Sandesh Jhingan: Chandigarh's India defender

Sandesh Jhingan is an Indian professional footballer from Chandigarh who plays as a centre-back for FC Goa and the India national team. Born on 21 July 1993, he has been a mainstay of India's defence since his senior debut in 2015, won the Arjuna Award in 2020, and was named AIFF Men's Footballer of the Year for 2020-21.

Early life in Chandigarh and a hard road up

Sandesh Jhingan was born on 21 July 1993 in Chandigarh, the planned city in the Puadh area that serves as the joint capital of Punjab and Haryana. He learned his football at St Stephen's Academy in the city, and with the academy side he reached the South-East Asian finals of the Manchester United Premier Cup. He also played for the Chandigarh union territory team at under-19 level and helped it win the B.C. Roy Trophy.

The early road was not smooth. An India under-19 call-up came after the B.C. Roy Trophy success, but injury kept him from taking it up, and an injury also kept him out of a senior national camp in February 2013. In a 2020 interview he recalled being turned away by second and third division clubs in Kolkata when he was looking for a start. His break came in November 2011, when he went to trials with United Sikkim, the I-League second division club of former India captain Bhaichung Bhutia, and signed the following month.

Jhingan helped United Sikkim win promotion to the I-League in 2012. He made his senior professional debut on 6 October 2012, in the club's first match of the new season against Salgaocar, playing the full match and scoring the winning goal in a 3-2 win. United Sikkim were relegated at the end of that season, conceding more goals than any other side, yet Jhingan stood out as a bright young defender. After a season with Mumbai in the I-League, in 2013-14, he was ready for the new league that was about to change Indian football.

What is Sandesh Jhingan best known for?

Sandesh Jhingan is best known as the centre-back who has anchored India's defence for a decade: a tall, combative defender who captained his country, set the appearance record at Kerala Blasters, and won both of the AIFF's top individual honours, the Emerging Player of the Year award in 2014 and the Men's Footballer of the Year award for 2020-21. In 2020 he received the Arjuna Award, and in 2021 he became the first Indian footballer to sign for a club in Croatia's top division.

The numbers behind that reputation are recorded on the international stats page of his career record: 76 caps and 6 goals for India, as recorded on 9 June 2026. For a central defender, whose first job is stopping goals rather than scoring them, six international goals, most of them headers from set pieces, underline how much of a threat he has also been in the opposition box.

Kerala Blasters: six seasons, the captaincy and a retired shirt

On 22 July 2014, a day after his twenty-first birthday, Jhingan was picked by Kerala Blasters in the second round of the first Indian Super League domestic draft. He started the club's second match of that first season, against Chennaiyin, and stayed in the side from then on, playing 14 times as the Blasters reached the final, where they lost 1-0 to ATK. His season brought him the league's Emerging Player award and the AIFF Emerging Player of the Year award for 2014.

Between ISL seasons he kept playing I-League football on loan: with Sporting Goa in 2015, DSK Shivajians in 2016 and Bengaluru in 2017. The Bengaluru loan brought his first top level trophy, the 2017 Federation Cup, won by beating Mohun Bagan 2-0 in the final, and his first club continental match, an AFC Cup tie in which he scored against Mohun Bagan. Back at Kerala, he signed a long term deal in 2017 that made him the highest paid defender in the ISL, and in November 2017 he was named the Blasters captain.

An anterior cruciate ligament injury ruled him out of the whole 2019-20 season. On 21 May 2020, after 76 league appearances, then the most by any Kerala Blasters player, he and the club parted by mutual consent. As a tribute, the Blasters retired his number 21 shirt, although the club brought the number back into use in 2022. His six seasons in Kochi, in front of some of the largest crowds in Indian club football, are still the spell most Indian fans identify him with.

Mohun Bagan, a short Croatian chapter and Bengaluru again

On 26 September 2020 Jhingan signed a five year deal with ATK Mohun Bagan in Kolkata. Partnering the Spanish defender Tiri, he helped the side keep 10 clean sheets in 22 matches in 2020-21 as the club finished league runners-up and lost the playoff final. The AIFF Men's Footballer of the Year award for that season, voted for by club coaches and announced on his twenty-eighth birthday, recognised that comeback year, which he played after recovering from the knee injury that had cost him a full season.

His Mohun Bagan contract allowed a move to Europe, and on 18 August 2021 he signed for HNK Sibenik, becoming the first Indian to join a club in Croatia's top flight. The chapter never got going on the pitch: he injured a calf within days of signing, returned to make matchday squads in October 2021, but left in January 2022 without a league appearance, and finished the season back at Mohun Bagan, playing nine more matches. In August 2022 he joined Bengaluru on a one year deal, won the Durand Cup that September, and helped the club reach the 2023 ISL final, leading the league charts for interceptions and successful defensive challenges.

India career: debut, captaincy and the big tournaments

Jhingan's international career began at under-23 level, against the United Arab Emirates at the Asian Games on 15 September 2014. His senior debut followed on 12 March 2015, a 2-0 win over Nepal in Guwahati in a World Cup qualifier, in which he played the full ninety minutes. His first international goal came a year later, against Turkmenistan in March 2016, and further goals followed against Laos, Cambodia and Nepal in 2016 and 2017, before a long gap and further strikes against Kyrgyzstan in 2023 and Tajikistan in 2025.

Head coach Stephen Constantine first handed him the captain's armband in August 2017, for friendlies against Mauritius and St Kitts and Nevis, when regular captain Sunil Chhetri was absent, and he captained India again in the goalless draw away to China in October 2018, the first time India had avoided defeat on Chinese soil. He was a central figure in India's 2018 Intercontinental Cup win, where the defence he led kept three clean sheets in four matches, and at the 2019 AFC Asian Cup in the United Arab Emirates, where India's campaign opened with a 4-1 win over Thailand, his performance drew wide praise, before a stoppage time penalty against Bahrain ended India's run in the group stage.

In September 2019, days after playing in India's goalless draw with Asian champions Qatar in a World Cup qualifier, he suffered the ACL injury that kept him out for the rest of that campaign. He returned as captain in the friendly against Oman on 25 March 2021. In the summer of 2023 he won the Intercontinental Cup again, earning his 50th cap during a campaign in which India did not concede a goal, was named the tournament's Hero of the Tournament, and then lifted the SAFF Championship with India. His record stands at 76 caps and 6 goals as recorded on 9 June 2026, a tally that places him among the most capped defenders in India's history.

FC Goa, honours and legacy

On 20 June 2023, Jhingan joined FC Goa on a three year contract, announced the week after India's Intercontinental Cup win. At Goa he has remained a first choice centre-back, was named in the ISL Team of the Season for 2024-25, and won the Super Cup with the club in 2025. For a defender whose career has taken in Sikkim, Kolkata, Kochi, Croatia and Bengaluru, Goa has been a settled late chapter played at the top of the ISL table.

His honours list is headed by the Arjuna Award, which he received on 21 August 2020 as the twenty-seventh footballer to be given India's second highest sporting honour. Alongside the two AIFF awards, the 2014 ISL Emerging Player award and the 2023 Intercontinental Cup Hero of the Tournament award, it marks him out as the most decorated Indian defender of his generation. For Chandigarh, a city better known for cricket and hockey, Jhingan is proof that its academies can produce a footballer who leads the national team: a centre-back from the city's sectors who became, for a decade, the wall at the heart of India's defence.

ਸੰਦੇਸ਼ ਝਿੰਗਨ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਹਨ, ਜੋ ਐਫ.ਸੀ. ਗੋਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਲਈ ਸੈਂਟਰ ਬੈਕ ਵਜੋਂ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। 21 ਜੁਲਾਈ 1993 ਨੂੰ ਜਨਮੇ ਝਿੰਗਨ 2015 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸੀਨੀਅਰ ਡੈਬਿਊ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪੰਕਤੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਖਿਡਾਰੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2020 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2020-21 ਲਈ ਏ.ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ. ਸਾਲ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।

ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਔਖਾ ਉੱਪਰਲਾ ਰਾਹ

ਸੰਦੇਸ਼ ਝਿੰਗਨ ਦਾ ਜਨਮ 21 ਜੁਲਾਈ 1993 ਨੂੰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪੁਆਧ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫ਼ਨਜ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਬਾਲ ਸਿੱਖੀ, ਅਤੇ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਉਹ ਮੈਨਚੈਸਟਰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਕੱਪ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ਿਆਈ ਫ਼ਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਟੀਮ ਲਈ ਅੰਡਰ 19 ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਵੀ ਖੇਡੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੀ.ਸੀ. ਰਾਏ ਟਰਾਫ਼ੀ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

ਮੁੱਢਲਾ ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਬੀ.ਸੀ. ਰਾਏ ਟਰਾਫ਼ੀ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਅੰਡਰ 19 ਟੀਮ ਲਈ ਸੱਦਾ ਆਇਆ, ਪਰ ਸੱਟ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫ਼ਰਵਰੀ 2013 ਵਿੱਚ ਸੱਟ ਨੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੀਨੀਅਰ ਕੌਮੀ ਕੈਂਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ। 2020 ਦੀ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਦੂਜੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਕਲੱਬਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਵੰਬਰ 2011 ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕਪਤਾਨ ਬਾਈਚੁੰਗ ਭੂਟੀਆ ਦੇ ਆਈ ਲੀਗ ਦੂਜੀ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਕਲੱਬ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਿੱਕਿਮ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਇਲਾਂ ਲਈ ਗਏ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਸਾਈਨ ਕਰ ਲਏ ਗਏ।

ਝਿੰਗਨ ਨੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਿੱਕਿਮ ਨੂੰ 2012 ਵਿੱਚ ਆਈ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੀਨੀਅਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਡੈਬਿਊ 6 ਅਕਤੂਬਰ 2012 ਨੂੰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਾਲਗਾਓਕਰ ਵਿਰੁੱਧ ਨਵੇਂ ਸੀਜ਼ਨ ਦਾ ਕਲੱਬ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ ਸੀ, ਪੂਰਾ ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ 3-2 ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਗੋਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਿੱਕਿਮ ਹੇਠਲੀ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਟੀਮ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਗੋਲ ਖਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਝਿੰਗਨ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਡਿਫੈਂਡਰ ਵਜੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ। 2013-14 ਵਿੱਚ ਆਈ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਵੀਂ ਲੀਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।

ਸੰਦੇਸ਼ ਝਿੰਗਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?

ਸੰਦੇਸ਼ ਝਿੰਗਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਸ ਸੈਂਟਰ ਬੈਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪੰਕਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ: ਇੱਕ ਲੰਬੇ, ਜੁਝਾਰੂ ਡਿਫੈਂਡਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਕੇਰਲਾ ਬਲਾਸਟਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਚ ਖੇਡਣ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਏ.ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ. ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿਖਰਲੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਨਮਾਨ ਜਿੱਤੇ, 2014 ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦਾ ਉੱਭਰਦਾ ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ 2020-21 ਲਈ ਸਾਲ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ। 2020 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ 2021 ਵਿੱਚ ਉਹ ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਸਿਖਰਲੀ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕਲੱਬ ਨਾਲ ਸਾਈਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਬਣੇ।

ਉਸ ਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਕੜਾ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਦਰਜ ਹਨ: ਭਾਰਤ ਲਈ 76 ਕੈਪ ਅਤੇ 6 ਗੋਲ, ਜਿਵੇਂ 9 ਜੂਨ 2026 ਨੂੰ ਦਰਜ ਹਨ। ਇੱਕ ਸੈਂਟਰ ਡਿਫੈਂਡਰ ਲਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਗੋਲ ਰੋਕਣਾ ਹੈ, ਗੋਲ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਛੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੋਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਧ ਕਰਕੇ ਸੈੱਟ ਪੀਸਾਂ ਤੋਂ ਹੈਡਰ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਕੇਰਲਾ ਬਲਾਸਟਰਜ਼: ਛੇ ਸੀਜ਼ਨ, ਕਪਤਾਨੀ ਅਤੇ ਰਿਟਾਇਰ ਕੀਤੀ ਕਮੀਜ਼

