ਦਿਨੇਸ਼ ਮੋਂਗੀਆ: ਕ੍ਰਿਕਟਰ, 159* ਅਤੇ 2003 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ

Dinesh Mongia is a former Indian cricketer from Chandigarh who played 57 one-day internationals for India between 2001 and 2007, including the team that reached the 2003 World Cup final. A left-handed batsman who also bowled slow left-arm spin, he is best remembered for an unbeaten 159 against Zimbabwe in 2002 and for being the first Indian to play a Twenty20 match.

Early life and domestic rise

Dinesh Mongia was born on 17 April 1977 in Chandigarh, the planned city that serves as the joint capital of Punjab and Haryana. He came up through Punjab's domestic cricket, building his game season by season in the Ranji Trophy before the national selectors came calling. Six years of steady domestic performances earned him his first India call-up.

The domestic numbers explain why he was picked. For Punjab he played 121 first-class matches and scored 8,028 runs at an average of 48.95, with 27 centuries and a highest score of 308 not out. That is the record of a batsman who dominated at home, a left-handed top-order player with a solid technique and the patience to build long innings. He also bowled slow left-arm orthodox spin, a second skill that made him useful to a captain even on days when the runs did not come.

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਰੀਅਰ

Mongia made his one-day international debut for India against Australia in Pune on 28 March 2001. The start was quiet, but in only his fifth match he announced himself with 71 off 75 balls against England. Almost a year after his debut came the innings that defined his career: an unbeaten 159 off 147 balls against Zimbabwe at Guwahati in March 2002, opening the batting. He was named Man of the Match that day and Man of the Series for the tour.

The rewards followed quickly. He was part of the Indian side that won the NatWest Series in England in 2002, and later that year India shared the ICC Champions Trophy with Sri Lanka, with Mongia in the squad. Across his ODI career he scored 1,230 runs at an average of 27.95, with one century and four fifties, and took 14 wickets with his left-arm spin, his best figures 3 for 31.

His international career never quite settled. After a string of below-par performances he was dropped from the Indian side in April 2005. He fought his way back in 2006, making an unbeaten 68 against Australia in a tri-series in Malaysia, and on 1 December 2006 he played his only Twenty20 international against South Africa, scoring 38 in what was also India's first ever T20 international. His last ODI came on 12 May 2007 against Bangladesh in Dhaka. He never played Test cricket: his India career stayed entirely in white-ball cricket.

What happened at the 2003 World Cup?

Mongia forced his way back into the Indian squad for the 2003 World Cup in South Africa, taking the place of VVS Laxman in a selection call that was much discussed at the time. India, led by Sourav Ganguly, went all the way to the final, the team's first World Cup final in twenty years.

Mongia's own tournament was a bit-part role. He played in 11 of India's matches but got to bat in only six of them, scoring 120 runs at an average of 20.00, with a highest score of 42 against the Netherlands. India lost the final to Australia in Johannesburg on 23 March 2003, and Mongia finished the tournament with a runners-up medal. It was the high point of his international career, even though his contribution on the field that month was modest.

County cricket and the Indian Cricket League

In 2004 Mongia signed for Lancashire as an overseas player when Stuart Law was injured, and in 2005 he joined Leicestershire on a full-time contract. His time in England gave him a small piece of history: playing for Lancashire against Leicestershire in the 2004 Twenty20 Cup, he became the first Indian cricketer to play a Twenty20 match.

After his India career ended he joined the Chandigarh Lions in the Indian Cricket League, the unofficial league that ran outside the Board of Control for Cricket in India. The BCCI banned the league's players, and when it later offered amnesty to most of them, Mongia was the only one not cleared, after allegations about his involvement in the league. He denied any wrongdoing. His last competitive match was in the ICL in 2008.

Retirement, politics and legacy

Twelve years after his last ODI, Mongia announced his retirement from all forms of cricket in September 2019, at the age of 42. He said he would take up coaching assignments. Then, in December 2021, he entered politics, joining the Bharatiya Janata Party in Delhi on 28 December, ahead of the 2022 Punjab Legislative Assembly election.

