ਪੀ. ਵੀ. ਸਿੰਧੂ: ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਖਿਤਾਬ

Pusarla Venkata Sindhu, known as PV Sindhu, is an Indian badminton player from Hyderabad who has won two Olympic medals, silver at Rio 2016 and bronze at Tokyo 2020, and became India's first badminton world champion at Basel in 2019. She is the first Indian woman to win two individual Olympic medals, and after injuries and a medal-less Paris 2024 she returned to winning ways in 2026 with titles at the Japan Open and the HYLO Open.

Early life and family

Sindhu was born on 5 July 1995 in Hyderabad, in what was then Andhra Pradesh and is now Telangana. Sport ran in the family: both her parents, P. V. Ramana and P. Vijaya, played volleyball at national level. Her father was part of the Indian volleyball team that won bronze at the 1986 Asian Games in Seoul, and he received the Arjuna Award in 2000. Her mother is from Vijayawada, while her father's family came from Eluru district. Sindhu still lives in Hyderabad, and she was educated at Auxilium High School and St. Ann's College for Women in the city.

Although both her parents played volleyball, Sindhu chose badminton. The spark was Pullela Gopichand's win at the 2001 All England Open, the first by an Indian in 21 years, which made the young girl want to pick up a racket. She started playing at the age of eight, learning the basics from coach Mehboob Ali at the courts of the Indian Railway Institute of Signal Engineering and Telecommunications in Secunderabad. She soon joined Gopichand's academy in Hyderabad, and for years she travelled about 56 kilometres each day from home to training, a routine a correspondent for The Hindu held up as proof of her willingness to work hard.

First steps in badminton

Sindhu entered the international circuit at 14 in 2009, and the results came quickly. She won gold at the 2011 Commonwealth Youth Games and became Asian junior champion in 2012, beating Japan's Nozomi Okuhara in the final and becoming the first Indian to win that title. In September 2012, aged 17, she broke into the top 20 of the world rankings.

Her first senior breakthrough came at the World Championships. At 18 she won bronze at Guangzhou in 2013, beating the defending champion Wang Yihan of China on the way, and she added a second bronze at Copenhagen in 2014. She was the first Indian woman to win a singles medal at the event. The Arjuna Award followed in 2013, and she won the Macau Open three years running, from 2013 to 2015. A stress fracture in 2015 kept her out for nearly six months, but she recovered in time to qualify for the Rio Olympics.

ਪੁਸਰਲਾ ਵੈਂਕਟਾ ਸਿੰਧੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀ. ਵੀ. ਸਿੰਧੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਖਿਡਾਰਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ, ਰੀਓ 2016 ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਟੋਕੀਓ 2020 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ, ਅਤੇ 2019 ਵਿੱਚ ਬਾਸਲ ਵਿਖੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣੀ। ਉਹ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਟਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ 2024 ਵਿੱਚ ਤਗਮੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2026 ਵਿੱਚ ਜਪਾਨ ਓਪਨ ਅਤੇ ਹਾਈਲੋ ਓਪਨ ਜਿੱਤ ਕੇ ਫਿਰ ਜਿੱਤਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਫੜਿਆ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ

ਸਿੰਧੂ ਦਾ ਜਨਮ 5 ਜੁਲਾਈ 1995 ਨੂੰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਖੇਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਪੀ. ਵੀ. ਰਮਨਾ ਅਤੇ ਪੀ. ਵਿਜਯਾ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਵਾਲੀਬਾਲ ਖੇਡਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਸ ਭਾਰਤੀ ਵਾਲੀਬਾਲ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਨ ਜਿਸ ਨੇ 1986 ਦੀਆਂ ਸਿਓਲ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2000 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਵਿਜਯਵਾੜਾ ਤੋਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਏਲੁਰੂ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਹੈ। ਸਿੰਧੂ ਅੱਜ ਵੀ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਆਕਜ਼ੀਲੀਅਮ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਐਨਜ਼ ਕਾਲਜ ਫ਼ਾਰ ਵੁਮੈਨ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਾਲੀਬਾਲ ਖੇਡਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਸਿੰਧੂ ਨੇ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਚੁਣਿਆ। ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਪੁਲੇਲਾ ਗੋਪੀਚੰਦ ਦੀ 2001 ਦੀ ਆਲ ਇੰਗਲੈਂਡ ਓਪਨ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸੀ, ਜੋ 21 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਿੱਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਰੈਕਟ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਿਕੰਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਕੋਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਚ ਮਹਿਬੂਬ ਅਲੀ ਤੋਂ ਖੇਡ ਦੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਿੱਖੀਆਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਗੋਪੀਚੰਦ ਦੀ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘਰ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਲਗਭਗ 56 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦ ਹਿੰਦੂ ਦੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦੱਸਿਆ।

ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ

ਸਿੰਧੂ ਨੇ 2009 ਵਿੱਚ, 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਲੱਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2011 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਯੁਵਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ 2012 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆਈ ਜੂਨੀਅਰ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣੀ, ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਜਪਾਨ ਦੀ ਨੋਜ਼ੋਮੀ ਓਕੁਹਾਰਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਇਹ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਬਣੀ। ਸਤੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ, 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ 20 ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।

ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ। 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2013 ਵਿੱਚ ਗੁਆਂਗਜ਼ੂ ਵਿਖੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੀ ਬਚਾਅ ਚੈਂਪੀਅਨ ਵਾਂਗ ਯੀਹਾਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਅਤੇ 2014 ਵਿੱਚ ਕੋਪਨਹੇਗਨ ਵਿਖੇ ਦੂਜਾ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜੋੜਿਆ। ਉਹ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਸੀ। 2013 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2013 ਤੋਂ 2015 ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮਕਾਓ ਓਪਨ ਜਿੱਤਿਆ। 2015 ਵਿੱਚ ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਦਰਾਰ ਪੈ ਗਈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਲਗਭਗ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਖੇਡ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੀ, ਪਰ ਉਹ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਠੀਕ ਹੋ ਕੇ ਰੀਓ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਯੋਗਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਈ।

Olympic silver at Rio 2016

Seeded ninth at Rio, Sindhu played the tournament of her life. She won her group, then beat Taiwan's Tai Tzu-ying in the round of 16, China's Wang Yihan in the quarter-finals and Okuhara in the semi-finals, all in straight games, to reach the final. There she faced Spain's top seed Carolina Marin in an 83-minute match that went to three games, and Marin won the decider. The silver made Sindhu the first Indian woman to win an Olympic silver medal, and at 21 she was the youngest Indian to win an individual Olympic medal at the time.

The medal changed her life and Indian badminton. She won her first Superseries title weeks later at the China Open, beating China's Sun Yu, and she was named the BWF Most Improved Player of the Year for 2016. The same year she received the Khel Ratna, India's highest sporting honour. In April 2017 she reached a career-high world ranking of number two.

How did Sindhu become world champion?

Sindhu reached three World Championship finals in a row before she won one. She took silver at Glasgow in 2017, losing a 110-minute final to Okuhara that is still talked about as one of the great women's singles matches, and silver again at Nanjing in 2018, losing to Marin. In between she won the India Open and Korea Open in 2017, gold in the mixed team event and silver in singles at the 2018 Commonwealth Games, silver at the 2018 Asian Games in Jakarta, and the season-ending BWF World Tour Finals in December 2018, beating Okuhara in the final to become the first Indian to win that title.

The gold finally came at Basel in 2019. Seeded fifth, Sindhu beat Tai Tzu-ying in a three-game quarter-final, then Chen Yufei of China in straight games in the semi-final. In the final she faced Okuhara again and produced a near-flawless display, winning 21-7, 21-7 in 38 minutes. She became the first Indian to win gold at the World Championships, and her fifth medal at the event, after bronzes in 2013 and 2014 and silvers in 2017 and 2018, made her only the second woman ever to win five or more singles medals there.

Tokyo bronze and the Paris setback

At the Tokyo Olympics, held in 2021, Sindhu was seeded sixth. She dropped no game on her way to the semi-finals, beating Denmark's Mia Blichfeldt and Japan's Akane Yamaguchi, but lost to Tai Tzu-ying in the last four. She recovered to beat China's He Bingjiao 21-13, 21-15 in the bronze medal match, becoming the first Indian woman to win two Olympic medals.

The years after Tokyo tested her. In 2022 she won the Syed Modi International, the Swiss Open and the Singapore Open, then took singles gold at the Commonwealth Games in Birmingham, beating Canada's Michelle Li in the final. But she picked up a stress fracture in her left foot during those Games and missed the rest of the year. A knee injury at the French Open in October 2023 cut her next season short as well. She came back to lead India's women to gold at the Asian Team Championships in February 2024, the country's first medal in that event, and she carried the Indian flag with table tennis player Sharath Kamal at the opening ceremony of the Paris Olympics.

Paris brought disappointment. Sindhu won both her group matches, but in the round of 16 on 1 August 2024 she lost to He Bingjiao, the same player she had beaten for bronze in Tokyo, 19-21, 14-21. It was the first time she had left an Olympics without a medal, and she called it the hardest loss of her career. She closed the year by winning the Syed Modi International in December, her third title at that event. Days later, on 22 December 2024, she married businessman Venkata Datta Sai in Udaipur.

The 2026 comeback

Sindhu's 2025 season ended early with a foot injury after the China Masters, and she was also elected to the BWF Athletes' Commission for a third time. The comeback came in 2026. She reached the semi-finals of the Malaysia Open and the Australian Open, and in July she beat Yamaguchi 21-17, 21-17 to win the Japan Open, her first Super 750 title and the first time an Indian had won that event.

A home World Championships in New Delhi in August ended in the pre-quarter-finals against China's Wang Zhiyi, and at the Asian Games in Aichi-Nagoya in September she lost a three-game quarter-final to Chen Yufei. But her autumn in Europe was strong: she reached her first French Open final in Paris on 25 October, taking the opening game from world number one An Se-young before losing 21-16, 11-21, 12-21, and a week later she won the HYLO Open in Germany, beating Denmark's Line Hojmark Kjaersfeldt 21-12, 21-14 in the final. It was her second title of 2026, and it lifted her back to world number six in the rankings published on 3 November 2026.

Honours and life off court

Sindhu's honours trace her rise: the Arjuna Award in 2013, the Padma Shri in 2015, the Khel Ratna in 2016 and the Padma Bhushan, India's third-highest civilian award, in 2020. She was named BBC Indian Sportswoman of the Year for 2020, and she has appeared on Forbes' lists of the world's highest-paid female athletes.

Away from the court she has held a job since 2013, when she joined Bharat Petroleum as an assistant manager for sport in Hyderabad and was promoted after her Rio medal. In July 2017 the Andhra Pradesh government appointed her a Deputy Collector, and she took charge the following month. At 1.79 metres tall, with a right-handed attacking game built on reach and long rallies, she remains the standard other Indian badminton players are measured against, and the player young girls in Hyderabad's academies still look up to.

ਰੀਓ 2016 ਵਿੱਚ ਓਲੰਪਿਕ ਚਾਂਦੀ

ਰੀਓ ਵਿੱਚ ਨੌਵੇਂ ਦਰਜੇ ਦੀ ਖਿਡਾਰਨ ਵਜੋਂ ਸਿੰਧੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਕਾਬਲਾ ਖੇਡਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਰੁੱਪ ਜਿੱਤਿਆ, ਫਿਰ 16 ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਤਾਈਵਾਨ ਦੀ ਤਾਈ ਤਜ਼ੂ-ਇੰਗ, ਕੁਆਰਟਰ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੀ ਵਾਂਗ ਯੀਹਾਨ ਅਤੇ ਸੈਮੀ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਓਕੁਹਾਰਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਸੈੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਕੇ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਣਾਈ। ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਸਪੇਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਦੀ ਖਿਡਾਰਨ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਮਾਰਿਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ 83 ਮਿੰਟ ਚੱਲੇ ਤਿੰਨ ਸੈੱਟਾਂ ਵਾਲੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਨ ਨੇ ਫ਼ੈਸਲਾਕੁਨ ਸੈੱਟ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਨਾਲ ਸਿੰਧੂ ਓਲੰਪਿਕ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਬਣੀ, ਅਤੇ 21 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਭਾਰਤੀ ਸੀ।

ਇਸ ਤਗਮੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੀਨ ਓਪਨ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੀ ਸੁਨ ਯੂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਸੁਪਰਸੀਰੀਜ਼ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ 2016 ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੀ. ਡਬਲਿਊ. ਐੱਫ਼. ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਧਰੀ ਖਿਡਾਰਨ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡ ਰਤਨ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ ਹੈ। ਅਪ੍ਰੈਲ 2017 ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਹੈ।

ਸਿੰਧੂ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨ ਕਿਵੇਂ ਬਣੀ?

ਸਿੰਧੂ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਗਲਾਸਗੋ ਵਿਖੇ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤੀ, ਓਕੁਹਾਰਾ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ 110 ਮਿੰਟ ਚੱਲੇ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਮਹਿਲਾ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 2018 ਵਿੱਚ ਨਾਨਜਿੰਗ ਵਿਖੇ ਫਿਰ ਚਾਂਦੀ, ਮਾਰਿਨ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ। ਇਸ ਦਰਮਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆ ਓਪਨ ਅਤੇ ਕੋਰੀਆ ਓਪਨ ਜਿੱਤੇ, 2018 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਰਤ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ, ਜਕਾਰਤਾ ਵਿੱਚ 2018 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਦਸੰਬਰ 2018 ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲਾ ਬੀ. ਡਬਲਿਊ. ਐੱਫ਼. ਵਰਲਡ ਟੂਰ ਫ਼ਾਈਨਲਜ਼ ਜਿੱਤਿਆ, ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਓਕੁਹਾਰਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਇਹ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਬਣੀ।

ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਆਖ਼ਰ 2019 ਵਿੱਚ ਬਾਸਲ ਵਿਖੇ ਮਿਲਿਆ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਰਜੇ ਦੀ ਖਿਡਾਰਨ ਵਜੋਂ ਸਿੰਧੂ ਨੇ ਕੁਆਰਟਰ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਤਾਈ ਤਜ਼ੂ-ਇੰਗ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸੈੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ, ਫਿਰ ਸੈਮੀ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੀ ਚੇਨ ਯੂਫ਼ੇਈ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਸੈੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ। ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਫਿਰ ਓਕੁਹਾਰਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਗਭਗ ਬੇਦਾਗ਼ ਖੇਡ ਦਿਖਾ ਕੇ 38 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ 21-7, 21-7 ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਬਣੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤਗਮੇ, 2013 ਅਤੇ 2014 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ, 2017 ਅਤੇ 2018 ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ, ਅਤੇ 2019 ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਉਪਲਬਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਟੋਕੀਓ ਕਾਂਸੀ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਸ਼ਾ

2021 ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਟੋਕੀਓ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੂ ਛੇਵੇਂ ਦਰਜੇ ਦੀ ਖਿਡਾਰਨ ਸੀ। ਸੈਮੀ ਫ਼ਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀ ਸੈੱਟ ਨਹੀਂ ਗੁਆਇਆ, ਡੈਨਮਾਰਕ ਦੀ ਮਿਆ ਬਲਿਚਫ਼ੈਲਟ ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਦੀ ਅਕਾਨੇ ਯਾਮਾਗੁਚੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਪਰ ਆਖ਼ਰੀ ਚਾਰ ਵਿੱਚ ਤਾਈ ਤਜ਼ੂ-ਇੰਗ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਵਾਲੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੀ ਹੀ ਬਿੰਗਜਿਆਓ ਨੂੰ 21-13, 21-15 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਕਾਂਸੀ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਦੋ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਬਣੀ।

ਟੋਕੀਓ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ। 2022 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਈਦ ਮੋਦੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ, ਸਵਿਸ ਓਪਨ ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਓਪਨ ਜਿੱਤੇ, ਫਿਰ ਬਰਮਿੰਘਮ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਦਾ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਮਿਸ਼ੇਲ ਲੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ। ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਵਿੱਚ ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਦਰਾਰ ਪੈ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਕੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹੀ। ਅਕਤੂਬਰ 2023 ਵਿੱਚ ਫ਼ਰੈਂਚ ਓਪਨ ਵਿੱਚ ਗੋਡੇ ਦੀ ਸੱਟ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਗਲਾ ਸੀਜ਼ਨ ਵੀ ਛੋਟਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਫ਼ਰਵਰੀ 2024 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਨੂੰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਟੀਮ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਦਿਵਾਇਆ, ਜੋ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਤਗਮਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਓਲੰਪਿਕ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨੀ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਟੇਬਲ ਟੈਨਿਸ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼ਰਤ ਕਮਲ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਚੁੱਕਿਆ।

ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਮਿਲੀ। ਸਿੰਧੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਿੱਤੇ, ਪਰ 1 ਅਗਸਤ 2024 ਨੂੰ 16 ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹੀ ਬਿੰਗਜਿਆਓ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਈ, ਉਸੇ ਖਿਡਾਰਨ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਲਈ ਹਰਾਇਆ ਸੀ, 19-21, 14-21 ਨਾਲ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਓਲੰਪਿਕ ਤੋਂ ਤਗਮੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਰਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਹਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਹਾਰ ਦੱਸਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਲ ਦਾ ਅੰਤ ਦਸੰਬਰ ਵਿੱਚ ਸਈਦ ਮੋਦੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਜਾ ਖਿਤਾਬ ਸੀ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, 22 ਦਸੰਬਰ 2024 ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਦੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਵੈਂਕਟ ਦੱਤਾ ਸਾਈ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।

2026 ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ

ਸਿੰਧੂ ਦਾ 2025 ਦਾ ਸੀਜ਼ਨ ਚਾਈਨਾ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੈਰ ਦੀ ਸੱਟ ਕਾਰਨ ਛੇਤੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਹ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਬੀ. ਡਬਲਿਊ. ਐੱਫ਼. ਐਥਲੀਟ ਕਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ। ਵਾਪਸੀ 2026 ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਹ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਓਪਨ ਅਤੇ ਆਸਟਰੇਲੀਅਨ ਓਪਨ ਦੇ ਸੈਮੀ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਅਤੇ ਜੁਲਾਈ ਵਿੱਚ ਯਾਮਾਗੁਚੀ ਨੂੰ 21-17, 21-17 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਜਪਾਨ ਓਪਨ ਜਿੱਤਿਆ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੁਪਰ 750 ਖਿਤਾਬ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਇਹ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।

ਅਗਸਤ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰੀ-ਕੁਆਰਟਰ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੀ ਵਾਂਗ ਝੀਯੀ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ ਆਈਚੀ-ਨਾਗੋਯਾ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੇਨ ਯੂਫ਼ੇਈ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸੈੱਟਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁਆਰਟਰ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਈ। ਪਰ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਝੜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੀ: 25 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਫ਼ਰੈਂਚ ਓਪਨ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਖਿਡਾਰਨ ਆਨ ਸੇ-ਯੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੈੱਟ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਫਿਰ 21-16, 11-21, 12-21 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਹਾਈਲੋ ਓਪਨ ਜਿੱਤਿਆ, ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਡੈਨਮਾਰਕ ਦੀ ਲਾਈਨ ਹੋਇਮਾਰਕ ਕਿਆਰਸਫ਼ੈਲਟ ਨੂੰ 21-12, 21-14 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ। ਇਹ 2026 ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਖਿਤਾਬ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 3 ਨਵੰਬਰ 2026 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨੰਬਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।

ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਖੇਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜੀਵਨ

ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: 2013 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ, 2015 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, 2016 ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਤਨ ਅਤੇ 2020 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2020 ਲਈ ਬੀ. ਬੀ. ਸੀ. ਇੰਡੀਅਨ ਸਪੋਰਟਸਵੁਮੈਨ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ੋਰਬਜ਼ ਸੂਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

ਖੇਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਉਹ 2013 ਤੋਂ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਪੈਟਰੋਲੀਅਮ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰੀਓ ਤਗਮੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋਈ। ਜੁਲਾਈ 2017 ਵਿੱਚ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿਪਟੀ ਕੁਲੈਕਟਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ। 1.79 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਮਲਾਵਰ ਖੇਡ, ਲੰਬੀ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਲੰਬੀਆਂ ਰੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਮਾਪਦੰਡ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੀਆਂ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਅੱਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਦੀਆਂ ਹਨ।