Source: https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/sarbloh-granth/ ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ [Kosh](https://jugti.com/kosh/)/[Religion](https://jugti.com/kosh/religions/)/[Scriptures & texts](https://jugti.com/kosh/religions/scriptures/)/Sarbloh Granth Religion · Scriptures & texts # Sarbloh Granthਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ Sarbloh Granth: the martial Sikh scripture of all-steel, its contents, its Khalsa teaching and the authorship debate [In short](#in-short)[What is the Sarbloh Granth?](#s-b2)[What does the Sarbloh Granth contain?](#s-b6)[Who wrote the Sarbloh Granth?](#s-b9)[The Khalsa in the Sarbloh Granth](#s-b13)[Manuscripts, printing and translation](#s-b16)[How is the Sarbloh Granth used today?](#s-b19)[Related topics](#related-topics)[More religion entries](#more-like-this) In short The Sarbloh Granth is a large Sikh scripture whose name means the Scripture of All-Steel. Traditionally attributed to Guru Gobind Singh Ji, it tells of wars between gods and demons, of an all-iron incarnation of the Divine, and of the Khalsa, and it is revered chiefly by the Nihang Sikhs. Many scholars question whether the tenth Guru wrote it, so its authorship remains openly debated. Updated 07 Nov 2026 Facts Punjabi name ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ Name Sarbloh means all-iron or all-steel, so the title means the Scripture of Pure Iron Also known as Manglacharan Puran; Sri Manglacharan Ji Tradition Sikhism; revered chiefly by the Nihang Sikhs Attributed author Guru Gobind Singh Ji (disputed) Language Sant Bhasha, mainly Braj, with Sanskrit, Arabic, Urdu, Hindi, Punjabi, Pashto and Persian All 13 facts Structure Five chapters (adhiyas); 4,361 stanzas in total, as the Encyclopaedia of Sikhism counts them Printed editions Santa Singh edition, 862 pages; standard printed edition, 1,216 pages Relation to Dasam Granth A separate text; it expands themes from Akal Ustat and Charitropakhyan and retells the Chandi story Daily prayer No hymn from it is used in daily Sikh liturgy or in Amrit Sanchar Manuscripts Early copies bear a 1698 colophon; the Nabho Katho vali bir is kept at Hazur Sahib, Nanded English translation First full English translation by Kamalroop Singh, released in June 2025 Where it is kept Nihang gurdwaras and private collections; printed by Chatar Singh Jiwan Singh, Amritsar Full story7 min read The Sarbloh Granth is a large Sikh scripture whose name means the Scripture of All-Steel, or Pure Iron. Traditionally attributed to Guru Gobind Singh Ji, it tells of wars between gods and demons and of the Khalsa, and it is revered above all by the Nihang Sikhs, while many scholars question whether the tenth Guru wrote it. ## What is the Sarbloh Granth? The name gives the first clue. Sarb means all and loh means iron or steel, so Sarbloh Granth means the Scripture of All-Steel. It is also called Manglacharan Puran, or Sri Manglacharan Ji. In [Akal Ustat](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/akal-ustat/), Guru Gobind Singh Ji uses Sarbloh as a name for Akal Purakh, the Timeless One, and the same name is given to the all-iron incarnation at the heart of this text. The Sarbloh Granth is a separate scripture from Guru Granth Sahib Ji and from the [Dasam Granth](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/dasam-granth/). The Encyclopaedia of Sikhism counts it at 4,361 stanzas across five chapters, called adhiyas. It is written in Sant Bhasha, mainly Braj, with words and passages in Sanskrit, Arabic, Urdu, Hindi, Punjabi, Pashto and Persian. Its verses are set to raags and chhands, and one study counts 174 raags in the text, against 21 in the Dasam Granth and 62 in Guru Granth Sahib Ji. Its character is martial from the first page. The Nihang tradition holds that Guru Granth Sahib Ji embodies Shaant Ras, the essence of peace, while the Dasam Granth and the Sarbloh Granth embody Bir Ras, the essence of war. In the Nihang worship arrangement, the Sarbloh Granth is placed to the left of Guru Granth Sahib Ji, with the Dasam Granth on the right. ## What does the Sarbloh Granth contain? The five chapters tell one long story of war between the gods and the demons. The gods, defeated by the demons, turn to the goddess Chandi, who defeats the demon leader Bhimnad. His brother Brijnad prepares revenge, and Vishnu sends Narada as an ambassador, but Brijnad refuses to listen and war returns. The fighting swings back and forth until, in the fifth chapter, the gods appeal to Akal Purakh, who appears as the Sarbloh Avtar, the all-iron incarnation. Ganesha is sent as his ambassador, Brijnad still