Mongia's legacy is a study in contrasts. At home he was a giant, averaging close to 50 across 121 first-class matches for Punjab. For India he flickered rather than burned steadily, yet he still produced one of the great one-off ODI innings by an Indian batsman, that unbeaten 159 against Zimbabwe, and he was part of two famous squads, the 2002 Champions Trophy winners and the 2003 World Cup finalists. He also holds a lasting first: no Indian played a Twenty20 match before him. For Chandigarh, a city that has given Indian cricket Yuvraj Singh, Kapil Dev and Harbhajan Singh, Mongia remains one of its own.

ਦਿਨੇਸ਼ ਮੋਂਗੀਆ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ 2001 ਤੋਂ 2007 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਲਈ 57 ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾ ਮੈਚ ਖੇਡੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 2003 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਟੀਮ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦਾ ਬੱਲੇਬਾਜ਼, ਜੋ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਧੀਮੀ ਸਪਿਨ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ 2002 ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਨਾਬਾਦ 159 ਦੌੜਾਂ ਅਤੇ ਟੀ20 ਮੈਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ

ਦਿਨੇਸ਼ ਮੋਂਗੀਆ ਦਾ ਜਨਮ 17 ਅਪ੍ਰੈਲ 1977 ਨੂੰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਪਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੀਜ਼ਨ ਦਰ ਸੀਜ਼ਨ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੋਣਕਾਰਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਪਈ। ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਛੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਸੱਦਾ ਦਿਵਾਇਆ।

ਘਰੇਲੂ ਅੰਕੜੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਪੰਜਾਬ ਲਈ ਉਸ ਨੇ 121 ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਮੈਚ ਖੇਡੇ ਅਤੇ 48.95 ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ 8,028 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 27 ਸੈਂਕੜੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਕੋਰ ਨਾਬਾਦ 308 ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦਾ ਉੱਪਰੀ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਖਿਡਾਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਲੰਮੀਆਂ ਪਾਰੀਆਂ ਖੇਡ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਧੀਮੀ ਸਪਿਨ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੁਣ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕਪਤਾਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦੌੜਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀਆਂ ਸਨ।

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਰੀਅਰ

ਮੋਂਗੀਆ ਨੇ 28 ਮਾਰਚ 2001 ਨੂੰ ਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਭਾਰਤ ਲਈ ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਧੀਮੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪੰਜਵੇਂ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ 75 ਗੇਂਦਾਂ ਵਿੱਚ 71 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾ ਲਈ। ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਮੈਚ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪਾਰੀ ਖੇਡੀ: ਮਾਰਚ 2002 ਵਿੱਚ ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ 147 ਗੇਂਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਬਾਦ 159 ਦੌੜਾਂ, ਸਲਾਮੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਵਜੋਂ। ਉਸ ਦਿਨ ਉਹ ਮੈਚ ਦਾ ਸਰਬੋਤਮ ਖਿਡਾਰੀ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਦੌਰੇ ਦਾ ਵੀ ਸਰਬੋਤਮ ਖਿਡਾਰੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦੇ ਗਏ। ਉਹ 2002 ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਨੈਟਵੈਸਟ ਸੀਰੀਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਭਾਰਤ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਆਈਸੀਸੀ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ ਜਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਮੋਂਗੀਆ ਵੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ 27.95 ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ 1,230 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੈਂਕੜਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਅਰਧ ਸੈਂਕੜੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਸਪਿਨ ਨਾਲ 14 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 3 ਵਿਕਟਾਂ 31 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਕੇ।

ਉਸ ਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਰੀਅਰ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮਿਆ। ਲਗਾਤਾਰ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਪ੍ਰੈਲ 2005 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ 2006 ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਨਾਬਾਦ 68 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਅਤੇ 1 ਦਸੰਬਰ 2006 ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਆਪਣਾ ਇਕਲੌਤਾ ਟੀ20 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 38 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਟੀ20 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾ ਮੈਚ 12 ਮਈ 2007 ਨੂੰ ਢਾਕਾ ਵਿੱਚ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਨਹੀਂ ਖੇਡੀ: ਉਸ ਦਾ ਭਾਰਤੀ ਕਰੀਅਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਮਤ ਓਵਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਤੱਕ ਹੀ ਰਿਹਾ।

2003 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ?

