Vijender Singh: Olympic Bronze Boxer

Vijender Singh Beniwal (born 29 October 1985) is an Indian boxer from Kaluwas village in Bhiwani district, Haryana, who won India's first Olympic medal in boxing, a bronze at the Beijing Games in 2008. As an amateur he won gold at the 2010 Asian Games, bronze at the 2009 World Championships and medals at three Commonwealth Games, and in 2009 he was ranked the world's number one middleweight. He turned professional in 2015 and won the WBO Asia Pacific and WBO Oriental super-middleweight titles. He is Haryanvi, not Punjabi, and his rise from a bus driver's son in a Haryana village to the Olympic podium made boxing a mainstream sport in India.

Early life in Kaluwas

Vijender Singh was born on 29 October 1985 in Kaluwas, a village about five kilometres from Bhiwani town in Haryana. His father, Mahipal Singh Beniwal, drove buses for Haryana Roadways and worked extra hours so his sons could study. His mother was a homemaker. His elder brother Manoj, a boxer himself, was the one who drew him to the sport. When Manoj joined the Indian Army in 1998 on his boxing record, he began supporting Vijender financially so his younger brother could keep training.

Vijender did his primary schooling in Kaluwas and his secondary schooling in Bhiwani, and later took a bachelor's degree from Vaish College in Bhiwani. Money was tight, so alongside boxing he worked part-time and tried his hand at modelling to pay for his training. He learned the sport at the Bhiwani Boxing Club, where former national-level boxer Jagdish Singh recognised his talent.

The long amateur road

Vijender won silver at his first sub-junior nationals in 1997 and his first national gold in 2000. In 2003 he became the all-India youth champion, and at the Afro-Asian Games that year, still a junior, he won silver after being picked for the senior trials. He made his Olympic debut at Athens in 2004, aged 18, in the welterweight division, losing his opening bout to Turkey's Mustafa Karagollu by 20 points to 25.

His first big senior medal came at the 2006 Commonwealth Games in Melbourne: he beat England's Neil Perkins in the semi-final and lost the final to South Africa's Bongani Mwelase, taking welterweight silver. He then moved up to middleweight, 75 kg, and won bronze at the 2006 Asian Games in Doha, losing his semi-final to Kazakhstan's Bakhtiyar Artayev 24-29. He had gone into that tournament carrying a back injury. In early 2008 he trained in Germany and beat Artayev at the President's Cup, a dress rehearsal for the Olympics. The win told him he was ready for Beijing.

ਵਿਜੇਂਦਰ ਸਿੰਘ ਬੇਨੀਵਾਲ (ਜਨਮ 29 ਅਕਤੂਬਰ 1985) ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਭਿਵਾਨੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕਲੂਵਾਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2008 ਦੀਆਂ ਬੀਜਿੰਗ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਸ਼ੁਕੀਨ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2010 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ, 2009 ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ, ਅਤੇ 2009 ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਮਿਡਲਵੇਟ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਬਣੇ। ਉਹ 2015 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣੇ ਅਤੇ ਡਬਲਯੂਬੀਓ ਏਸ਼ੀਆ ਪੈਸੀਫਿਕ ਅਤੇ ਡਬਲਯੂਬੀਓ ਓਰੀਐਂਟਲ ਸੁਪਰ-ਮਿਡਲਵੇਟ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤੇ। ਉਹ ਹਰਿਆਣਵੀ ਹਨ, ਪੰਜਾਬੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਬੱਸ ਡਰਾਈਵਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਓਲੰਪਿਕ ਮੰਚ ਤੱਕ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਖੇਡ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।

ਕਲੂਵਾਸ ਵਿੱਚ ਬਚਪਨ

ਵਿਜੇਂਦਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ 29 ਅਕਤੂਬਰ 1985 ਨੂੰ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਭਿਵਾਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਪਿੰਡ ਕਲੂਵਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮਹੀਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬੇਨੀਵਾਲ ਹਰਿਆਣਾ ਰੋਡਵੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੱਸ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਵਾਧੂ ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਘਰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਮਨੋਜ, ਜੋ ਖੁਦ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਸਨ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਖੇਡ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ। ਜਦੋਂ ਮਨੋਜ 1998 ਵਿੱਚ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਖਰਚਾ ਚੁੱਕਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਜੇਂਦਰ ਅਭਿਆਸ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕਣ।

ਵਿਜੇਂਦਰ ਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਲੂਵਾਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਭਿਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਭਿਵਾਨੀ ਦੇ ਵੈਸ਼ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਲਈ। ਪੈਸੇ ਦੀ ਤੰਗੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਰਟ-ਟਾਈਮ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਖਰਚਾ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਮਾਡਲਿੰਗ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਖੇਡ ਭਿਵਾਨੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਬਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਕੋਚ ਜਗਦੀਸ਼ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ।

ਲੰਬਾ ਸ਼ੁਕੀਨ ਸਫ਼ਰ

ਵਿਜੇਂਦਰ ਨੇ 1997 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਸਬ-ਜੂਨੀਅਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਅਤੇ 2000 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। 2003 ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਲ-ਇੰਡੀਆ ਯੂਥ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਐਫਰੋ-ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਜੇ ਜੂਨੀਅਰ ਹੁੰਦਿਆਂ, ਸੀਨੀਅਰ ਟਰਾਇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣੇ ਜਾ ਕੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਏਥਨਜ਼ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੈਲਟਰਵੇਟ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਿਆ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਮੁਸਤਫਾ ਕਰਾਗੋਲੂ ਤੋਂ 20-25 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਏ।

ਪਹਿਲਾ ਵੱਡਾ ਸੀਨੀਅਰ ਤਗਮਾ 2006 ਦੀਆਂ ਮੈਲਬਰਨ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਨੀਲ ਪਰਕਿਨਜ਼ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਬੋਂਗਾਨੀ ਮਵੇਲਾਸੇ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ ਵੈਲਟਰਵੇਟ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਡਲਵੇਟ, 75 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ, ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਅਤੇ 2006 ਦੀਆਂ ਦੋਹਾ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਕਜ਼ਾਖਸਤਾਨ ਦੇ ਬਖਤਿਆਰ ਅਰਤਾਯੇਵ ਤੋਂ 24-29 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਏ। ਉਹ ਉਸ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਦੀ ਸੱਟ ਲੈ ਕੇ ਗਏ ਸਨ। 2008 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਅਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟਜ਼ ਕੱਪ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਅਰਤਾਯੇਵ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਉਸ ਜਿੱਤ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਬੀਜਿੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।

How did Vijender Singh win India's first Olympic boxing medal?

At Beijing in August 2008, Vijender fought four bouts in the middleweight division. He beat Badou Jack of The Gambia 13-2 in the round of 32, then Angkhan Chomphuphuang of Thailand 13-3 in the round of 16. In the quarter-final on 20 August he beat Ecuador's southpaw Carlos Gongora 9-4. That win guaranteed him a medal, the first Olympic medal any Indian boxer had ever won. In the semi-final on 22 August he lost 5-8 to Cuba's Emilio Correa and shared the bronze medal.

No Indian boxer had reached an Olympic podium before him, and the medal changed how India saw the sport. Vijender and wrestler Sushil Kumar, who also won bronze at Beijing, were welcomed home with grand receptions. Boxing, long treated as a minor sport beside cricket, suddenly had a national hero.

World number one and Asian Games gold

Vijender kept winning after Beijing. At the 2009 World Championships in Milan he took bronze, losing his semi-final to Uzbekistan's Abbos Atoev 7-3. In September 2009 the International Boxing Association ranked him the world's number one middleweight, with 2,800 points. The honours were the highest India gives its sportspeople: the Arjuna Award in 2006, the Rajiv Gandhi Khel Ratna in July 2009, shared with Sushil Kumar and Mary Kom as the first boxers to receive it, and the Padma Shri in January 2010. He also took a job with the Haryana Police.

At the 2010 Commonwealth Games in Delhi he took bronze, losing his semi-final to England's Anthony Ogogo 4-3 after twice being penalised for holding in the final round. The Indian federation's appeal failed, and Vijender called the penalties harsh and unfair. One month later, at the 2010 Asian Games in Guangzhou, he shut out Atoev 7-0 in the final to win gold. At London 2012 he beat Kazakhstan's Danabek Suzhanov 14-10 and American Terrell Gausha 16-15, before losing his quarter-final to Atoev 13-17. His last amateur medal came at the 2014 Commonwealth Games in Glasgow, silver after a 1-2 final defeat to England's Antony Fowler.

Turning professional: titles in the paid ranks

In June 2015 Vijender turned professional, signing with Frank Warren's Queensberry Promotions through IOS Sports and Entertainment. The move ruled him out of Rio 2016, which would have been his fourth Games. He won his first professional bout on 10 October 2015, stopping Sonny Whiting by technical knockout in Manchester, and won his first six pro fights inside the distance.

On 7 July 2016, fighting at home in Delhi, he beat Australian Kerry Hope by unanimous decision to win the vacant WBO Asia Pacific super-middleweight title, 98-92, 98-92 and 100-90 on the cards. He defended the title that December, stopping Francis Cheka in the third round in New Delhi. On 5 August 2017 in Mumbai he beat China's Zulpikar Maimaitiali on points, 96-93, 95-94 and 95-94, to retain his Asia Pacific title and win the WBO Oriental title as well. After the bout he offered the title back to his opponent as a message of peace amid border tension. He retained both titles that December in Jaipur, beating Ghana's Ernest Amuzu by 100-90 on all three cards.

In November 2018 he signed with the American promoter Top Rank. His professional record, as of November 2026, stands at 13 wins, nine of them by knockout, and one loss in 14 fights. His only defeat came against Russia's Artysh Lopsan, stopped in the fifth round in Goa on 19 March 2021. His most recent fight was a second-round knockout win over Eliasu Sulley in Raipur on 17 August 2022, and he has not fought since.

Films, politics and life after the ring

Vijender's Olympic medal made him a public figure beyond sport. He walked ramps as a model, appeared on television shows including 10 Ka Dum and Nach Baliye, and judged MTV Roadies X2. He made his Bollywood acting debut in Fugly, released on 13 June 2014, playing Gaurav, and later appeared in Kisi Ka Bhai Kisi Ki Jaan in 2023 as Mahavir.

In March 2012, before the London Olympics, his name was drawn into a drugs case. During a raid near Chandigarh, Punjab Police seized a large quantity of heroin, and a car registered in his wife's name was found outside an alleged dealer's home. Police said Vijender had consumed drugs about 12 times. He denied the allegations and refused to give hair and blood samples. The National Anti-Doping Agency first said its rules did not allow it to test an athlete out of competition, but after the Sports Ministry directed it to act, it tested him and by mid-May 2013 gave him an all-clean certificate.

He entered politics before the 2019 general election, joining the Indian National Congress and contesting the South Delhi Lok Sabha seat. He lost to the BJP's Ramesh Bidhuri. On 3 April 2024, ahead of the next general election, he joined the Bharatiya Janata Party at its New Delhi headquarters, in the presence of general secretary Vinod Tawde, saying it felt like a homecoming and that he wanted to serve people. In January 2026 the Boxing Federation of India appointed him a member of the Asian Boxing Council.

Vijender married Archana Singh, a software engineer, on 17 May 2011. The couple have two sons, Abir Singh and Amrik Singh.

Legacy

Vijender Singh's bronze at Beijing was the moment Indian boxing arrived on the world stage. Before 2008 no Indian boxer had won an Olympic medal; within four years Mary Kom had won one too, and a pipeline of young fighters had grown up watching him. His career also showed what the sport could do for a boy from a farming village with no money and no connections, and it put Bhiwani and its boxing club on the map. His professional titles made him India's best-known paid boxer, and his move into politics keeps him in public life. For a generation of Indian sports fans, he remains the boxer who first proved an Indian could stand on an Olympic boxing podium.

ਵਿਜੇਂਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਓਲੰਪਿਕ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਤਗਮਾ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤਿਆ?

ਅਗਸਤ 2008 ਵਿੱਚ ਬੀਜਿੰਗ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਵਿਜੇਂਦਰ ਨੇ ਮਿਡਲਵੇਟ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲੜੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 32 ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਗਾਂਬੀਆ ਦੇ ਬਾਦੂ ਜੈਕ ਨੂੰ 13-2 ਨਾਲ, ਫਿਰ 16 ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੇ ਅੰਗਖਾਨ ਚੋਮਫੁਫੁਆਂਗ ਨੂੰ 13-3 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ। 20 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕਵਾਡੋਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਕਾਰਲੋਸ ਗੋਂਗੋਰਾ ਨੂੰ 9-4 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ। ਉਸ ਜਿੱਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਗਮਾ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮਾ ਸੀ। 22 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਊਬਾ ਦੇ ਏਮਿਲੀਓ ਕੋਰੀਆ ਤੋਂ 5-8 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਏ ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਓਲੰਪਿਕ ਮੰਚ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਗਮੇ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਖੇਡ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਜੇਂਦਰ ਅਤੇ ਪਹਿਲਵਾਨ ਸੁਸ਼ੀਲ ਕੁਮਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਦਾ ਘਰ ਪਰਤਣ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਵਾਗਤ ਹੋਇਆ। ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਛੋਟੀ ਖੇਡ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਇਕ ਮਿਲ ਗਿਆ।

ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਅਤੇ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਸੋਨ ਤਗਮਾ

ਬੀਜਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਵਿਜੇਂਦਰ ਜਿੱਤਦੇ ਰਹੇ। 2009 ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਅੱਬੋਸ ਅਤੋਯੇਵ ਤੋਂ 7-3 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਏ। ਸਤੰਬਰ 2009 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਸੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2,800 ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਮਿਡਲਵੇਟ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਐਲਾਨਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲੇ: 2006 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਜੁਲਾਈ 2009 ਵਿੱਚ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਖੇਡ ਰਤਨ, ਜੋ ਸੁਸ਼ੀਲ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਕੌਮ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ 2010 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰਿਆਣਾ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਵੀ ਲਈ।

2010 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਐਂਥਨੀ ਓਗੋਗੋ ਤੋਂ 4-3 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਫੜਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਭਾਰਤੀ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਅਪੀਲ ਖਾਰਜ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਵਿਜੇਂਦਰ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਨਾਇਨਸਾਫ਼ੀ ਭਰਿਆ ਕਿਹਾ। ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਗੁਆਂਗਜ਼ੂ ਵਿੱਚ 2010 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਅਤੋਯੇਵ ਨੂੰ 7-0 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਲੰਡਨ ਓਲੰਪਿਕ 2012 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਜ਼ਾਖਸਤਾਨ ਦੇ ਦਾਨਾਬੇਕ ਸੁਜ਼ਾਨੋਵ ਨੂੰ 14-10 ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਟੈਰਲ ਗੌਸ਼ਾ ਨੂੰ 16-15 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ, ਫਿਰ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਅਤੋਯੇਵ ਤੋਂ 13-17 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਸ਼ੁਕੀਨ ਤਗਮਾ 2014 ਵਿੱਚ ਗਲਾਸਗੋ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਸੀ, ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਐਂਟਨੀ ਫਾਊਲਰ ਤੋਂ 1-2 ਨਾਲ ਹਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।

ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣਨਾ: ਖਿਤਾਬ

ਜੂਨ 2015 ਵਿੱਚ ਵਿਜੇਂਦਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣ ਗਏ, ਆਈਓਐੱਸ ਸਪੋਰਟਸ ਐਂਡ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਰਾਹੀਂ ਫਰੈਂਕ ਵਾਰਨ ਦੀ ਕਵੀਨਜ਼ਬੇਰੀ ਪ੍ਰਮੋਸ਼ਨਜ਼ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਦਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੀਓ 2016 ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੌਥੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮੁਕਾਬਲਾ 10 ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਮੈਨਚੈਸਟਰ ਵਿੱਚ ਸੋਨੀ ਵਾਈਟਿੰਗ ਨੂੰ ਤਕਨੀਕੀ ਨਾਕਆਊਟ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਾਕਆਊਟ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ।

7 ਜੁਲਾਈ 2016 ਨੂੰ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਕੈਰੀ ਹੋਪ ਨੂੰ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਖਾਲੀ ਪਿਆ ਡਬਲਯੂਬੀਓ ਏਸ਼ੀਆ ਪੈਸੀਫਿਕ ਸੁਪਰ-ਮਿਡਲਵੇਟ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ, ਜੱਜਾਂ ਨੇ 98-92, 98-92 ਅਤੇ 100-90 ਦੇ ਅੰਕ ਦਿੱਤੇ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਦਸੰਬਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸਿਸ ਚੇਕਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਖਿਤਾਬ ਬਚਾਇਆ। 5 ਅਗਸਤ 2017 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੀਨ ਦੇ ਜ਼ੁਲਪਿਕਾਰ ਮੈਮਤਿਆਲੀ ਨੂੰ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ, 96-93, 95-94 ਅਤੇ 95-94, ਹਰਾ ਕੇ ਏਸ਼ੀਆ ਪੈਸੀਫਿਕ ਖਿਤਾਬ ਬਚਾਇਆ ਅਤੇ ਡਬਲਯੂਬੀਓ ਓਰੀਐਂਟਲ ਸੁਪਰ-ਮਿਡਲਵੇਟ ਖਿਤਾਬ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰਹੱਦ ਉੱਤੇ ਤਣਾਅ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਖਿਤਾਬ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਦਸੰਬਰ ਵਿੱਚ ਜੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘਾਨਾ ਦੇ ਅਰਨੈਸਟ ਅਮੁਜ਼ੂ ਨੂੰ ਤਿੰਨੋਂ ਜੱਜਾਂ ਦੇ 100-90 ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਖਿਤਾਬ ਬਚਾਏ।

ਨਵੰਬਰ 2018 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕੰਪਨੀ ਟੌਪ ਰੈਂਕ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੋਸ਼ਨਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ। ਨਵੰਬਰ 2026 ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਰਿਕਾਰਡ 14 ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ 13 ਜਿੱਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੌਂ ਨਾਕਆਊਟ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਾਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਹਾਰ ਰੂਸ ਦੇ ਅਰਤਿਸ਼ ਲੋਪਸਾਨ ਤੋਂ ਹੋਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 19 ਮਾਰਚ 2021 ਨੂੰ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵੇਂ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਮੁਕਾਬਲਾ 17 ਅਗਸਤ 2022 ਨੂੰ ਰਾਏਪੁਰ ਵਿੱਚ ਏਲਿਆਸੂ ਸੁੱਲੇ ਉੱਤੇ ਦੂਜੇ ਦੌਰ ਦੀ ਨਾਕਆਊਟ ਜਿੱਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੜੇ।

ਫ਼ਿਲਮਾਂ, ਸਿਆਸਤ ਅਤੇ ਰਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮੇ ਨੇ ਵਿਜੇਂਦਰ ਨੂੰ ਖੇਡ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇੱਕ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮਾਡਲ ਵਜੋਂ ਰੈਂਪ ਉੱਤੇ ਚੱਲੇ, 10 ਕਾ ਦਮ ਅਤੇ ਨੱਚ ਬਲੀਏ ਸਮੇਤ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਅਤੇ ਐੱਮਟੀਵੀ ਰੋਡੀਜ਼ ਐਕਸ2 ਦੇ ਜੱਜ ਬਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਫ਼ਿਲਮ ਫਗਲੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ 13 ਜੂਨ 2014 ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੌਰਵ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 2023 ਵਿੱਚ ਕਿਸੀ ਕਾ ਭਾਈ ਕਿਸੀ ਕੀ ਜਾਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਵੀਰ ਬਣੇ।

ਮਾਰਚ 2012 ਵਿੱਚ, ਲੰਡਨ ਓਲੰਪਿਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਇੱਕ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਛਾਪੇ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੈਰੋਇਨ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਥਿਤ ਨਸ਼ਾ ਤਸਕਰ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰਜਿਸਟਰਡ ਇੱਕ ਕਾਰ ਮਿਲੀ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵਿਜੇਂਦਰ ਨੇ ਲਗਭਗ 12 ਵਾਰ ਨਸ਼ਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਦੇਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਡੋਪਿੰਗ ਰੋਕੂ ਏਜੰਸੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਪਰ ਖੇਡ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਈ 2013 ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਉਹ 2019 ਦੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਿੱਲੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਸੀਟ ਤੋਂ ਚੋਣ ਲੜੀ। ਉਹ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਰਮੇਸ਼ ਬਿਧੂੜੀ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਏ। 3 ਅਪ੍ਰੈਲ 2024 ਨੂੰ, ਅਗਲੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਵਿਨੋਦ ਤਾਵਡੇ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਘਰ ਵਾਪਸੀ ਵਰਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਨਵਰੀ 2026 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਏਸ਼ਿਆਈ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਕੌਂਸਲ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।

ਵਿਜੇਂਦਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਅਰਚਨਾ ਸਿੰਘ, ਇੱਕ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਨਾਲ 17 ਮਈ 2011 ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਜੋੜੇ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਅਬੀਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਅਮਰਿਕ ਸਿੰਘ।

ਵਿਰਾਸਤ

ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਜੇਂਦਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਉਹ ਪਲ ਸੀ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਆਈ। 2008 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਨੇ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮਾ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ; ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੈਰੀ ਕੌਮ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਾਕਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਖੇਡ ਬਿਨਾਂ ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਦੇ ਖੇਤੀ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਮੁੰਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਭਿਵਾਨੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਕਲੱਬ ਨੂੰ ਨਕਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਖਿਤਾਬਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਉਹ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ, ਉਹ ਉਹ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਰਹਿਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਓਲੰਪਿਕ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।