ਗੁਲ ਪਨਾਗ: ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ

ਗੁਲ ਪਨਾਗ (ਜਨਮ 3 ਜਨਵਰੀ 1979) ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਅਦਾਕਾਰਾ, ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1999 ਵਿੱਚ ਫ਼ੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਡੋਰ ਅਤੇ ਮਨੋਰਮਾ ਸਿਕਸ ਫ਼ੀਟ ਅੰਡਰ ਸਮੇਤ ਗੰਭੀਰ, ਚਰਿੱਤਰ ਆਧਾਰਿਤ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਇਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ 2014 ਦੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣ ਲੜੀ, ਦ ਫ਼ੈਮਿਲੀ ਮੈਨ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵਰਗੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਰਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਧ ਮੈਰਾਥਨ ਦੌੜਾਕ, ਬਾਈਕਰ ਅਤੇ ਲਾਇਸੈਂਸਸ਼ੁਦਾ ਪਾਇਲਟ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

An army childhood across fourteen schools

Gul Panag was born Gulkirat Kaur Panag on 3 January 1979 in Chandigarh, into a second generation armed forces family. Her father, H. S. Panag, served in the Indian Army and rose to the rank of Lieutenant General, and his postings moved the family across India and abroad. She began her schooling in Sangrur in Punjab and went on to study in fourteen different schools, among them Kendriya Vidyalayas in Chandigarh, Mhow, Leh and Wellington in Tamil Nadu, The Lawrence School at Lovedale, and the International School of Lusaka in Zambia.

Chandigarh stayed the family's anchor through all that movement. Her grandfather, Colonel Shamsher Singh, had settled in the city in 1965, and Panag has described Chandigarh as the place where she grew up and where her family lives. As a student she was drawn to sports and public speaking, and she won state and national level debate competitions, including two gold medals at the Annual National Inter University Debate competition. She took a bachelor's degree in Mathematics from Punjabi University, Patiala, and later a master's degree in Political Science from Panjab University, Chandigarh.

How did a Patiala student become Miss India?

In 1999 Panag entered the Femina Miss India pageant and won the Femina Miss India Universe title, taking the Miss Beautiful Smile honour at the same pageant. The crown sent her to the Miss Universe 1999 pageant as India's representative, and it opened the two careers that followed: modelling and advertising first, and then acting. For a mathematics graduate from Patiala and Chandigarh who had grown up in army cantonments, it was an unlikely route into Bombay's film world, and she took it on her own terms from the start.

Her screen career began on television and in Hindi films at the same time. She played Zoya in the Star Plus series Kashmeer in 2003, and made her film debut the same year in Dhoop, directed by Nagesh Kukunoor, the filmmaker who would give her the role she is still best known for. Jurm followed in 2005, and a run of parts that showed early on that she was choosing scripts rather than chasing a conventional star image.

ਚੌਦਾਂ ਸਕੂਲਾਂ ਵਾਲਾ ਫ਼ੌਜੀ ਬਚਪਨ

ਗੁਲ ਪਨਾਗ ਦਾ ਜਨਮ ਗੁਲਕਿਰਤ ਕੌਰ ਪਨਾਗ ਵਜੋਂ 3 ਜਨਵਰੀ 1979 ਨੂੰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਫ਼ੌਜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਐਚ. ਐਸ. ਪਨਾਗ, ਭਾਰਤੀ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੈਫ਼ਟੀਨੈਂਟ ਜਨਰਲ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਦਲੀਆਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੰਗਰੂਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਚੌਦਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, ਮਹੂ, ਲੇਹ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਨਾਡੂ ਦੇ ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਲਵਡੇਲ ਦਾ ਦ ਲਾਰੈਂਸ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਜ਼ਾਂਬੀਆ ਦੇ ਲੁਸਾਕਾ ਦਾ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਇਸ ਸਾਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਦਾ, ਕਰਨਲ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ, 1965 ਵਿੱਚ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਵਸੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਨਾਗ ਨੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨੂੰ ਉਹ ਥਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਝੁਕਾਅ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਵੱਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਬਾ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਵਾਦ ਵਿਵਾਦ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਕੌਮੀ ਅੰਤਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਾਦ ਵਿਵਾਦ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਦੋ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ ਤੋਂ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਡਿਗਰੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ।

ਪਟਿਆਲਾ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਕਿਵੇਂ ਬਣੀ?