ਮੋਂਗੀਆ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 2003 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਫਿਰ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਵੀਵੀਐਸ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਚਰਚਾ ਹੋਈ। ਸੌਰਵ ਗਾਂਗੁਲੀ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਫਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਟੀਮ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਮੋਂਗੀਆ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਉਸ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ 11 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਛੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 20.00 ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ 120 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਕੋਰ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ 42 ਸੀ। ਭਾਰਤ 23 ਮਾਰਚ 2003 ਨੂੰ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ ਵਿੱਚ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੋਂਗੀਆ ਨੂੰ ਉਪ ਜੇਤੂ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੁਕਾਮ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਘੱਟ ਸੀ।

ਕਾਊਂਟੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਕ੍ਰਿਕਟ ਲੀਗ

2004 ਵਿੱਚ ਮੋਂਗੀਆ ਨੇ ਲੰਕਾਸ਼ਾਇਰ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਸਟੂਅਰਟ ਲਾਅ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਸੀ, ਅਤੇ 2005 ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੈਸਟਰਸ਼ਾਇਰ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਉੱਤੇ ਜੁੜ ਗਿਆ। ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ: 2004 ਟੀ20 ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਲੰਕਾਸ਼ਾਇਰ ਵੱਲੋਂ ਲੈਸਟਰਸ਼ਾਇਰ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਖੇਡ ਕੇ ਉਹ ਟੀ20 ਮੈਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ।

ਭਾਰਤੀ ਕਰੀਅਰ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇੰਡੀਅਨ ਕ੍ਰਿਕਟ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਲਾਇੰਜ਼ ਲਈ ਖੇਡਿਆ, ਉਸ ਗ਼ੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੰਟਰੋਲ ਬੋਰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਚੱਲਦੀ ਸੀ। ਬੋਰਡ ਨੇ ਲੀਗ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਆਫ਼ੀ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਮੋਂਗੀਆ ਇਕਲੌਤਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਆਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲਾ ਮੈਚ 2008 ਵਿੱਚ ਆਈਸੀਐਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।

ਸੰਨਿਆਸ, ਸਿਆਸਤ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ

ਆਪਣੇ ਆਖ਼ਰੀ ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾ ਮੈਚ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮੋਂਗੀਆ ਨੇ ਸਤੰਬਰ 2019 ਵਿੱਚ 42 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੋਚਿੰਗ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ ਦਸੰਬਰ 2021 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 28 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, 2022 ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।

ਮੋਂਗੀਆ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿਰੋਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੈ। ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਡਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ, ਪੰਜਾਬ ਲਈ 121 ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 50 ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਭਾਰਤ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਖੇਡੀ ਗਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਨਾਬਾਦ 159, ਖੇਡੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਟੀਮਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਿਹਾ, 2002 ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫ਼ੀ ਜੇਤੂ ਅਤੇ 2003 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਉਪ ਜੇਤੂ। ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਪਹਿਲ ਵੀ ਹੈ: ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਟੀ20 ਮੈਚ ਨਹੀਂ ਖੇਡਿਆ ਸੀ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਲਈ, ਜਿਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਕਪਿਲ ਦੇਵ ਅਤੇ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਮੋਂਗੀਆ ਵੀ ਆਪਣਾ ਹੀ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ।