Source: https://jugti.com/kosh/people/nilakanta-sharma/ ਨੀਲਕਾਂਤ ਸ਼ਰਮਾ [Kosh](https://jugti.com/kosh/)/[People](https://jugti.com/kosh/people/)/[Sports](https://jugti.com/kosh/people/sports/)/Nilakanta Sharma Person · Hockey Midfielder # Nilakanta Sharmaਨੀਲਕਾਂਤ ਸ਼ਰਮਾ ਨੀਲਕਾਂਤ ਸ਼ਰਮਾ Indian field hockey midfielder from Manipur, Olympic bronze medallist at Tokyo 2020. [In short](#in-short)[Early life](#s-e1)[How did Nilakanta Sharma reach the Indian team?](#s-e5)[Career with India](#s-e9)[What medals has Nilakanta Sharma won?](#s-e13)[Retirement and later life](#s-e18)[Legacy](#s-e21)[People](#connected-people)[More sports](#more-like-this) In short Nilakanta Sharma Shanglakpam (born 2 May 1995) is an Indian field hockey midfielder from Kontha Ahallup Makha Leikai in Imphal East, Manipur. He played 163 matches for India between 2017 and 2026, winning Olympic bronze at Tokyo 2020 and Asian Games gold at Hangzhou 2022 and Aichi-Nagoya 2026, and he received the Arjuna Award in 2021\. He announced his retirement from international hockey in October 2026 after a farewell Asian Champions Trophy campaign in Punjab. Updated 08 Nov 2026 Facts Punjabi name ਨੀਲਕਾਂਤ ਸ਼ਰਮਾ Born 2 May 1995 Birthplace Kontha Ahallup Makha Leikai, Imphal East, Manipur Height 1.63 m (5 ft 4 in) Position Midfielder India debut 2017, against Belgium, Europe tour All 11 facts India record 163 caps, 20 goals (as of 27 October 2026, Hockey India) Club Youth Affairs and Sports Manipur; Dabang Mumbai (Hockey India League, 2017) Major medals Olympic bronze Tokyo 2020; Asian Games gold Hangzhou 2022, Aichi-Nagoya 2026; Commonwealth Games silver Birmingham 2022 Honours Arjuna Award 2021 Retirement Announced 27 October 2026, after the Asian Champions Trophy in Punjab Full story6 min read Nilakanta Sharma Shanglakpam, born 2 May 1995, is an Indian field hockey midfielder from Imphal East in Manipur who played 163 matches for India between 2017 and 2026\. He won an Olympic bronze medal at Tokyo 2020, gold at two Asian Games, and the Arjuna Award, and he announced his retirement from international hockey in October 2026 after a farewell tournament in Punjab. ## Early life Nilakanta Sharma was born on 2 May 1995 at Kontha Ahallup Makha Leikai in Imphal East district, Manipur. He grew up in a state where football is the game most children follow, and he chose hockey because he wanted to stand out from the crowd. His family background was humble, and the early years of his career were shaped by hard work rather than facilities. Imphal had only one hockey ground, and Nilakanta cycled about five kilometres every day to reach it. He trained from five in the morning until half past eight, because that was the only time the turf was free, and for a long time he did not have a proper hockey stick, shoes or gear. His parents supported him throughout, and he looked up to Chinglensana Singh and Kothajit Singh, two senior players from Manipur who had already made it to the Indian team. He started playing hockey in 2003 and played for the Posterior Hockey Academy in Manipur until 2011, when he moved to the Bhopal Hockey Academy. The move gave him his first taste of structured coaching away from home, and by 2015 he was playing regularly for state and national junior sides. ## How did Nilakanta Sharma reach the Indian team? Nilakanta first came to the notice of the national selectors in 2014, when he was picked for the junior team for the Sultan of Johor Cup. The following year he won gold at the Junior Asia Cup in Kuantan, and in 2016 he played a key part in India winning the Junior World Cup in Lucknow. The same year he was drafted by the Dabang Mumbai franchise of the Hockey India League. His senior debut came against Belgium during India's tour of Europe in 2017, and he soon became a regular in the midfield. The road was not smooth. In 2018 he took his training lightly after a good run of form, lost his place in the squad, and had to watch juniors take the places he had held. He has said the setback taught him to give all his time to practice and focus on himself, and he worked his way back into the team. By 2019 he was a fixture in the side again. He was part of the team that won the FIH Men's Series Finals in Bhubaneswar and gold at the Olympic test event in Tokyo that year, and he played in the side that finished third in the FIH Pro League in the 2021-22 season. He brought up his 100th cap against the Netherlands in Barcelona in July 2023. ## Career with India Nilakanta made his name as a dependable midfielder, the kind of player coaches trust to link defence and attack, keep the ball moving and do the unglamorous work in the middle of the pitch. He was not a prolific scorer, but his reading of the game and his stamina made him a regular selection for nearly a decade. The defining moment of his career came at the Tokyo Olympics, held in 2021 after the pandemic delay. India beat Germany 5-4 in the bronze medal match, with Nilakanta scoring a goal, to end a 41-year wait for an Olympic hockey medal. It was the first Olympic medal for Indian men's hockey since Moscow 1980, and it made the whole squad, including Nilakanta, national figures overnight. He stayed at the heart of the team through the next cycle. India won silver at the 2022 Commonwealth Games in Birmingham, losing the final to Australia, and gold at the Asian Games in Hangzhou the same year, beating Japan 5-1 in the final. He also played at three senior World Cups, in 2018, 2023 and 2026, and won the Asian Champions Trophy in 2018, when India shared the title with Pakistan, and again in 2023 and 2024. ## What medals has Nilakanta Sharma won? Nilakanta won an Olympic bronze medal at Tokyo 2020, Asian Games gold at Hangzhou 2022 and again at Aichi-Nagoya 2026, and silver at the 2022 Commonwealth Games in Birmingham. He also won the Asian Champions Trophy in 2018, 2023, 2024 and 2026, gold at the FIH Men's Series Finals in 2019, and, as a junior, gold at the 2015 Junior Asia Cup and the 2016 Junior World Cup. One medal he did not win was at Paris 2024\. He was named as an alternate athlete for the Paris Olympics, not in the 16-member squad, and India did not use its alternates during the tournament, so he did not take the field and did not receive a medal when India won bronze. It is a distinction worth making, because several reports called him a Paris Olympian after he was felicitated at home, but the official record is clear. His second Asian Games gold, in 2026, came in unusual circumstances. He was not in the original squad for Aichi-Nagoya, but when Raj Kumar Pal suffered a hand injury, Nilakanta was brought in and played India's last two matches. India beat Malaysia 5-1 in the final on 3 October 2026, the first time India had successfully defended an Asian Games men's hockey title, and the win also secured direct qualification for the Los Angeles 2028 Olympics. When he announced his retirement on 27 October 2026, Hockey India recorded his career as 163 international appearances and 20 goals. His 163rd match, and his 20th goal, came in India's 13-0 win over Bangladesh in the opening match of the Asian Champions Trophy in Jalandhar that same day. ## Retirement and later life Nilakanta announced on 27 October 2026 that he would bring his international career to a close after India's campaign at the Hero Asian Champions Trophy Punjab 2026\. He had discussed the decision with head coach Craig Fulton during the Asian Games, telling him he wanted to bid farewell at the next tournament because he felt it was the right time. He said the decision was his own, made after speaking to his family, and that younger players were waiting for their chance. The farewell was a happy one. India beat Japan in the final in Jalandhar to win a third straight Asian Champions Trophy title, and Nilakanta ended his career in front of a packed home crowd. After the Tokyo Olympics he had taken a job with the Manipur government's sports department, and he has said he wants to stay connected to hockey and help the sport grow in his home state, sharing what he learned from coaches like Fulton with the next generation. ## Legacy Nilakanta's career matters beyond his medal count. He came from a state where hockey has almost no infrastructure and football dominates, and he reached the Olympic podium by cycling to the only turf in his town before dawn. For young players in Manipur and across the north-east, that journey is proof that the path to the Indian team does not have to start in a traditional hockey nursery. He also leaves as part of the generation that restored Indian hockey's standing. The Tokyo bronze ended 41 years without an Olympic medal, the two Asian Games golds were the first back-to-back titles in the event's history, and the Asian Champions Trophy run showed India could win consistently at home and abroad. Nilakanta played his part in all of it, quietly and without fuss, and he chose the moment of his goodbye himself, in front of his own country's crowd. ਨੀਲਕਾਂਤ ਸ਼ਰਮਾ ਸ਼ਾਂਗਲਾਕਪਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ 2 ਮਈ 1995 ਨੂੰ ਹੋਇਆ, ਮਨੀਪੁਰ ਦੇ ਇੰਫਾਲ ਪੂਰਬੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਫੀਲਡ ਹਾਕੀ ਮਿਡਫ਼ੀਲਡਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2017 ਤੋਂ 2026 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਲਈ 163 ਮੈਚ ਖੇਡੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੋਕੀਓ 2020 ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ, ਦੋ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ 2026 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਗਏ ਵਿਦਾਇਗੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਾਕੀ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਨੀਲਕਾਂਤ ਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਜਨਮ 2 ਮਈ 1995 ਨੂੰ ਮਨੀਪੁਰ ਦੇ ਇੰਫਾਲ ਪੂਰਬੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕੋਨਥਾ ਅਹੱਲੁਪ ਮਾਖਾ ਲੇਕਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹੋਏ ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੱਚੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਕੀ ਇਸ ਲਈ ਚੁਣੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭੀੜ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸਾਧਾਰਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ ਸਹੂਲਤਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਬਣੇ। ਇੰਫਾਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹਾਕੀ ਮੈਦਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੀਲਕਾਂਤ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਤੋਂ ਸਾਢੇ ਅੱਠ ਵਜੇ ਤੱਕ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਟਰਫ਼ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਖ਼ਾਲੀ ਮਿਲਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਠੀਕ ਹਾਕੀ ਸਟਿਕ ਸੀ, ਨਾ ਜੁੱਤੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੋਰ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਹਰ ਮੋੜ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੀਪੁਰ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਚਿੰਗਲੇਨਸਾਨਾ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਕੋਥਾਜਿਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਦਰਸ਼ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2003 ਵਿੱਚ ਹਾਕੀ ਖੇਡਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 2011 ਤੱਕ ਮਨੀਪੁਰ ਦੀ ਪੋਸਟੀਰੀਅਰ ਹਾਕੀ ਅਕੈਡਮੀ ਲਈ ਖੇਡੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਭੋਪਾਲ ਹਾਕੀ ਅਕੈਡਮੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਢਾਂਚਾਗਤ ਕੋਚਿੰਗ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ 2015 ਤੱਕ ਉਹ ਰਾਜ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜੂਨੀਅਰ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ। ## ਨੀਲਕਾਂਤ ਸ਼ਰਮਾ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚੇ? ਨੀਲਕਾਂਤ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 2014 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੋਣਕਾਰਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਲਤਾਨ ਆਫ਼ ਜੋਹਰ ਕੱਪ ਲਈ ਜੂਨੀਅਰ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਚੁਣੇ ਗਏ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਆਂਤਾਨ ਵਿੱਚ ਜੂਨੀਅਰ ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ 2016 ਵਿੱਚ ਲਖਨਊ ਵਿੱਚ ਜੂਨੀਅਰ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਲੀਗ ਦੀ ਦਬੰਗ ਮੁੰਬਈ ਟੀਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਨੀਅਰ ਟੀਮ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ 2017 ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਦੌਰੇ ਦੌਰਾਨ ਬੈਲਜੀਅਮ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਖੇਡਿਆ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਮਿਡਫ਼ੀਲਡ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣ ਗਏ। ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਾਲ 2018 ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਫਾਰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੂਨੀਅਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈਂਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਝਟਕੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ। ਸਾਲ 2019 ਤੱਕ ਉਹ ਫਿਰ ਟੀਮ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਉਸ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਨ ਜਿਸ ਨੇ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਐਫ਼ਆਈਐਚ ਮੈਨਜ਼ ਸੀਰੀਜ਼ ਫਾਈਨਲਜ਼ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਓਲੰਪਿਕ ਟੈਸਟ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ 2021-22 ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਐਫ਼ਆਈਐਚ ਪ੍ਰੋ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਰਹੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੇਡੇ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਬਾਰਸੀਲੋਨਾ ਵਿੱਚ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ 100ਵਾਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ## ਭਾਰਤ ਲਈ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਨੀਲਕਾਂਤ ਨੇ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਮਿਡਫ਼ੀਲਡਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਉੱਤੇ ਕੋਚ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਜੋੜਨ, ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਚਲਦਾ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤੇ ਗੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਖੇਡ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਨਿਯਮਤ ਚੋਣ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਲ ਟੋਕੀਓ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜੋ ਮਹਾਮਾਰੀ ਕਾਰਨ 2021 ਵਿੱਚ ਹੋਏ। ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਮਗ਼ੇ ਵਾਲੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ 5-4 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੀਲਕਾਂਤ ਨੇ ਇੱਕ ਗੋਲ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਓਲੰਪਿਕ ਹਾਕੀ ਤਮਗ਼ੇ ਦੀ 41 ਸਾਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ। ਇਹ ਮਾਸਕੋ 1980 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਕੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਓਲੰਪਿਕ ਤਮਗ਼ਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਨੀਲਕਾਂਤ ਸਮੇਤ ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਨਾਂ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਅਗਲੇ ਚੱਕਰ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਟੀਮ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਬਰਮਿੰਘਮ ਵਿੱਚ 2022 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਹਾਂਗਜ਼ੂ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਨੂੰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ 5-1 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਹ 2018, 2023 ਅਤੇ 2026 ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੀਨੀਅਰ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵੀ ਖੇਡੇ, ਅਤੇ 2018 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ਿਆਈ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ ਜਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ 2023 ਅਤੇ 2024 ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ। ## ਨੀਲਕਾਂਤ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਤਮਗ਼ੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ? ਨੀਲਕਾਂਤ ਨੇ ਟੋਕੀਓ 2020 ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ, ਹਾਂਗਜ਼ੂ 2022 ਅਤੇ ਆਇਚੀ-ਨਾਗੋਯਾ 2026 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਅਤੇ ਬਰਮਿੰਘਮ 2022 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2018, 2023, 2024 ਅਤੇ 2026 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ਿਆਈ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ, 2019 ਵਿੱਚ ਐਫ਼ਆਈਐਚ ਮੈਨਜ਼ ਸੀਰੀਜ਼ ਫਾਈਨਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਅਤੇ ਜੂਨੀਅਰ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ 2015 ਜੂਨੀਅਰ ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਅਤੇ 2016 ਜੂਨੀਅਰ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਇੱਕ ਤਮਗ਼ਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ, ਉਹ ਪੈਰਿਸ 2024 ਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਿਸ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਵਿਕਲਪਕ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, 16 ਮੈਂਬਰੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਨੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਵਿਕਲਪਕ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਉਤਰੇ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਜਿੱਤਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਮਗ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਦੱਸਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਘਰ ਪਰਤਣ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਿਸ ਓਲੰਪੀਅਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਸਰਕਾਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਸੋਨਾ, 2026 ਵਿੱਚ, ਅਜੀਬ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਆਇਚੀ-ਨਾਗੋਯਾ ਲਈ ਅਸਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਪਾਲ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੱਟ ਲੱਗ ਗਈ ਤਾਂ ਨੀਲਕਾਂਤ ਨੂੰ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦੋ ਮੈਚ ਖੇਡੇ। ਭਾਰਤ ਨੇ 3 ਅਕਤੂਬਰ 2026 ਨੂੰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਨੂੰ 5-1 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ, ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਨੇ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਕੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਬਚਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ 2028 ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਯੋਗਤਾ ਵੀ ਮਿਲੀ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 27 ਅਕਤੂਬਰ 2026 ਨੂੰ ਸੰਨਿਆਸ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ 163 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਅਤੇ 20 ਗੋਲ ਦਰਜ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ 163ਵਾਂ ਮੈਚ ਅਤੇ 20ਵਾਂ ਗੋਲ ਉਸੇ ਦਿਨ ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ਿਆਈ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ 13-0 ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ## ਸੰਨਿਆਸ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦਾ ਜੀਵਨ ਨੀਲਕਾਂਤ ਨੇ 27 ਅਕਤੂਬਰ 2026 ਨੂੰ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹੀਰੋ ਏਸ਼ਿਆਈ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ ਪੰਜਾਬ 2026 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮੁੱਖ ਕੋਚ ਕ੍ਰੇਗ ਫੁਲਟਨ ਨਾਲ ਇਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਉੱਤੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅਗਲੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਵਿਦਾਇਗੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਆਪਣੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਵਿਦਾਇਗੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਰਹੀ। ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਜਾਪਾਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਏਸ਼ਿਆਈ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ ਜਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਨੀਲਕਾਂਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਘਰੇਲੂ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤਾ। ਟੋਕੀਓ ਓਲੰਪਿਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੀਪੁਰ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਖੇਡ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਾਕੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਫੁਲਟਨ ਵਰਗੇ ਕੋਚਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਕੇ। ## ਵਿਰਾਸਤ ਨੀਲਕਾਂਤ ਦਾ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਮਗ਼ਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਸੂਬੇ ਤੋਂ ਆਏ ਜਿੱਥੇ ਹਾਕੀ ਦਾ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਢਾਂਚਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਟਰਫ਼ ਤੱਕ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾ ਕੇ ਓਲੰਪਿਕ ਪੋਡੀਅਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਮਨੀਪੁਰ ਅਤੇ ਪੂਰਬੋੱਤਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਰਾਹ ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੀ ਹਾਕੀ ਨਰਸਰੀ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਦਾ ਮਾਣ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਟੋਕੀਓ ਦੇ ਕਾਂਸੀ ਨੇ ਓਲੰਪਿਕ ਤਮਗ਼ੇ ਦੀ 41 ਸਾਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤੀ, ਦੋ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਲਗਾਤਾਰ ਖ਼ਿਤਾਬ ਸਨ, ਅਤੇ ਏਸ਼ਿਆਈ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ ਦੀ ਲੜੀ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਭਾਰਤ ਘਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਲਗਾਤਾਰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨੀਲਕਾਂਤ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਚੁੱਪਚਾਪ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦਿਖਾਵੇ ਦੇ ਨਿਭਾਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਾਇਗੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਚੁਣਿਆ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ। ## People [Manpreet SinghHockey Player](https://jugti.com/kosh/people/manpreet-singh/)[Harmanpreet SinghHockey Player](https://jugti.com/kosh/people/harmanpreet-singh/)[Mandeep SinghHockey Forward](https://jugti.com/kosh/people/mandeep-singh-hockey/)[Rupinder Pal SinghHockey Defender](https://jugti.com/kosh/people/rupinder-pal-singh/)[Gurjant SinghField Hockey Forward](https://jugti.com/kosh/people/gurjant-singh/)[Dilpreet SinghField Hockey Forward](https://jugti.com/kosh/people/dilpreet-singh/)[Amit RohidasHockey Defender](https://jugti.com/kosh/people/amit-rohidas/)[Sumit WalmikiHockey Midfielder](https://jugti.com/kosh/people/sumit-walmiki/)[Hardik SinghField Hockey Player](https://jugti.com/kosh/people/hardik-singh/) ## More sports [See all →](https://jugti.com/kosh/people/sports/) * [Simranjeet SinghHockey Midfielder](https://jugti.com/kosh/people/simranjeet-singh/) * [Vivek Sagar PrasadHockey Midfielder](https://jugti.com/kosh/people/vivek-sagar-prasad/) * [Ramandeep SinghCricketer](https://jugti.com/kosh/people/ramandeep-singh/) * [Gurkeerat Singh MannCricketer](https://jugti.com/kosh/people/gurkeerat-singh-mann/) * [Mayank MarkandeCricketer](https://jugti.com/kosh/people/mayank-markande/) Sources (7) 1. [Nilakanta Sharma (Wikipedia)](https://en.wikipedia.org/wiki/Nilakanta%5FSharma) 2. [Hockey India: Nilakanta Sharma announces retirement from international hockey](https://hockeyindia.org/news/nilakanta-sharma-announces-retirement-from-international-hockey-hockey-india-lauds-his-contribution) 3. [Hockey India: Nilakanta Sharma completes 100 international caps (via NewKerala)](https://www.newkerala.com/news/2023/88209.htm) 4. [Steadfast Nutrition: Meet Steadfast Athlete Nilakanta Sharma](https://steadfastnutrition.in/blogs/notes/meet-steadfast-athlete-nilakanta-sharma-team-india-hockey-player-arjuna-award-winner-and-olympics-bronze-medallist?page=60) 5. [RevSportz: There Are a Lot of Players Waiting, Nilakanta Sharma on his decision to retire](https://revsportz.in/there-are-a-lot-of-players-waiting-nilakanta-sharma-on-his-decision-to-retire/) 6. [RevSportz: Six or Seven Spots Up for Grabs, RP Singh signals major transition in Indian hockey](https://revsportz.in/six-or-seven-spots-up-for-grabs-rp-singh-signals-major-transition-in-indian-hockey/) 7. [Hockey India: Hockey India announces men's squad for Paris 2024 Olympics](https://www.hockeyindia.org/news/hockey-india-announces-mens-squad-for-paris-2024-olympics) [Report a correction](https://jugti.com/corrections/) **Jugti is free and independent.** Reader support keeps the Kosh growing. [Support](https://jugti.com/support/) On this page[In short](#in-short)[Early life](#s-e1)[How did Nilakanta Sharma reach the Indian team?](#s-e5)[Career with India](#s-e9)[What medals has Nilakanta Sharma won?](#s-e13)[Retirement and later life](#s-e18)[Legacy](#s-e21)[People](#connected-people)[More sports](#more-like-this) Facts Punjabi name ਨੀਲਕਾਂਤ ਸ਼ਰਮਾ Born 2 May 1995 Birthplace Kontha Ahallup Makha Leikai, Imphal East, Manipur Height 1.63 m (5 ft 4 in) Position Midfielder India debut 2017, against Belgium, Europe tour India record 163 caps, 20 goals (as of 27 October 2026, Hockey India) Club Youth Affairs and Sports Manipur; Dabang Mumbai (Hockey India League, 2017) Major medals Olympic bronze Tokyo 2020; Asian Games gold Hangzhou 2022, Aichi-Nagoya 2026; Commonwealth Games silver Birmingham 2022 Honours Arjuna Award 2021 Retirement Announced 27 October 2026, after the Asian Champions Trophy in Punjab ## Keep exploring Everything in the Kosh, with sources. [Places12,428 places](https://jugti.com/kosh/places/)[Books233 books](https://jugti.com/kosh/books/)[ੳWords607 words](https://jugti.com/kosh/words/)[Religion506 entries](https://jugti.com/kosh/religions/)[ੳA to ZEvery entry by letter](https://jugti.com/kosh/a-z/)