1999 ਵਿੱਚ ਪਨਾਗ ਨੇ ਫ਼ੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫ਼ੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ, ਉਸੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਿਸ ਬਿਊਟੀਫ਼ੁਲ ਸਮਾਈਲ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਾਜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸ ਯੂਨੀਵਰਸ 1999 ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਕਰੀਅਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹੇ: ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਡਲਿੰਗ ਅਤੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਦਾਕਾਰੀ। ਫ਼ੌਜੀ ਛਾਉਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਪਟਿਆਲਾ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਗਣਿਤ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਲਈ ਇਹ ਬੰਬਈ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਅਸਾਧਾਰਨ ਰਾਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਅਪਣਾਇਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾ ਕਰੀਅਰ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। 2003 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਟਾਰ ਪਲੱਸ ਦੀ ਲੜੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਇਆ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਨਾਗੇਸ਼ ਕੁਕਨੂਰ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਧੂਪ ਨਾਲ ਫ਼ਿਲਮੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਉਹੀ ਫ਼ਿਲਮਕਾਰ ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਭੂਮਿਕਾ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 2005 ਵਿੱਚ ਜੁਰਮ ਆਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦਾ ਉਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਰਵਾਇਤੀ ਸਿਤਾਰਾ ਬਣਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਕ੍ਰਿਪਟਾਂ ਚੁਣ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

Dor and the films that built her name

The turning point came in 2006 with Dor, again directed by Nagesh Kukunoor. Panag played Zeenat, a young woman in Himachal Pradesh whose husband, working in Saudi Arabia, faces the death sentence for a killing, and who travels to Rajasthan to seek the one signature that can save him: the forgiveness of the dead man's widow. It is a demanding, unsentimental performance at the centre of the film, and it won her the Zee Cine Critics Award for Best Actress in 2007, an honour she shared with her co-star Ayesha Takia.

A year later she played Nimmi in Manorama Six Feet Under (2007), the slow burning Rajasthan set thriller that has grown in reputation ever since. Through the rest of the decade she worked steadily across tones and formats: Hello and Summer 2007 in 2008, Straight and Anubhav in 2009, and Rann and Hello Darling in 2010, followed by Turning 30 and Fatso! She was rarely the decorative lead; directors cast her as journalists, professionals and women with minds of their own, and that consistency became her screen identity.

Punjabi films, television and a streaming second act

Panag's Punjabi cinema work includes Beant Kaur in Sikander (2013) and a role in Ambarsariya (2016), home ground parts in the language of the state her family comes from. On Hindi screens she stayed visible through the decade, playing Shalu in Ab Tak Chhappan 2 (2015), a coach in Student of the Year 2 and a role in Bypass Road, both in 2019, then Pooja in the courtroom drama 420 IPC (2021), a part in the Telugu film The Ghost (2022) and an appearance as herself in Zwigato (2023).

Streaming gave her a clear second act. In 2019 she played Saloni in The Family Man on Amazon Prime Video, her return to acting after the birth of her son, and the same year she appeared in Rangbaaz Phirse. In Paatal Lok (2020) she played Renu Chaudhary, the wife of the investigating officer at the heart of the series, and the performance brought her a Filmfare OTT Awards nomination for Best Supporting Actress in a Drama Series. She returned for the show's second season, and also appeared in Pawan and Pooja (2020) and Good Bad Girl (2022).

Politics: the Chandigarh campaign of 2014

Panag's public life had always run beside her acting. She took part in the India Against Corruption movement, served on the advisory board of the Wockhardt Foundation, and ran the Colonel Shamsher Singh Foundation, the non profit named for her grandfather, which works on gender equality, education, disaster management and partnership between citizens and government. In March 2014 she joined the Aam Aadmi Party and was named its candidate for the Chandigarh seat in the general election, contesting from the city she calls her family's home.

She finished third with 108,679 votes, behind the winner, Kirron Kher of the Bharatiya Janata Party, who polled 191,362 votes. After the result she said she had not come for one election season and would keep working with the party, though in later years she stepped back from its mainstream activities and resigned from the party in June 2021. The episode remains a notable one in Chandigarh's political history: two film actresses, Panag and Kher, contesting the same seat for two different parties in one election.

Marathons, motorcycles and a pilot's licence

Away from screens and campaigns, Panag built a public identity around fitness and machines. She is a serial half marathon runner: at the Delhi Half Marathon in November 2010 she spoke publicly about being harassed by male runners during the event and about attitudes toward women's safety needing to change. She is an avid biker, drove Mahindra Racing's M4Electro Formula E car on the track at Calafat in Catalonia, Spain, and in 2017 co-founded MobieFit, a health and fitness startup. She is also a director at Tittar Lodge Productions, which makes digital, television, film and documentary content.

Her best known pursuit is flying. She began taking flying lessons at the age of 32 and, as she told the Bombay Times, finished her required hours, cleared the exams and received her private pilot's licence in 2016. She flies recreationally, under Visual Flight Rules, most often out of Juhu airport in Mumbai, and has described the last flights before sunset as her favourites. It is a hobby pursued to a professional standard of examinations, hours and medical checks, and it fits the pattern of her life: a new field entered seriously, not as a photo opportunity.

Family and legacy

Panag married Rishi Attari, an airline pilot, on 13 March 2011 at a gurdwara in Chandigarh in a traditional Punjabi Sikh ceremony. The couple's son, Nihal, was born in 2018. Family runs through her public work as well: the foundation she runs carries her grandfather's name, and her father joined public life alongside her during the 2014 campaign season.

Gul Panag's legacy is that of a Chandigarh public figure who refused a single label. She is a Miss India who took a mathematics degree and a master's in political science, an actress whose best remembered work is in demanding, low glamour roles such as Dor and Paatal Lok, a candidate who tested herself in a Lok Sabha election in her home city, and a licensed pilot who runs half marathons. For Punjabi readers she stands as one of the city's most recognisable exports: proof that a career can be built by choosing substance, repeatedly, over the easier script.

ਡੋਰ ਅਤੇ ਉਹ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਂ ਬਣਾਇਆ

ਮੋੜ 2006 ਵਿੱਚ ਡੋਰ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਫਿਰ ਨਾਗੇਸ਼ ਕੁਕਨੂਰ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਪਨਾਗ ਨੇ ਜ਼ੀਨਤ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਜਿਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਕਤਲ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਦਸਤਖ਼ਤ ਲਈ ਰਾਜਸਥਾਨ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੰਗਵਾਂ, ਬਿਨਾਂ ਭਾਵੁਕਤਾ ਵਾਲਾ ਅਭਿਨੈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2007 ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਲਈ ਜ਼ੀ ਸਿਨੇ ਆਲੋਚਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿਵਾਇਆ, ਜੋ ਸਨਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਹਿ ਅਦਾਕਾਰਾ ਆਇਸ਼ਾ ਟਾਕੀਆ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ।

ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੋਰਮਾ ਸਿਕਸ ਫ਼ੀਟ ਅੰਡਰ (2007) ਵਿੱਚ ਨਿੰਮੀ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ, ਰਾਜਸਥਾਨ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੀ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸੜਦੀ ਥ੍ਰਿਲਰ ਜਿਸ ਦੀ ਕਦਰ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧੀ ਹੈ। ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਫਾਰਮੈਟਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ: 2008 ਵਿੱਚ ਹੈਲੋ ਅਤੇ ਸਮਰ 2007, 2009 ਵਿੱਚ ਸਟ੍ਰੇਟ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ, ਅਤੇ 2010 ਵਿੱਚ ਰਣ ਅਤੇ ਹੈਲੋ ਡਾਰਲਿੰਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟਰਨਿੰਗ 30 ਅਤੇ ਫ਼ੈਟਸੋ ਆਈਆਂ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਸਜਾਵਟੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਜੋਂ ਆਈਆਂ; ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ, ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਦਾ ਪਛਾਣ ਬਣ ਗਈ।

ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੀਮਿੰਗ ਵਾਲੀ ਦੂਜੀ ਪਾਰੀ

ਪਨਾਗ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ (2013) ਵਿੱਚ ਬੇਅੰਤ ਕੌਰ ਅਤੇ ਅੰਬਰਸਰੀਆ (2016) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਉਸ ਸੂਬੇ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਾਲੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਿੰਦੀ ਪਰਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਪੂਰੇ ਦਹਾਕੇ ਦਿਖਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ, ਅਬ ਤਕ ਛੱਪਨ 2 (2015) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲੂ, ਸਟੂਡੈਂਟ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ 2 ਵਿੱਚ ਕੋਚ ਅਤੇ ਬਾਈਪਾਸ ਰੋਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ, ਦੋਵੇਂ 2019 ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਅਦਾਲਤੀ ਡਰਾਮੇ 420 ਆਈਪੀਸੀ (2021) ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ, ਤੇਲਗੂ ਫ਼ਿਲਮ ਦ ਗੋਸਟ (2022) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਜ਼ਵਿਗਾਟੋ (2023) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ।

ਸਟ੍ਰੀਮਿੰਗ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਦੂਜੀ ਪਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। 2019 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਮਾਜ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਈਮ ਵੀਡੀਓ ਦੀ ਦ ਫ਼ੈਮਿਲੀ ਮੈਨ ਵਿੱਚ ਸਲੋਨੀ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ, ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਹ ਰੰਗਬਾਜ਼ ਫਿਰਸੇ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ। ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ (2020) ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੇਣੂ ਚੌਧਰੀ, ਲੜੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਭਿਨੈ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਮਾ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਲਈ ਫ਼ਿਲਮਫ਼ੇਅਰ ਓਟੀਟੀ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਈਆਂ, ਅਤੇ ਪਵਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ (2020) ਅਤੇ ਗੁੱਡ ਬੈਡ ਗਰਲ (2022) ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਈਆਂ।

ਸਿਆਸਤ: 2014 ਦੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਮੁਹਿੰਮ

ਪਨਾਗ ਦਾ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਵਿਰੋਧੀ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਵੌਕਹਾਰਟ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕਰਨਲ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਚਲਾਈ, ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬਣੀ ਉਹ ਗੈਰ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਸੰਸਥਾ ਜੋ ਲਿੰਗ ਬਰਾਬਰੀ, ਸਿੱਖਿਆ, ਆਫ਼ਤ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਂਝ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਾਰਚ 2014 ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਸੀਟ ਤੋਂ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਣੀਆਂ, ਉਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਚੋਣ ਲੜਦਿਆਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਘਰ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਹ 108,679 ਵੋਟਾਂ ਨਾਲ ਤੀਜੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਰਹੀਆਂ, ਜੇਤੂ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਕਿਰਨ ਖੇਰ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 191,362 ਵੋਟਾਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਨਤੀਜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਚੋਣ ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਜੂਨ 2021 ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਥਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ: ਦੋ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ, ਪਨਾਗ ਅਤੇ ਖੇਰ, ਇੱਕੋ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਾਰਟੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਸੀਟ ਤੋਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਨ।

ਮੈਰਾਥਨ, ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਅਤੇ ਪਾਇਲਟ ਲਾਇਸੈਂਸ

ਪਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਪਨਾਗ ਨੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੁਆਲੇ ਆਪਣੀ ਜਨਤਕ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ। ਉਹ ਲੜੀਵਾਰ ਅੱਧ ਮੈਰਾਥਨ ਦੌੜਾਕ ਹਨ: ਨਵੰਬਰ 2010 ਦੀ ਦਿੱਲੀ ਅੱਧ ਮੈਰਾਥਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਮਰਦ ਦੌੜਾਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਛੇੜਛਾੜ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਰਵੱਈਏ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸ਼ੌਕੀਨ ਬਾਈਕਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਪੇਨ ਦੇ ਕੈਟਾਲੋਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾਫ਼ਾਟ ਦੇ ਟਰੈਕ ਉੱਤੇ ਮਹਿੰਦਰਾ ਰੇਸਿੰਗ ਦੀ ਐਮ4ਇਲੈਕਟ੍ਰੋ ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਈ ਕਾਰ ਚਲਾਈ, ਅਤੇ 2017 ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਸਟਾਰਟਅੱਪ ਮੋਬੀਫ਼ਿੱਟ ਦੀ ਸਹਿ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਟਿੱਟਰ ਲਾਜ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਡਿਜੀਟਲ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ, ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਸਮੱਗਰੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ੌਕ ਉਡਾਣ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 32 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਡਾਣ ਸਬਕ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੰਬੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਆਪਣੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਘੰਟੇ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ, ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਪਾਸ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ 2016 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਪਾਇਲਟ ਲਾਇਸੈਂਸ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਫ਼ਲਾਈਟ ਰੂਲਜ਼ ਅਧੀਨ ਸ਼ੌਕ ਵਜੋਂ ਉਡਾਣ ਭਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਜੁਹੂ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਉਡਾਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਸੰਦੀਦਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ੌਕ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ, ਘੰਟਿਆਂ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਜਾਂਚਾਂ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮਿਆਰ ਤੱਕ ਨਿਭਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਖੇਤਰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਕਿਸੇ ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ।

ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ

ਪਨਾਗ ਨੇ 13 ਮਾਰਚ 2011 ਨੂੰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਇੱਕ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੱਖ ਰਸਮ ਨਾਲ ਏਅਰਲਾਈਨ ਪਾਇਲਟ ਰਿਸ਼ੀ ਅਟਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਜੋੜੇ ਦੇ ਬੇਟੇ ਨਿਹਾਲ ਦਾ ਜਨਮ 2018 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਪਰਿਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਤਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਜਿਹੜੀ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਦਾ ਦਾ ਨਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 2014 ਦੇ ਚੋਣ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।

ਗੁਲ ਪਨਾਗ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਉਸ ਜਨਤਕ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕੋ ਲੇਬਲ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਣਿਤ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਡੋਰ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵਰਗੀਆਂ ਮੰਗਵੀਆਂ, ਘੱਟ ਚਮਕ ਵਾਲੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇੱਕ ਉਮੀਦਵਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਖਿਆ, ਅਤੇ ਅੱਧ ਮੈਰਾਥਨ ਦੌੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਇਸੈਂਸਸ਼ੁਦਾ ਪਾਇਲਟ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਛਾਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ: ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਕਿ ਕਰੀਅਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਸਾਨ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਦੀ ਥਾਂ ਤੱਤ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।