22 ਜੁਲਾਈ 2014 ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਇੱਕੀਵੇਂ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਝਿੰਗਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਇੰਡੀਅਨ ਸੁਪਰ ਲੀਗ ਘਰੇਲੂ ਡਰਾਫ਼ਟ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕੇਰਲਾ ਬਲਾਸਟਰਜ਼ ਨੇ ਚੁਣਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਹਿਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਕਲੱਬ ਦੇ ਦੂਜੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ, ਚੇਨਈਯਿਨ ਵਿਰੁੱਧ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹੇ, 14 ਵਾਰ ਖੇਡੇ, ਜਦੋਂ ਬਲਾਸਟਰਜ਼ ਫ਼ਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਏ.ਟੀ.ਕੇ. ਤੋਂ 1-0 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਈ। ਉਸ ਸੀਜ਼ਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੀਗ ਦਾ ਉੱਭਰਦਾ ਖਿਡਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 2014 ਲਈ ਏ.ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ. ਸਾਲ ਦਾ ਉੱਭਰਦਾ ਖਿਡਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਆਈ.ਐਸ.ਐਲ. ਸੀਜ਼ਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਕਰਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਈ ਲੀਗ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ: 2015 ਵਿੱਚ ਸਪੋਰਟਿੰਗ ਗੋਆ ਨਾਲ, 2016 ਵਿੱਚ ਡੀ.ਐਸ.ਕੇ. ਸ਼ਿਵਾਜੀਅਨਜ਼ ਨਾਲ ਅਤੇ 2017 ਵਿੱਚ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਨਾਲ। ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਵਾਲੇ ਕਰਜ਼ੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਸਿਖਰ ਪੱਧਰ ਦੀ ਟਰਾਫ਼ੀ ਦਿੱਤੀ, 2017 ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਕੱਪ, ਜੋ ਫ਼ਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਮੋਹਨ ਬਾਗਾਨ ਨੂੰ 2-0 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਲੱਬ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਮੈਚ, ਇੱਕ ਏ.ਐਫ.ਸੀ. ਕੱਪ ਮੁਕਾਬਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੋਹਨ ਬਾਗਾਨ ਵਿਰੁੱਧ ਗੋਲ ਕੀਤਾ। ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਲੰਬੀ ਮਿਆਦ ਦਾ ਸੌਦਾ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਈ.ਐਸ.ਐਲ. ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਨਖ਼ਾਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਡਿਫੈਂਡਰ ਬਣ ਗਏ, ਅਤੇ ਨਵੰਬਰ 2017 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਲਾਸਟਰਜ਼ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।

ਗੋਡੇ ਦੇ ਲਿਗਾਮੈਂਟ ਦੀ ਸੱਟ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ 2019-20 ਸੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ। 21 ਮਈ 2020 ਨੂੰ, 76 ਲੀਗ ਮੈਚਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੇਰਲਾ ਬਲਾਸਟਰਜ਼ ਖਿਡਾਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਨ, ਉਹ ਅਤੇ ਕਲੱਬ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਸਨਮਾਨ ਵਜੋਂ, ਬਲਾਸਟਰਜ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ 21 ਨੰਬਰ ਕਮੀਜ਼ ਰਿਟਾਇਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਲੱਬ ਨੇ 2022 ਵਿੱਚ ਇਹ ਨੰਬਰ ਫਿਰ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਰਤੀ ਕਲੱਬ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਅੱਗੇ ਕੋਚੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੇ ਸੀਜ਼ਨ ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਧ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ।

ਮੋਹਨ ਬਾਗਾਨ, ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਛੋਟਾ ਅਧਿਆਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੈਂਗਲੁਰੂ

26 ਸਤੰਬਰ 2020 ਨੂੰ ਝਿੰਗਨ ਨੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਏ.ਟੀ.ਕੇ. ਮੋਹਨ ਬਾਗਾਨ ਨਾਲ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਸੌਦਾ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ। ਸਪੇਨੀ ਡਿਫੈਂਡਰ ਤੀਰੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2020-21 ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਨੂੰ 22 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 10 ਕਲੀਨ ਸ਼ੀਟਾਂ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਲੱਬ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਪਲੇਅਓਫ਼ ਫ਼ਾਈਨਲ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਏ.ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ. ਸਾਲ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਲਈ ਕਲੱਬ ਕੋਚਾਂ ਨੇ ਵੋਟਾਂ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਐਲਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਠਾਈਵੇਂ ਜਨਮ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਵਾਪਸੀ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਡੇ ਦੀ ਸੱਟ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਕੇ ਖੇਡਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਖੋਹ ਲਿਆ ਸੀ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਹਨ ਬਾਗਾਨ ਸੌਦੇ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਜਾਣ ਦੀ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ 18 ਅਗਸਤ 2021 ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਚ.ਐਨ.ਕੇ. ਸ਼ਿਬੇਨਿਕ ਨਾਲ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ, ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਸਿਖਰਲੀ ਲੀਗ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕਲੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਬਣ ਕੇ। ਇਹ ਅਧਿਆਏ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੀ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ: ਸਾਈਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਸੱਟ ਲੱਗ ਗਈ, ਉਹ ਅਕਤੂਬਰ 2021 ਵਿੱਚ ਮੈਚ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਪਰ ਜਨਵਰੀ 2022 ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਲੀਗ ਮੈਚ ਖੇਡੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਸੀਜ਼ਨ ਮੋਹਨ ਬਾਗਾਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਹੋਰ ਨੌਂ ਮੈਚ ਖੇਡ ਕੇ। ਅਗਸਤ 2022 ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਸੌਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਉਸ ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ ਡੁਰੰਡ ਕੱਪ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਕਲੱਬ ਨੂੰ 2023 ਆਈ.ਐਸ.ਐਲ. ਫ਼ਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਇੰਟਰਸੈਪਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸਫ਼ਲ ਰੱਖਿਆ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਗ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਕੇ।

ਭਾਰਤ ਦਾ ਖੇਡ ਜੀਵਨ: ਡੈਬਿਊ, ਕਪਤਾਨੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ

ਝਿੰਗਨ ਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਅੰਡਰ 23 ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, 15 ਸਤੰਬਰ 2014 ਨੂੰ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਵਿਰੁੱਧ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੀਨੀਅਰ ਡੈਬਿਊ 12 ਮਾਰਚ 2015 ਨੂੰ ਹੋਇਆ, ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਕੁਆਲੀਫ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਨੇਪਾਲ ਉੱਤੇ 2-0 ਦੀ ਜਿੱਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਨੱਬੇ ਮਿੰਟ ਖੇਡੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੋਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮਾਰਚ 2016 ਵਿੱਚ ਤੁਰਕਮੇਨਿਸਤਾਨ ਵਿਰੁੱਧ ਆਇਆ, ਅਤੇ 2016 ਅਤੇ 2017 ਵਿੱਚ ਲਾਓਸ, ਕੰਬੋਡੀਆ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਰ ਗੋਲ ਆਏ, ਫਿਰ ਲੰਬੇ ਵਕਫ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2023 ਵਿੱਚ ਕਿਰਗਿਜ਼ਸਤਾਨ ਅਤੇ 2025 ਵਿੱਚ ਤਾਜਿਕਸਤਾਨ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਰ ਗੋਲ ਹੋਏ।

