ਅਮਿਤ ਰੋਹਿਦਾਸ: ਹਾਕੀ ਡਿਫੈਂਡਰ, ਤਮਗ਼ੇ ਅਤੇ ਜੀਵਨ

Amit Rohidas is an Indian field hockey defender whose calm tackling and fearless first rushing have made him one of the most trusted players in the national team for more than a decade. Born in a small village in Odisha, he rose from village grounds to two Olympic bronze medals, and he now stands among the most capped defenders India has produced.

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

Amit Rohidas was born on 10 May 1993 in Saunamara, a village in the Balisankra block of Sundargarh district in Odisha. He was the youngest child of Gopal Rohidas and Golapi Rohidas, a farming family with three daughters and two sons, and he was the first person in his family to take up hockey.

Like many children in Sundargarh, one of India's great hockey nurseries, Rohidas first played the game on village grounds with basic equipment. The first piece of sports equipment his father bought him was a football, and the young Rohidas idolised the Brazilian footballer Ronaldinho before hockey took over. His village was also home to Dilip Tirkey, the former India captain and three-time Olympian, whose example showed the children of Saunamara that hockey could change a life.

In 2004, Rohidas joined the Panposh Sports Hostel in Rourkela, where he received his first structured coaching. He began as a forward, but his coach Bijay Lakra saw his strength, stamina and reading of the game and moved him into defence, a switch that shaped the rest of his career.

How did Amit Rohidas reach the Indian team?

Rohidas first caught the national selectors' attention in 2009, when he was picked for the under-18 Asia Cup in Myanmar. He scored seven goals in the tournament and was named Player of the Tournament, a remarkable return for a player who had only recently moved into defence. He went on to play in the Sultan of Johor Cup, winning silver with the junior team in 2013.

His senior debut came at the Sultan Azlan Shah Cup in Ipoh, Malaysia, in 2013. Later that year he won silver at the Asia Cup, also in Ipoh, and served as vice-captain of the Indian team at the Junior World Cup in New Delhi, where India finished tenth. It looked like a career taking off, but the next three years brought a long wait. Rohidas could not hold a regular place in the senior side, and for a time it seemed his chance had passed.

Domestic hockey kept him in the game. He won the first Hockey India League title with the Ranchi Rhinos in 2013 and another with the Kalinga Lancers in 2017, playing beside world-class internationals. His performances in the league earned him a recall on the tour of Belgium in 2017, and from that point he did not look back.

Career with India

From 2017 onwards Rohidas became one of the first names on the Indian team sheet. Under Dutch coach Sjoerd Marijne he settled in as the team's central defender, valued for his tackling, his long aerial passes out of defence and his organisation of the back line. He played at the 2018 Commonwealth Games in Gold Coast, where India finished fourth, and won silver at the Champions Trophy in Breda the same year.

At the 2018 Asian Games in Jakarta, India lost a surprise semi-final to Malaysia but recovered to beat Pakistan 2-1 in the bronze medal match, giving Rohidas his first Asian Games medal. Later that year he played his first senior World Cup on home soil in Bhubaneswar, where India topped their pool before losing a narrow quarter-final to the Netherlands.

The Tokyo Olympics, held in 2021 after the pandemic delay, were his Olympic debut. He played all eight matches, brought up his 100th cap against Spain during the tournament, and formed a steady defensive partnership with Harmanpreet Singh. India beat Great Britain in the quarter-final, lost to Belgium in the semi-final, then beat Germany 5-4 in the bronze medal match to end a 41-year wait for an Olympic hockey medal.

Rohidas stayed at the heart of the defence through the next Olympic cycle. India won silver at the 2022 Commonwealth Games in Birmingham, losing the final 7-0 to Australia, and gold at the Asian Games in Hangzhou, beating Japan 5-1 in the final to qualify directly for Paris 2024. At the 2023 World Cup, played in Bhubaneswar and Rourkela close to his home, he served as vice-captain under Harmanpreet Singh.

What medals has Amit Rohidas won?

Rohidas has won bronze at two Olympic Games, Tokyo 2020 and Paris 2024, making him one of the few Indian hockey players to win two Olympic medals. His Asian Games medals are gold at Hangzhou 2022 and again at Aichi-Nagoya 2026, where India beat Malaysia 5-1 in the final, plus bronze at Jakarta 2018. He also won silver at the 2022 Commonwealth Games in Birmingham and gold at the Asia Cup in 2017 and 2025, with silver in 2013, and Asian Champions Trophy gold in 2018, 2023 and 2024.

The Paris 2024 campaign showed both his value and his toughness. In the quarter-final against Great Britain, his raised stick struck forward Will Calnan in the face as he tried to control the ball, and he was shown a red card. India played with ten men for more than 40 minutes, held Great Britain to a draw and won the penalty shootout 4-2. Hockey India's appeal against the decision failed, and Rohidas served a one-match ban that kept him out of the semi-final against Germany. He returned for the bronze medal match, which India won 2-1 against Spain, sealing back-to-back Olympic bronze medals for the first time since 1972.

By August 2026 he had played 250 matches for India and scored 38 goals, bringing up the 250th cap during the World Cup classification match against Belgium. The tally, recorded by Hockey India, makes him one of the most experienced defenders in the current squad.

Honours and later life

Rohidas received the Arjuna Award in 2021, India's second-highest sporting honour, for his part in the Tokyo bronze. The same year he was named Hockey India Defender of the Year, an award he won again for 2024, and he also received the Biju Patnaik Sports Award, Odisha's highest sporting honour. In 2026 he was named Hockey Player of the Year (Male) at the Times of India Sports Awards for 2025.

In domestic hockey he has represented the Petroleum Sports Promotion Board and the Hockey Association of Odisha, and he plays for the Railways side in the national championships. When the Hockey India League returned in 2024, he joined the Tamil Nadu Dragons. He was still a regular in the side at the 2026 World Cup and the 2026 Asian Games, and the gold in Japan secured India's direct qualification for the Los Angeles 2028 Olympics.

ਵਿਰਾਸਤ

Rohidas is the tenth hockey player from Odisha to play at the Olympics, and the first non-tribal player from the state to do so, a distinction that matters in Sundargarh, where hockey has long been carried by tribal communities. His rise from a farming family in Saunamara to the Olympic podium has made him a reference point for young players across the district, and he often credits Dilip Tirkey with showing his village that hockey could be a way forward.

On the field, his legacy is tied to a single demanding job: the first rusher in penalty corner defence, sprinting straight at the drag-flicker the moment the ball is injected. It is one of the most dangerous roles in hockey, and Rohidas has made it his own for a decade, combining courage with the composure to organise those around him. As vice-captain and a senior voice in the squad, he has also helped younger defenders settle into international hockey, and his two Olympic medals place him among the most decorated Indian defenders of the modern game.

ਅਮਿਤ ਰੋਹਿਦਾਸ ਭਾਰਤੀ ਫੀਲਡ ਹਾਕੀ ਦੇ ਡਿਫੈਂਡਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਖੇਡ ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਪਹਿਲੀ ਦੌੜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਉਹ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਮੈਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਓਲੰਪਿਕ ਕਾਂਸੀ ਤਮਗ਼ਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਡਿਫੈਂਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਅਮਿਤ ਰੋਹਿਦਾਸ ਦਾ ਜਨਮ 10 ਮਈ 1993 ਨੂੰ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰਗੜ੍ਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਾਲੀਸਾਂਕਰਾ ਬਲਾਕ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸੌਨਾਮਾਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਗੋਪਾਲ ਰੋਹਿਦਾਸ ਅਤੇ ਗੋਲਾਪੀ ਰੋਹਿਦਾਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਸਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਮਿਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਕੀ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸਨ।

ਸੁੰਦਰਗੜ੍ਹ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਾਕੀ ਨਰਸਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਰੋਹਿਦਾਸ ਨੇ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਮੂਲੀ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਾਮਾਨ ਫੁੱਟਬਾਲ ਲੈ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰੋਹਿਦਾਸ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਰੋਨਾਲਡਿਨ੍ਹੋ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਦਰਸ਼ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਹਾਕੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੰਡ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਕਪਤਾਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦੇ ਓਲੰਪੀਅਨ ਦਿਲੀਪ ਟਿਰਕੀ ਦਾ ਵੀ ਪਿੰਡ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਨੇ ਸੌਨਾਮਾਰਾ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਹਾਕੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਸਾਲ 2004 ਵਿੱਚ ਰੋਹਿਦਾਸ ਰਾਊਰਕੇਲਾ ਦੇ ਪਾਨਪੋਸ਼ ਸਪੋਰਟਸ ਹੋਸਟਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਢਾਂਚਾਗਤ ਕੋਚਿੰਗ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਫਾਰਵਰਡ ਵਜੋਂ ਖੇਡਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਚ ਬਿਜੈ ਲਾਕਰਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਖੇਡ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿਫੈਂਸ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਗਿਆ।

ਅਮਿਤ ਰੋਹਿਦਾਸ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚੇ?

ਰੋਹਿਦਾਸ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 2009 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੋਣਕਾਰਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਆਂਮਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਅੰਡਰ-18 ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਗੋਲ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਖਿਡਾਰੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਖਿਡਾਰੀ ਲਈ ਅਸਾਧਾਰਨ ਸੀ ਜੋ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਡਿਫੈਂਸ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸੁਲਤਾਨ ਆਫ਼ ਜੋਹਰ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ, ਜਿੱਥੇ 2013 ਵਿੱਚ ਜੂਨੀਅਰ ਟੀਮ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਨੀਅਰ ਟੀਮ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ 2013 ਵਿੱਚ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਇਪੋਹ ਵਿੱਚ ਸੁਲਤਾਨ ਅਜ਼ਲਾਨ ਸ਼ਾਹ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਪੋਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਜੂਨੀਅਰ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਉਪ-ਕਪਤਾਨ ਰਹੇ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਦਸਵੇਂ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਰਿਹਾ। ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲੰਬੀ ਉਡੀਕ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਉਹ ਸੀਨੀਅਰ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਤ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਇੰਝ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।

ਘਰੇਲੂ ਹਾਕੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2013 ਵਿੱਚ ਰਾਂਚੀ ਰਾਈਨੋਜ਼ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਲੀਗ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ 2017 ਵਿੱਚ ਕਲਿੰਗਾ ਲਾਂਸਰਜ਼ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡੇ। ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਬੈਲਜੀਅਮ ਦੌਰੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕਰਵਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।

ਭਾਰਤ ਲਈ ਖੇਡ ਜੀਵਨ

2017 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਹਿਦਾਸ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਏ। ਡੱਚ ਕੋਚ ਸ਼ੋਰਡ ਮਾਰਿਨੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਉਹ ਟੀਮ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਡਿਫੈਂਡਰ ਵਜੋਂ ਜੰਮ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੈਕਲਿੰਗ, ਡਿਫੈਂਸ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਏਰੀਅਲ ਪਾਸ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਲਈ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ 2018 ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਕੋਸਟ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਚੌਥੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਬ੍ਰੇਡਾ ਵਿੱਚ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ।

ਜਕਾਰਤਾ ਵਿੱਚ 2018 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਟੀਮ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਮਗ਼ੇ ਵਾਲੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ 2-1 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਰੋਹਿਦਾਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਮਿਲਿਆ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਹ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਸੀਨੀਅਰ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਖੇਡੇ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਆਪਣੇ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਰਿਹਾ ਪਰ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਤੋਂ ਤੰਗ ਹਾਰ ਗਿਆ।

ਟੋਕੀਓ ਓਲੰਪਿਕ, ਜੋ ਮਹਾਮਾਰੀ ਕਾਰਨ 2021 ਵਿੱਚ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਓਲੰਪਿਕ ਸੀ। ਉਹ ਅੱਠੇ ਮੈਚ ਖੇਡੇ, ਸਪੇਨ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਮੈਚ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣਾ 100ਵਾਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਬੈਲਜੀਅਮ ਤੋਂ ਹਾਰਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਮਗ਼ੇ ਵਾਲੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ 5-4 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਓਲੰਪਿਕ ਹਾਕੀ ਤਮਗ਼ੇ ਦੀ 41 ਸਾਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤੀ।

ਰੋਹਿਦਾਸ ਅਗਲੇ ਓਲੰਪਿਕ ਚੱਕਰ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਬਰਮਿੰਘਮ ਵਿੱਚ 2022 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੋਂ 7-0 ਨਾਲ ਹਾਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਹਾਂਗਜ਼ੂ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਨੂੰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ 5-1 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੈਰਿਸ 2024 ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਯੋਗਤਾ ਮਿਲੀ। ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਰਾਊਰਕੇਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਏ 2023 ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਹਰਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਹੇਠ ਉਪ-ਕਪਤਾਨ ਰਹੇ।

ਅਮਿਤ ਰੋਹਿਦਾਸ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਤਮਗ਼ੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ?

ਰੋਹਿਦਾਸ ਨੇ ਦੋ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ, ਟੋਕੀਓ 2020 ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ 2024 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਮਗ਼ੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋ ਓਲੰਪਿਕ ਤਮਗ਼ੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਗਿਣੇ-ਚੁਣੇ ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਏ। ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਂਗਜ਼ੂ 2022 ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਇਚੀ-ਨਾਗੋਯਾ 2026 ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਨੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਨੂੰ 5-1 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਕਾਰਤਾ 2018 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਰਮਿੰਘਮ 2022 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ, 2017 ਅਤੇ 2025 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਅਤੇ 2013 ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ, ਅਤੇ 2018, 2023 ਅਤੇ 2024 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ਿਆਈ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ।

ਪੈਰਿਸ 2024 ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਦੋਵੇਂ ਦਿਖਾਈਆਂ। ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਗੇਂਦ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸਟਿਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫਾਰਵਰਡ ਵਿਲ ਕੈਲਨਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਾਰਡ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਭਾਰਤ ਨੇ 40 ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਦਸ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੇ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਡਰਾਅ ਉੱਤੇ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਪੈਨਲਟੀ ਸ਼ੂਟਆਊਟ 4-2 ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਅਪੀਲ ਖ਼ਾਰਜ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਰੋਹਿਦਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਚ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਜਰਮਨੀ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਨਹੀਂ ਖੇਡ ਸਕੇ। ਉਹ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਮਗ਼ੇ ਵਾਲੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਸਪੇਨ ਨੂੰ 2-1 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ 1972 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਓਲੰਪਿਕ ਕਾਂਸੀ ਤਮਗ਼ੇ ਜਿੱਤੇ।

ਅਗਸਤ 2026 ਤੱਕ ਉਹ ਭਾਰਤ ਲਈ 250 ਮੈਚ ਖੇਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ 38 ਗੋਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ 250ਵਾਂ ਮੈਚ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਬੈਲਜੀਅਮ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਖੇਡਿਆ। ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਵੱਲੋਂ ਦਰਜ ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਜੂਦਾ ਟੀਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਡਿਫੈਂਡਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦਾ ਜੀਵਨ

ਰੋਹਿਦਾਸ ਨੂੰ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਮਗ਼ੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ 2021 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਵੱਲੋਂ ਸਾਲ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਡਿਫੈਂਡਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2024 ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ, ਬੀਜੂ ਪਟਨਾਇਕ ਖੇਡ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਸਾਲ 2026 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਸਪੋਰਟਸ ਅਵਾਰਡ 2025 ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ (ਪੁਰਸ਼) ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।

ਘਰੇਲੂ ਹਾਕੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੈਟਰੋਲੀਅਮ ਸਪੋਰਟਸ ਪ੍ਰਮੋਸ਼ਨ ਬੋਰਡ ਅਤੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਹਾਕੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਲਈ ਖੇਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਰੇਲਵੇ ਦੀ ਟੀਮ ਲਈ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ 2024 ਵਿੱਚ ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਲੀਗ ਵਾਪਸ ਆਈ ਤਾਂ ਉਹ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਡਰੈਗਨਜ਼ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ। ਉਹ 2026 ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਅਤੇ 2026 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਟੀਮ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਮੈਂਬਰ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੋਨਾ ਭਾਰਤ ਦੀ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ 2028 ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਯੋਗਤਾ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਿਆ।

ਵਿਰਾਸਤ

ਰੋਹਿਦਾਸ ਓਡੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਦਸਵੇਂ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗ਼ੈਰ-ਕਬਾਇਲੀ ਖਿਡਾਰੀ ਹਨ। ਇਹ ਮਾਣ ਸੁੰਦਰਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਅਹਿਮੀਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਾਕੀ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਬਾਇਲੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਹੈ। ਸੌਨਾਮਾਰਾ ਦੇ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਓਲੰਪਿਕ ਪੋਡੀਅਮ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਭਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਮਿਸਾਲ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਅਕਸਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿਲੀਪ ਟਿਰਕੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਹਾਕੀ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਰਾਹ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇੱਕ ਮੰਗ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ: ਪੈਨਲਟੀ ਕਾਰਨਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਰਸ਼ਰ, ਜੋ ਗੇਂਦ ਲੱਗਦਿਆਂ ਹੀ ਡਰੈਗ-ਫਲਿਕਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਾਕੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੋਹਿਦਾਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਹਿੰਮਤ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਹੈ। ਉਪ-ਕਪਤਾਨ ਅਤੇ ਟੀਮ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਡਿਫੈਂਡਰਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਾਕੀ ਵਿੱਚ ਢਲਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਓਲੰਪਿਕ ਤਮਗ਼ੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਭਾਰਤੀ ਡਿਫੈਂਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।