ਦਿਨ

Meaning

Din means day: the daylight hours from sunrise to sunset, the time of work and activity. "Din" also means a day as a unit of time — "tin din" (three days) — and, in a grander sense, an era or times, as in "change din" (good days).

The word frames the Punjabi day: din charhe (sunrise, literally "the day climbs"), din ddhale (sunset, "the day declines"). The farmer's din begins before dawn and ends with the light.

Origin and etymology

Din comes from the Sanskrit dina, meaning day. It is one of the basic time-words of the language, old as the counting of days itself.

Punjabi also uses din in compounds and phrases that measure life: "din raat" (day and night, constantly), "dinon din" (day by day).

Cultural context

The din is the unit of Punjabi working life. The farmer reads the din in the sun's position; the shopkeeper opens with the din; festivals are counted in din. To wish someone "change din" (good days) is to wish them a good life.

Punjabi fatalism and hope both speak in din: "bure din" (bad days) will pass, "change din" will come. The wheel of din turns for everyone, and patience is the wisdom of waiting for it.

ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਅਰਥ

ਦਿਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਡੁੱਬਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ — ਕੰਮ-ਕਾਰ ਅਤੇ ਚਹਿਲ-ਪਹਿਲ ਦਾ ਵੇਲਾ। "ਤਿੰਨ ਦਿਨ" ਵਾਂਗ ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇਕਾਈ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ "ਚੰਗੇ ਦਿਨ" ਵਾਂਗ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦਾ ਅਰਥ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸਾਨ ਦਾ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — "ਦਿਨ ਚੜ੍ਹੇ" ਅਤੇ "ਦਿਨ ਢਲੇ" ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਹਾਵਰੇ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਸਬਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ — "ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" ਕਿਸੇ ਨੂੰ "ਚੰਗੇ ਦਿਨ" ਦੀ ਦੁਆ ਦੇਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੁਆ ਹੈ।