ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ: ਪੰਜਾਬੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ, ਆਈਪੀਐੱਲ ਤੇ ਭਾਰਤ

Mandeep Singh is an Indian cricketer from Jalandhar, Punjab, who played three Twenty20 internationals for India in 2016. A right-handed top-order batsman who bowls occasional right-arm medium pace, he was one of the most consistent run scorers in Indian domestic cricket for well over a decade. He spent 15 seasons with Punjab, captained the state to its first Syed Mushtaq Ali Trophy title in 2023-24, and then moved to Tripura, returning there as a guest player for the 2026-27 season. He is a different person from Mandeep Singh the hockey player, who also comes from Punjab.

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

Mandeep Singh was born on 18 December 1991 in Jalandhar, Punjab. His father, Hardev Singh, was an athletics coach in the city, and at first he was not keen on his son choosing cricket. He changed his mind once he saw how much promise the boy showed with the bat.

Mandeep came up through Punjab age-group cricket and soon caught the eye of national selectors. On an under-19 tour of Australia in 2009 he scored 151 in a one-day match, and he was named vice-captain of India for the 2010 Under-19 World Cup in New Zealand, where he finished among the team's leading run scorers.

His first-class debut for Punjab came in the 2010-11 season against Himachal Pradesh, and he marked it with an unbeaten fifty in his first innings. Within a couple of seasons he was a fixture in the Punjab middle order.

Breakthrough in the Indian Premier League

The Indian Premier League gave Mandeep his first taste of the big stage. Kolkata Knight Riders signed him in 2010, but he played only three games that season. He moved to Kings XI Punjab the next year, and in 2012 everything clicked: he scored 432 runs from 16 matches, finished as the team's leading run scorer, and won the Rising Star of the Tournament award.

The seasons that followed were uneven. He averaged only 20 in the 2013 IPL and played just three games in 2014, so Punjab let him go. Royal Challengers Bangalore picked him up in 2015, and he stayed with them until 2018, missing the 2016 season through injury and scoring 252 runs in 14 games as a finisher in 2018, when Bangalore bought him for 1.40 crore rupees at the auction.

He returned to Punjab Kings in 2019 and played 13 games that year at an average of 41.25, then drifted in and out of the side over the next two seasons. Delhi Capitals used him in only three matches in 2022, and Kolkata Knight Riders bought him back at his base price of 50 lakh rupees for the 2023 season. Across his Twenty20 career he played 214 matches, scoring 4,043 runs with 21 fifties and a best of 99 not out.

India call-up: three T20Is in Zimbabwe

Mandeep's route to the Indian team ran through the 2015-16 Vijay Hazare Trophy, the domestic one-day competition, where his 394 runs from seven games made him the tournament's leading scorer. That form earned him a place on India's tour of Zimbabwe in June 2016.

He made his Twenty20 international debut against Zimbabwe at Harare on 18 June 2016. India lost that first match, but in the second Mandeep struck an unbeaten 52 and helped India to a ten-wicket win. He finished the three-match series as India's highest run scorer, with 87 runs, and his last T20I came on 22 June 2016.

He had come close to the national set-up before. In July 2012 he was named among the 30 probables for the World Twenty20 in Sri Lanka, though he did not make the final 15.

Why did Mandeep Singh play only three matches for India?

The short answer is that the competition for batting places in the Indian team was fierce, and his chance came on a second-string tour. India took a young side to Zimbabwe in 2016, and Mandeep took his chance well, but the established batsmen returned for the next series and the door closed.

What followed makes the story harder to explain away. A serious back injury in 2017, a disc prolapse that needed surgery in London, kept him out for eight months and cost him around 18 months of cricket in all, including the whole 2017-18 domestic season. He had been part of India's T20I squad against England early that year without getting a game.

When he came back, the runs flowed. He scored 602 runs at an average of 54.72 in the 2018-19 Ranji Trophy, then 696 in 2019-20, 376 in 2021-22 and 463 in 2022-23, averaging more than 50 in each of those seasons. No recall came, not even to the India A side. Mandeep has said himself that he stopped thinking about an India comeback and put his focus on Punjab instead.

Punjab captain and the Syed Mushtaq Ali Trophy

By 2019 Mandeep was Punjab captain, and he led from the front. A summer spent playing league cricket in Chennai in 2019, arranged with help from Ravichandran Ashwin after his mentor Vikram Rathour told him to get out of his comfort zone, rebuilt his red-ball technique after the injury layoff. He returned to sit on top of the Ranji Trophy run scorers' chart midway through the 2019-20 season.

His proudest moment as captain came in the 2023-24 season, when Punjab won the Syed Mushtaq Ali Trophy, the domestic Twenty20 title, for the first time, beating Baroda in the final. It was the reward for 15 years of service to his home state.

His first-class record tells the story of that service: 105 matches, 6,965 runs at an average of 49.75, with 16 centuries and 39 fifties and a top score of 235, as recorded by ESPNcricinfo in March 2025. In List A cricket he scored 4,180 runs in 137 matches.

A new chapter in Tripura

In August 2024, after 15 years with Punjab, Mandeep announced he was moving to Tripura as a professional player. The switch gave a smaller state an experienced captain, and he led Tripura across formats in the 2024-25 season, scoring 517 runs in six matches, including an unbeaten 124, and reaching fifty in each of his nine innings.

He left Tripura after that one season and sat out the whole 2025-26 domestic season. In September 2026 he confirmed he would return to Tripura as a guest player for the 2026-27 Ranji Trophy, named in the squad for the opening three matches against Hyderabad, Assam and Karnataka.

Playing style and legacy

Mandeep is a compact, attacking batsman, strong through the off side and quick between the wickets, and a sharp fielder in the covers. His occasional medium pace has given captains a useful extra option, though batting has always been his trade.

His career is a reminder of how deep India's batting talent runs: a player good enough to average nearly 50 in first-class cricket and to top the scoring in an IPL season can still spend most of his career outside the national team. For Punjab, though, he was a mainstay for a decade and a half, and the captain who delivered the state's first Syed Mushtaq Ali Trophy. Young batsmen from Jalandhar still look to his career as proof that a boy from a Doaba city can reach the Indian team.

Mandeep married Jagdeep Jaswal in 2016, and their son Rajveer was born in January 2021.

ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜਲੰਧਰ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2016 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਲਈ ਤਿੰਨ ਟੀ20 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਖੇਡੇ। ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਦੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਮੱਧਮ ਗਤੀ ਨਾਲ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨਦੀਪ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭਾਰਤੀ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਲਈ 15 ਸੀਜ਼ਨ ਖੇਡੇ, 2023-24 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਈਦ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਅਲੀ ਟਰਾਫ਼ੀ ਜਿਤਾਉਣ ਲਈ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ 2026-27 ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਮਹਿਮਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵਾਪਸ ਆਏ। ਉਹ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ, ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਵੀ ਹਨ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਦਸੰਬਰ 1991 ਨੂੰ ਜਲੰਧਰ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਦੇ ਕੋਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਚੁਣਨ ਤੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮੁੰਡੇ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇ ਨਾਲ ਕਿੰਨੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਬਦਲ ਗਿਆ।

ਮਨਦੀਪ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਉਮਰ-ਵਰਗ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਪਰ ਆਏ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੌਮੀ ਚੋਣਕਾਰਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। 2009 ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਅੰਡਰ-19 ਦੌਰੇ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਮੈਚ ਵਿੱਚ 151 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 2010 ਦੇ ਅੰਡਰ-19 ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦਾ ਉਪ-ਕਪਤਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਟੀਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਹੇ।

ਪੰਜਾਬ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ 2010-11 ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਬਾਦ ਅਰਧ ਸੈਂਕੜਾ ਬਣਾਇਆ। ਦੋ ਸੀਜ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੱਧ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਪੱਕਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਏ।

ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ

ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਨੇ ਮਨਦੀਪ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵੱਡੇ ਮੰਚ ਦਾ ਸੁਆਦ ਦਿੱਤਾ। ਕੋਲਕਾਤਾ ਨਾਈਟ ਰਾਈਡਰਜ਼ ਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਰਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਮੈਚ ਹੀ ਖੇਡ ਸਕੇ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਉਹ ਕਿੰਗਜ਼ ਇਲੈਵਨ ਪੰਜਾਬ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ 2012 ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਜੁੜ ਗਿਆ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 16 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 432 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਟੀਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣੇ ਅਤੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦਾ ਰਾਈਜ਼ਿੰਗ ਸਟਾਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਵਾਲੇ ਰਹੇ। 2013 ਦੀ ਆਈਪੀਐੱਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਔਸਤ ਸਿਰਫ਼ 20 ਰਹੀ ਅਤੇ 2014 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਮੈਚ ਖੇਡੇ, ਇਸ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਇਲ ਚੈਲੇਂਜਰਜ਼ ਬੈਂਗਲੌਰ ਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ 2018 ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਰਹੇ। ਸੱਟ ਕਾਰਨ 2016 ਦਾ ਸੀਜ਼ਨ ਖੁੰਝ ਗਿਆ, ਅਤੇ 2018 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਨਿਸ਼ਰ ਵਜੋਂ 14 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 252 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਬੈਂਗਲੌਰ ਨੇ ਨਿਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1.40 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ।

2019 ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਕਿੰਗਜ਼ ਵਾਪਸ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਸਾਲ 13 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 41.25 ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ ਖੇਡੇ, ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਦੋ ਸੀਜ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ। ਦਿੱਲੀ ਕੈਪੀਟਲਜ਼ ਨੇ 2022 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿਡਾਇਆ, ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਨਾਈਟ ਰਾਈਡਰਜ਼ ਨੇ 2023 ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 50 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਮੂਲ ਕੀਮਤ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਖਰੀਦ ਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਟੀ20 ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁੱਲ 214 ਮੈਚ ਖੇਡੇ, 4,043 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, 21 ਅਰਧ ਸੈਂਕੜੇ ਲਾਏ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ 99 ਨਾਬਾਦ ਰਹੇ।

ਭਾਰਤ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ: ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਟੀ20 ਮੈਚ

ਮਨਦੀਪ ਦਾ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਤੱਕ ਦਾ ਰਸਤਾ 2015-16 ਦੀ ਵਿਜੈ ਹਜ਼ਾਰੇ ਟਰਾਫ਼ੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ, ਜੋ ਘਰੇਲੂ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ 394 ਦੌੜਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਫਾਰਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੂਨ 2016 ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਦੇ ਦੌਰੇ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿਵਾਈ।

18 ਜੂਨ 2016 ਨੂੰ ਹਰਾਰੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਟੀ20 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ। ਭਾਰਤ ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਮਨਦੀਪ ਨੇ ਨਾਬਾਦ 52 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਦਸ ਵਿਕਟਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਈ। ਤਿੰਨ ਮੈਚਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ 87 ਦੌੜਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਟੀ20 ਮੈਚ 22 ਜੂਨ 2016 ਨੂੰ ਸੀ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਉਹ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਜੁਲਾਈ 2012 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਟੀ20 ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ 30 ਸੰਭਾਵਿਤ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ 15 ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕੇ।

ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਭਾਰਤ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਮੈਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਖੇਡ ਸਕੇ?

ਸੰਖੇਪ ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਦੂਜੀ ਕਤਾਰ ਵਾਲੇ ਦੌਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਲਿਆ। 2016 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਨੌਜਵਾਨ ਟੀਮ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨਦੀਪ ਨੇ ਮੌਕੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਲਾਭ ਉਠਾਇਆ, ਪਰ ਅਗਲੀ ਲੜੀ ਲਈ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। 2017 ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟ, ਡਿਸਕ ਖਿਸਕਣ ਕਾਰਨ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਸਰਜਰੀ ਕਰਵਾਉਣੀ ਪਈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਬਾਹਰ ਰਹੇ ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਲਗਭਗ 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੁੰਝ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ 2017-18 ਘਰੇਲੂ ਸੀਜ਼ਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿਰੁੱਧ ਭਾਰਤ ਦੀ ਟੀ20 ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਤਾਂ ਦੌੜਾਂ ਫਿਰ ਵਗਣ ਲੱਗੀਆਂ। 2018-19 ਦੀ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 54.72 ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ 602 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਫਿਰ 2019-20 ਵਿੱਚ 696, 2021-22 ਵਿੱਚ 376 ਅਤੇ 2022-23 ਵਿੱਚ 463 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਔਸਤ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ ਏ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਮਨਦੀਪ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਪੰਜਾਬ ਉੱਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਅਤੇ ਸਈਦ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਅਲੀ ਟਰਾਫ਼ੀ

2019 ਤੱਕ ਮਨਦੀਪ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। 2019 ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਲੀਗ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣਾ, ਜੋ ਰਵੀਚੰਦਰਨ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਤੈਅ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਿਕਰਮ ਰਾਠੌਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਰਾਮ ਵਾਲੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਨੇ ਸੱਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਲ ਗੇਂਦ ਵਾਲੀ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ 2019-20 ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫ਼ੀ ਦੇ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਸਨ।

ਕਪਤਾਨ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣ ਵਾਲਾ ਪਲ 2023-24 ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਈਦ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਅਲੀ ਟਰਾਫ਼ੀ, ਘਰੇਲੂ ਟੀ20 ਖ਼ਿਤਾਬ, ਜਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਬੜੌਦਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸੂਬੇ ਲਈ 15 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਇਨਾਮ ਸੀ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਉਸ ਸੇਵਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: 105 ਮੈਚ, 49.75 ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ 6,965 ਦੌੜਾਂ, 16 ਸੈਂਕੜੇ ਅਤੇ 39 ਅਰਧ ਸੈਂਕੜੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ 235 ਦੌੜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਈਐੱਸਪੀਐੱਨਕ੍ਰਿਕਇਨਫੋ ਨੇ ਮਾਰਚ 2025 ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ। ਸੂਚੀ ਏ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 137 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 4,180 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।

ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਸਫ਼ਰ

ਅਗਸਤ 2024 ਵਿੱਚ, ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ 15 ਸਾਲ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨਦੀਪ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੇ ਛੋਟੇ ਸੂਬੇ ਨੂੰ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਕਪਤਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2024-25 ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਛੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 517 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਬਾਦ 124 ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨੌਂ ਪਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਅਰਧ ਸੈਂਕੜਾ ਲਾਇਆ।

ਉਸ ਇੱਕ ਸੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ 2025-26 ਘਰੇਲੂ ਸੀਜ਼ਨ ਨਹੀਂ ਖੇਡਿਆ। ਸਤੰਬਰ 2026 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ 2026-27 ਦੀ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫ਼ੀ ਲਈ ਮਹਿਮਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਅਸਮ ਅਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ਵਿਰੁੱਧ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਮੈਚਾਂ ਲਈ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਖੇਡਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ

ਮਨਦੀਪ ਸੰਖੇਪ, ਹਮਲਾਵਰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਹਨ, ਆਫ਼ ਸਾਈਡ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਵਿਕਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਕਵਰ ਵਿੱਚ ਚੁਸਤ ਫੀਲਡਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਮੱਧਮ ਗਤੀ ਵਾਲੀ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਨੇ ਕਪਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਕਲਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਰਹੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਕਿੰਨੀ ਡੂੰਘੀ ਹੈ: ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 50 ਦੀ ਔਸਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਈਪੀਐੱਲ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਬਿਤਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਲਈ ਉਹ ਡੇਢ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਮੁੱਖ ਖਿਡਾਰੀ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਪਤਾਨ ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਬੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਸਈਦ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਅਲੀ ਟਰਾਫ਼ੀ ਦਿਵਾਈ। ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਅੱਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੁਆਬੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮਨਦੀਪ ਦਾ ਵਿਆਹ 2016 ਵਿੱਚ ਜਗਦੀਪ ਜਸਵਾਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਵੀਰ ਜਨਵਰੀ 2021 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।