refuses, and the final battle destroys Brijnad and his host, after the demons first attain the blessed sight of the Sarbloh Avtar and are immersed in bliss. The Sarbloh Avtar is described as a being made entirely of metal, with weapons for parts of its body: its eyelashes are muskets and its eyes are cannons. The gods in the story are shown as manifestations of hukam, the Divine command, not as eternal beings. The plot is close to the [Chandi Charitar](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/chandi-di-var/) stories in the Dasam Granth, and the author names Sukra Bhashya, an old classic of Hindu mythology, as the source of the narrative. After the five chapters comes an appendix on the incarnations of Vishnu: the fish, the tortoise, the wild boar, the half-man half-lion, Parashuram, Ram and Krishan. ## Who wrote the Sarbloh Granth? This is the question that divides readers, and this page does not settle it. The traditional position is that the work is [Guru Gobind Singh Ji](https://jugti.com/kosh/religion/sikhism/guru-gobind-singh-ji/)'s. Nihang tradition holds that it was written at the Sarbloh Bunga, now called Langar Sahib, at Takht Sri Hazur Sahib in Nanded. A meeting of Sikh scholars and saints determined that it is the Guru's work and that it was finalised at Nanded. Harnam Das Udasi, who prepared an annotated edition of the text, holds that the Guru authored it and accepted the work of some poets into it, just as Guru Arjan accepted the works of Bhagats, Bhatts and Sufi fakirs when he compiled the Adi Granth. Many scholars disagree. Bhai Kahn Singh Nabha held that the text was not written by Guru Gobind Singh and that the Khalsa Mahima passage sits out of context with the main story. Pandit Tara Singh Narotam held that it was the work of Bhai Sukha Singh, a granthi at Patna Sahib, who said he had received the manuscript from an Udasi recluse living near Jagannath. W. H. McLeod dates the work to the late 18th century and believes an unknown poet wrote it and that it was mistakenly attributed to the tenth Guru. The text refers to Rup Dip Bhasha Pingal, a work on prosody written in 1719, eleven years after the Guru's death in 1708\. Its style is also more effusive and discursive than the compact compositions collected in the Dasam Granth. Some scholars take a middle position. Gurinder Singh Mann argues that the text was produced by court poets at Anandpur in the 1690s, and he reports manuscripts that bear a 1698 colophon, although such a date may have been copied by later scribes from an earlier original. Jvala Singh holds that the Guru authored the work while accepting that other views exist. The honest answer is that the question is unsettled: the tradition that honours the text and the scholars who doubt it both draw on real evidence, and this page presents both without choosing between them. ## The Khalsa in the Sarbloh Granth The text discusses the Khalsa in depth. The short hymn Khalsa Mahima is found in it, and in Kamalroop Singh's translation its verses say: "The Khalsa is my special form. I reside in the Khalsa. Khalsa is God's own legion." The text states that the Khalsa is the form of [Guru Gobind Singh Ji](https://jugti.com/kosh/religion/sikhism/guru-gobind-singh-ji/) himself, that there is no difference between the Khalsa and the Guru, and that the Khalsa was created as the Guru's image, for balance and for the pleasure of the Divine. The idea of Khalsa Raj, Khalsa rule, is presented in it, and the text gives a concise history of the ten human Gurus and says that guruship was passed by Guru Gobind Singh not only to Guru Granth Sahib but also to Guru Khalsa Panth. The text also sets out the Das grahi-Das tiagi, ten virtues for the Khalsa to hold and ten vices to renounce, and it asks high moral standards, fervent spirituality and heroism of the Khalsa. The Waheguru mantar is presented as the one that sheds haumai, ego, when it is chanted. One point sets the Sarbloh Granth apart from the [Dasam Granth](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/dasam-granth/): no hymn or composition from it is used in daily Sikh liturgy or in Amrit Sanchar, while three banis from the Dasam Granth are read every day. ## Manuscripts, printing and translation Three early manuscripts of the text bear a 1698 colophon, including the Nabho Katho vali bir kept at Hazur Sahib. Other early copies are kept at Mata Sahib Kaur's chhauni, by the Udasi sampradava at Bhankandi, and at Muktsar Sahib. In 1925, Akali Kaur Singh wrote that there were only around ten manuscripts in private collections across India and urged a wealthy Sikh to take up printing the scripture. Santa Singh of the Budha Dal finally undertook mass printing. His printed edition runs to 862 pages, and the standard printed edition runs to 1,216 pages. Printing is carried out by the Chatar Singh Jiwan Singh printing house in Amritsar, for distribution to Nihang-operated gurdwaras. The text is still little studied. Only one complete commentary exists, the one published by Santa Singh of the Budha Dal, and an annotated edition by Harnam Das Udasi appeared in the late 1980s with restricted circulation. An exegesis was written in 1925 by Akali Hazura Singh, then head granthi of Takht Hazur Sahib. The first full English translation, by Kamalroop Singh, was released in June 2025, together with a transliteration, after years of work across several manuscripts. Short translated extracts are also published on Manglacharan.com. ## How is the Sarbloh Granth used today? Today the text is revered chiefly by the Nihang Sikhs. It circulated for a long time mainly within Nihang circles, and most Sikhs have not heard of it, let alone seen a copy. In Nihang worship it is placed beside Guru Granth Sahib Ji, and the Budha Dal treats it with the same respect as the other two granths. That reverence also explains why the text is so little known: where Guru Granth Sahib Ji and the Dasam Granth can be seen in gurdwaras, the Sarbloh Granth was long kept within the Nihang groups. In 2021, at the Singhu border, a Sarbloh Granth manuscript was reported desecrated, and a group of Nihangs killed the man held responsible for the sacrilege. The incident showed how deeply the text is honoured in the Nihang tradition, and how fiercely its desecration is felt. For readers meeting it for the first time, the Sarbloh Granth is best approached two ways at once: as the Nihang tradition approaches it, a martial scripture of the Khalsa, and as scholars approach it, a text whose authorship is still an open question. Read with both in mind, it is a window into how the Khalsa understood itself: as saint-soldiers, armed in steel, whose final loyalty was to the Timeless One. ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਿੱਖ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਾਰੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਗ੍ਰੰਥ, ਭਾਵ ਸ਼ੁੱਧ ਲੋਹੇ ਦੀ ਬਾਣੀ। ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਅਤੇ ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਦੀ ਲੇਖਕਤਾ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ## ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਕੀ ਹੈ? ਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਬ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਾਰਾ ਅਤੇ ਲੋਹ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਲੋਹਾ ਜਾਂ ਇਸਪਾਤ, ਇਸ ਲਈ ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਾਰੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਗ੍ਰੰਥ। ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਗਲਾਚਰਨ ਪੁਰਾਣ ਜਾਂ ਸ੍ਰੀ ਮੰਗਲਾਚਰਨ ਜੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। [ਅਕਾਲ ਉਸਤਤਿ](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/akal-ustat/) ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸਰਬਲੋਹ ਨਾਂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਨਾਂ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਸਰਬਲੋਹ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਅਤੇ [ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/dasam-granth/) ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਐਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੇ ਪੰਜ ਅਧਿਆਇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁੱਲ 4,361 ਛੰਦ ਹਨ। ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਜ ਦਾ ਰੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਰਬੀ, ਉਰਦੂ, ਹਿੰਦੀ, ਪੰਜਾਬੀ, ਪਸ਼ਤੋ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਬੰਦਿਸ਼ਾਂ ਰਾਗਾਂ ਅਤੇ ਛੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ 174 ਰਾਗ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਦ ਕਿ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ 21 ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿੱਚ 62 ਰਾਗ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਪਹਿਲੇ ਪੰਨੇ ਤੋਂ ਹੀ ਯੋਧਾ ਹੈ। ਨਿਹੰਗ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਸ਼ਾਂਤ ਰਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਦ ਕਿ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਅਤੇ ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਬੀਰ ਰਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ। ਨਿਹੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ## ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ? ਪੰਜਾਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਕਥਾ ਹੈ। ਦੈਂਤਾਂ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇਵੀ ਚੰਡੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਭੀਮਨਾਦ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਬ੍ਰਿਜਨਾਦ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਦੂਤ ਬਣਾ ਕੇ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਿਜਨਾਦ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਫਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੜਾਈ ਕਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਰਬਲੋਹ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣਾ ਕੇ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਜਨਾਦ ਫਿਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਜਨਾਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੈਂਤ ਸਰਬਲੋਹ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਰਬਲੋਹ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਹਥਿਆਰ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਤੋਪਾਂ ਹਨ। ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਜੀਵਾਂ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਦੀ ਕਥਾ [ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/dasam-granth/) ਦੇ ਚੰਡੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਲੇਖਕ ਨੇ ਕਥਾ ਦਾ ਮੂਲ ਸੁਕ੍ਰ ਭਾਸ਼ਯ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ। ਪੰਜਾਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਮਗਰੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੱਛ, ਕੱਛ, ਬਰਾਹ, ਨਰ ਸਿੰਘ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ## ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਕਿਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ? ਇਹੀ ਉਹ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੇ ਪਾਠਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਤਭੇਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਇਸ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ [ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ](https://jugti.com/kosh/religion/sikhism/guru-gobind-singh-ji/) ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਨਿਹੰਗ ਪਰੰਪਰਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਖ਼ਤ ਸ੍ਰੀ ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਹਿਬ, ਨਾਂਦੇੜ ਦੇ ਸਰਬਲੋਹ ਬੁੰਗੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਲੰਗਰ ਸਾਹਿਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਭਾ ਨੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਂਦੇੜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਰਨਾਮ ਦਾਸ ਉਦਾਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਟੀਕਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਭਗਤਾਂ, ਭੱਟਾਂ ਅਤੇ ਸੂਫ਼ੀ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਆਦਿ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਭਾਈ ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਮਹਿਮਾ ਮੁੱਖ ਕਥਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ। ਪੰਡਿਤ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਨਰੋਤਮ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਪਟਨਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਭਾਈ ਸੁੱਖਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਜਗੰਨਾਥ ਨੇੜੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਇੱਕ ਉਦਾਸੀ ਸਾਧੂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਡਬਲਿਊ. ਐਚ. ਮੈਕਲਿਓਡ ਇਸ ਨੂੰ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਕਵੀ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਦੀਪ ਭਾਸ਼ਾ ਪਿੰਗਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜੋ 1719 ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਭਾਵ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ 1708 ਵਿੱਚ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਉਣ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਮਗਰੋਂ। ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀਆਂ ਸੰਖੇਪ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਰਾਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਗੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ 1690ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦਪੁਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰੀ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ 1698 ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਹੱਥ ਲਿਖਤਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਅਦ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਤਾਰੀਖ਼ ਮੂਲ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਤੋਂ ਨਕਲ ਕਰ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਜਵਾਲਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਰਾਏ ਵੀ ਹਨ। ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਵਾਲ ਅਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ## ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਲਸਾ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਲਸੇ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਲਸਾ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਲਰੂਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਖ਼ਾਲਸਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਖ਼ਾਲਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਗ੍ਰੰਥ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖ਼ਾਲਸਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਖ਼ਾਲਸਾ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਜੋਂ, ਸੰਤੁਲਨ ਲਈ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸਾਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਲਸਾ ਰਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਸਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਗ੍ਰੰਥ ਅਨੁਸਾਰ [ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ](https://jugti.com/kosh/religion/sikhism/guru-gobind-singh-ji/) ਨੇ ਗੁਰਗੱਦੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਸੀ। ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗ੍ਰਾਹੀ ਦਸ ਤਿਆਗੀ ਵੀ ਹੈ, ਭਾਵ ਖ਼ਾਲਸੇ ਲਈ ਦਸ ਗੁਣ ਧਾਰਨ ਕਰਨੇ ਅਤੇ ਦਸ ਔਗੁਣ ਤਿਆਗਣੇ। ਖ਼ਾਲਸੇ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੈਤਿਕ ਮਿਆਰ, ਡੂੰਘੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਹਉਮੈ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਬਾਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਿਤਨੇਮ ਜਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ [ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/dasam-granth/) ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ## ਹੱਥ ਲਿਖਤਾਂ, ਛਪਾਈ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਹੱਥ ਲਿਖਤਾਂ ਤੇ 1698 ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਦਰਜ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਨਾਭੋ ਕਥੋ ਵਾਲੀ ਬੀੜ ਵੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਨਕਲਾਂ ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਕੌਰ ਜੀ ਦੀ ਛਾਉਣੀ, ਭਾਨਕੰਡੀ ਦੇ ਉਦਾਸੀ ਸੰਪਰਦਾਇ ਅਤੇ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਕੋਲ ਸਾਂਭੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। 1925 ਵਿੱਚ ਅਕਾਲੀ ਕੌਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨਿੱਜੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਦਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੱਥ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਅਮੀਰ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਛਪਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਛਪਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਬੁੱਢਾ ਦਲ ਦੇ ਬਾਬਾ ਸੰਤਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਸੰਤਾ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ ਸੰਸਕਰਣ 862 ਪੰਨਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਮਿਆਰੀ ਛਪਿਆ ਸੰਸਕਰਣ 1,216 ਪੰਨਿਆਂ ਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਛਤਰ ਸਿੰਘ ਜੀਵਨ ਸਿੰਘ ਛਾਪਾਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਹੰਗ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਲਈ ਛਪਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਤੇ ਅਜੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਖੋਜ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਮੁਕੰਮਲ ਟੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਦਲ ਦੇ ਸੰਤਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰਨਾਮ ਦਾਸ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਟੀਕਾ 1980ਵਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸੀਮਤ ਰਿਹਾ। 1925 ਵਿੱਚ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗ੍ਰੰਥੀ ਅਕਾਲੀ ਹਜ਼ੂਰਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਵਿਆਖਿਆ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਿਆ। ਪਹਿਲਾ ਪੂਰਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕਮਲਰੂਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜੂਨ 2025 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਅੰਤਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਮੰਗਲਾਚਰਨ ਡਾਟ ਕਾਮ ਤੇ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ## ਅੱਜ ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਅੱਜ ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਹੰਗ ਜਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਨਕਲ ਵੇਖੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਨਿਹੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੁੱਢਾ ਦਲ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੋਵਾਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਸਤਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 2021 ਵਿੱਚ ਸਿੰਘੂ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਇੱਕ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਆਈ, ਜਿਸ ਮਗਰੋਂ ਨਿਹੰਗਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਮੰਨੇ ਗਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਹੰਗ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਾਠਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਹੰਗ ਪਰੰਪਰਾ ਵਾਂਗ ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੇ ਯੋਧਾ ਗ੍ਰੰਥ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਗ੍ਰੰਥ ਵਜੋਂ ਵੇਖਣਾ ਠੀਕ ਰਹੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੇਖਕਤਾ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਅਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖ਼ਾਲਸਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਦਾ ਸੀ: ਸੰਤ ਸਿਪਾਹੀ ਵਜੋਂ, ਜੋ ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਅੰਤ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਹੈ। ## Related topics [ਦDasam GranthReligion · Dasam Granth: the collection of compositions attributed to Guru Gobind Singh Ji, its contents, manuscripts and daily banis](https://jugti.com/kosh/religion/dasam-granth/)[ਗGuru Gobind Singh JiReligion · Tenth and last human Sikh Guru · 1666–1708](https://jugti.com/kosh/religion/guru-gobind-singh-ji/)[ਅAkal UstatReligion · Akal Ustat: Guru Gobind Singh Ji's 271-verse praise of the Timeless One in the Dasam Granth](https://jugti.com/kosh/religion/akal-ustat/)[ਖKhalsa PanthReligion · Khalsa Panth: the collective body of initiated Sikhs founded by Guru Gobind Singh Ji at Anandpur Sahib on Vaisakhi 1699, its Panj Pyare, Five Ks and Guru Panth role](https://jugti.com/kosh/religion/khalsa-panth/)[ਚChandi di VarReligion · Chandi di Var: Guru Gobind Singh Ji's 55-stanza Punjabi ballad of Chandi's battle with the demons, in the Dasam Granth](https://jugti.com/kosh/religion/chandi-di-var/)[ਪPrem SumaragReligion · Prem Sumarag: an early Sikh code of conduct for the Khalsa, its ten chapters, contested date and author, and how it differs from the modern Rehat Maryada.](https://jugti.com/kosh/religion/prem-sumarag/)[ਪPrem SumaragReligion · Scriptures & texts](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/prem-sumarag/)[ਅAkal UstatReligion · Scriptures & texts](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/akal-ustat/)[ਚChandi di VarReligion · Scriptures & texts](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/chandi-di-var/)[ਦDasam GranthReligion · Scriptures & texts](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/dasam-granth/)[ਖKhalsa PanthReligion · Sikhism](https://jugti.com/kosh/religion/sikhism/khalsa-panth/)[ਗGuru Gobind Singh JiReligion · Sikhism](https://jugti.com/kosh/religion/sikhism/guru-gobind-singh-ji/) ## More religion entries to explore [ਨNasihatnamaReligion · Scriptures & texts](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/nasihatnama/)[ਮMiharban JanamsakhiReligion · Scriptures & texts](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/miharban-janamsakhi/)[ਲLavanReligion · Scriptures & texts](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/lavan/)[ਸSalok Mahalla NauvanReligion · Scriptures & texts](https://jugti.com/kosh/religion/scriptures/salok-mahalla-nauvan/) Sources (3) 1. [Sarbloh Granth, Wikipedia](https://en.wikipedia.org/wiki/Sarbloh%5FGranth) 2. [Sarabloh Granth, The Encyclopaedia of Sikhism via Sikh Heritage](http://www.sikh-heritage.co.uk/Scriptures/sarbloh%20granth/sarbloh.htm) 3. [Sarbloh Granth, SikhiWiki](https://www.sikhiwiki.org/index.php?title=Sarbloh%5FGranth&oldid=108550) [Report a correction](https://jugti.com/corrections/) **Jugti is free and independent.** Reader support keeps the Kosh growing. [Support](https://jugti.com/support/) On this page[In short](#in-short)[What is the Sarbloh Granth?](#s-b2)[What does the Sarbloh Granth contain?](#s-b6)[Who wrote the Sarbloh Granth?](#s-b9)[The Khalsa in the Sarbloh Granth](#s-b13)[Manuscripts, printing and translation](#s-b16)[How is the Sarbloh Granth used today?](#s-b19)[Related topics](#related-topics)[More religion entries](#more-like-this) Facts Punjabi name ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ Name Sarbloh means all-iron or all-steel, so the title means the Scripture of Pure Iron Also known as Manglacharan Puran; Sri Manglacharan Ji Tradition Sikhism; revered chiefly by the Nihang Sikhs Attributed author Guru Gobind Singh Ji (disputed) Language Sant Bhasha, mainly Braj, with Sanskrit, Arabic, Urdu, Hindi, Punjabi, Pashto and Persian Structure Five chapters (adhiyas); 4,361 stanzas in total, as the Encyclopaedia of Sikhism counts them Printed editions Santa Singh edition, 862 pages; standard printed edition, 1,216 pages Relation to Dasam Granth A separate text; it expands themes from Akal Ustat and Charitropakhyan and retells the Chandi story Daily prayer No hymn from it is used in daily Sikh liturgy or in Amrit Sanchar Manuscripts Early copies bear a 1698 colophon; the Nabho Katho vali bir is kept at Hazur Sahib, Nanded English translation First full English translation by Kamalroop Singh, released in June 2025 Where it is kept Nihang gurdwaras and private collections; printed by Chatar Singh Jiwan Singh, Amritsar ## Keep exploring Everything in the Kosh, with sources. [People490 entries](https://jugti.com/kosh/people/)[Places12,428 places](https://jugti.com/kosh/places/)[Books235 books](https://jugti.com/kosh/books/)[ੳWords607 words](https://jugti.com/kosh/words/)[ੳA to ZEvery entry by letter](https://jugti.com/kosh/a-z/)