ਮੁੱਖ ਕੋਚ ਸਟੀਫ਼ਨ ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਸਤ 2017 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਪਤਾਨ ਦੀ ਬਾਂਹ ਪੱਟੀ ਸੌਂਪੀ, ਮੌਰੀਸ਼ਸ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਕਿਟਸ ਅਤੇ ਨੇਵਿਸ ਵਿਰੁੱਧ ਦੋਸਤਾਨਾ ਮੈਚਾਂ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਨਿਯਮਤ ਕਪਤਾਨ ਸੁਨੀਲ ਛੇਤਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਕਤੂਬਰ 2018 ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਖੇਡੇ ਬਿਨਾਂ ਗੋਲਾਂ ਦੇ ਡਰਾਅ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਕਿ ਭਾਰਤ ਚੀਨੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ 2018 ਇੰਟਰਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕੱਪ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਪੰਕਤੀ ਨੇ ਚਾਰ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਕਲੀਨ ਸ਼ੀਟਾਂ ਰੱਖੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਵਿੱਚ 2019 ਏ.ਐਫ.ਸੀ. ਏਸ਼ਿਆਈ ਕੱਪ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਥਾਈਲੈਂਡ ਉੱਤੇ 4-1 ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਸਰਾਹਨਾ ਹੋਈ, ਫਿਰ ਬਹਿਰੀਨ ਵਿਰੁੱਧ ਆਖ਼ਰੀ ਪਲਾਂ ਦੀ ਪੈਨਲਟੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਗਰੁੱਪ ਪੜਾਅ ਦੀ ਦੌੜ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਸਤੰਬਰ 2019 ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਕੁਆਲੀਫ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ਿਆਈ ਚੈਂਪੀਅਨ ਕਤਰ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਗੋਲਾਂ ਦੇ ਡਰਾਅ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਏ.ਸੀ.ਐਲ. ਸੱਟ ਲੱਗੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ 25 ਮਾਰਚ 2021 ਨੂੰ ਓਮਾਨ ਵਿਰੁੱਧ ਦੋਸਤਾਨਾ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਕਪਤਾਨ ਵਜੋਂ ਵਾਪਸ ਆਏ। 2023 ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਇੰਟਰਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕੱਪ ਜਿੱਤਿਆ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੀ 50ਵੀਂ ਕੈਪ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀ ਗੋਲ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦਾ ਹੀਰੋ ਆਫ਼ ਦ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਸੈਫ਼ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ 9 ਜੂਨ 2026 ਨੂੰ ਦਰਜ ਅਨੁਸਾਰ 76 ਕੈਪ ਅਤੇ 6 ਗੋਲ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਪਾਂ ਵਾਲੇ ਡਿਫੈਂਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਐਫ.ਸੀ. ਗੋਆ, ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ

20 ਜੂਨ 2023 ਨੂੰ ਝਿੰਗਨ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੇ ਸੌਦੇ ਉੱਤੇ ਐਫ.ਸੀ. ਗੋਆ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਐਲਾਨ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੰਟਰਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕੱਪ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਹੋਇਆ। ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਪਸੰਦ ਦੇ ਸੈਂਟਰ ਬੈਕ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2024-25 ਲਈ ਆਈ.ਐਸ.ਐਲ. ਸੀਜ਼ਨ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ 2025 ਵਿੱਚ ਕਲੱਬ ਨਾਲ ਸੁਪਰ ਕੱਪ ਜਿੱਤਿਆ। ਇੱਕ ਡਿਫੈਂਡਰ ਲਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਸਿੱਕਿਮ, ਕੋਲਕਾਤਾ, ਕੋਚੀ, ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ ਹੈ, ਗੋਆ ਆਈ.ਐਸ.ਐਲ. ਸਾਰਣੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਖੇਡਿਆ ਇੱਕ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬਾਅਦਲਾ ਅਧਿਆਏ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਨਮਾਨ ਸੂਚੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 21 ਅਗਸਤ 2020 ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਤਾਈਵੇਂ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਵਜੋਂ। ਦੋ ਏ.ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ. ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ, 2014 ਆਈ.ਐਸ.ਐਲ. ਉੱਭਰਦਾ ਖਿਡਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 2023 ਇੰਟਰਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕੱਪ ਹੀਰੋ ਆਫ਼ ਦ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਨਮਾਨਿਤ ਭਾਰਤੀ ਡਿਫੈਂਡਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਲਈ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਤੇ ਹਾਕੀ ਲਈ ਵੱਧ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਝਿੰਗਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਦੀਆਂ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇ: ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸੈਕਟਰਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੈਂਟਰ ਬੈਕ, ਜੋ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪੰਕਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੰਧ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ।