/) ## More to read * [ਸੁੰਦਰੀSundriNovel · 1898Sundri](https://jugti.com/kosh/books/sundri/) * [ਸਤਵੰਤ ਕੌਰSatwant KaurNovel · 1900Satwant Kaur](https://jugti.com/kosh/books/satwant-kaur/) * [ਰਾਣਾ ਸੂਰਤ ਸਿੰਘRana Surat SinghNovel · 1905Rana Surat Singh](https://jugti.com/kosh/books/rana-surat-singh/) * [ਬਿਜੈ ਸਿੰਘBijay SinghNovel · 1899Bijay Singh](https://jugti.com/kosh/books/bijay-singh/) * [ਬਾਬਾ ਨੌਧ ਸਿੰਘBaba Naudh SinghNovel · 1921Baba Naudh Singh](https://jugti.com/kosh/books/baba-naudh-singh/) * [ਲੂਣਾLunaPoetry · 1965Luna](https://jugti.com/kosh/books/luna/) Sources (2) 1. [Vir Singh bibliography](https://en.wikipedia.org/wiki/Vir%5FSingh%5Fbibliography)Wikipedia 2. [Bhai Sahib Vir Singh: The Renowned Sikh Spiritual Writer](https://www.sikhnet.com/node/98927)SikhNet [Report a correction](https://jugti.com/corrections/) **Jugti is free and independent.** Reader support keeps the Kosh growing. [Support](https://jugti.com/support/) On this page[In short](#in-short)[About the book](#s-k97d)[Plot & themes](#s-k100d)[The author](#s-k104d)[Reception & legacy](#s-k106d)[Read it if...](#s-k108d)[Editions and translations](#editions)[The author](#author)[Connected](#connected)[More to read](#more) Facts Punjabi name ਮੇਰੇ ਸਾਈਆਂ ਜੀਓ Author Bhai Vir Singh (1872–1957) Published 1953 Language Punjabi Genre Poetry collection · lyric Title means 'O My Beloved!' Award First Sahitya Akademi Award for Punjabi (1955) Also Padma Bhushan (1956) Place in oeuvre Last major poetry book; crown of the lyric sequence 1920–1953 ## Keep exploring Everything in the Kosh, with sources. [People167 entries](https://jugti.com/kosh/people/)[Places12,425 places](https://jugti.com/kosh/places/)[ੳWords346 words](https://jugti.com/kosh/words/)[Religion320 entries](https://jugti.com/kosh/religions/)[ੳA to ZEvery entry by letter](https://jugti.com/kosh/a-z/)