ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ: ਏਸ਼ੀਆਈ ਗੋਲ਼ਾ ਸੁੱਟਣ ਚੈਂਪੀਅਨ

Inderjeet Singh is an Indian shot putter from Shahid Bhagat Singh Nagar district in Punjab, born in 1988. His best year was 2015, when he won the Asian Athletics Championships gold in Wuhan, the Universiade gold in Gwangju, and set a personal best of 20.65 metres. A year later, in July 2016, he tested positive for banned substances, missed the Rio Olympics, and after a long series of appeals the Court of Arbitration for Sport imposed a four-year suspension, with credit for the time he had already served.

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

Singh is a native of Shahid Bhagat Singh Nagar district in Punjab, in the Doaba region. He studied at Delhi Public School, Nigahi, where he was part of the 2006 batch, and later moved with his family to Singrauli in Madhya Pradesh, where his father, Gurdayal Singh, worked for Northern Coalfields Limited. His father died in 2007, when Singh was still a young athlete, and the family faced financial strain in the years that followed, but with his family's support he kept his focus on athletics. He was coached by Pritam Singh, the younger brother of another Indian shot putter, Shakti Singh, and during his rise he was supported by the Anglian Medal Hunt Company.

The breakthrough years

Singh first made his name abroad at the 2013 Universiade in Kazan, Russia, where he won the silver medal with a throw of 19.70 metres, his personal best at the time. A month later, on 17 August 2013, he improved that mark to 19.89 metres at the National Games in Patiala. At the Asian Games in Incheon in 2014 he won the bronze medal with 19.63 metres, his first Asian Games medal. He was now throwing consistently near 20 metres, and the next season would be the best of his career.

How did Inderjeet Singh win the Asian title?

Singh's great season was 2015. In May that year he threw 20.65 metres at the Federation Cup, a personal best that also met the qualifying mark for the 2016 Olympics in Rio de Janeiro. On 3 June 2015 he won the Asian Athletics Championships in Wuhan, China, with 20.41 metres, a new championship record. Later that month he won the Asian Athletics Grand Prix in Bangkok with 19.83 metres. At the Universiade in Gwangju, South Korea, he won gold with 20.27 metres, his sixth and final throw, after a foul on his first attempt and a slow start. It was India's first gold medal in athletics at the World University Games. He won five gold medals in five international events in the first half of 2015, three of them at Asian Grand Prix meetings. At the World Championships in Beijing later that year he finished 11th with 19.52 metres.

The doping case and the ban

In July 2016, weeks before the Rio Olympics, Singh failed a drug test. His A sample from an out-of-competition test in Bhiwani on 22 June 2016 returned positive for androsterone, a banned steroid, and his B sample also tested positive. A second sample, taken at a competition in Hyderabad on 29 June 2016, contained androsterone and etiocholanolone. He said his supplements and water had been sabotaged, and he maintained that he had not knowingly taken a banned substance. He missed the Rio Olympics and was given a four-year ban. His suspension was confirmed after a drawn-out appeal process in July 2018. A NADA panel agreed with some of his concerns about the testing and analysis of the samples but did not clear him, and the four-year ban was upheld. In December 2018 the Anti-Doping Appeal Panel set the ban aside, finding that the chain of custody for the samples had been broken, including a doping control officer keeping a sample in a refrigerator for about 15 hours, and differences in the recorded sample volume. Singh returned to competition at the Indian Grand Prix in Patiala in early 2019 and threw 19.35 metres. WADA appealed the appeal panel's decision to the Court of Arbitration for Sport in March 2019. In 2019 the court's sole arbitrator, Markus Manninen, found that an anti-doping rule violation had taken place, based on the prohibited substances in the two June 2016 samples, and imposed a four-year suspension. Because Singh had already served two years, four months and 19 days, from 25 July 2016 to 14 December 2018, the remaining period was under two years.

ਬਾਅਦ ਦਾ ਜੀਵਨ

The four-year period, counted from July 2016, ran to July 2020. His World Athletics profile lists season bests for him as late as 2023, showing that he kept competing after the ban had run its course. No reliable source gives a full account of his later career, and this page claims nothing about his current competitive status beyond what the record shows.

ਵਿਰਾਸਤ

Singh's career shows how quickly Indian throwing rose in the 2010s, and how fragile a peak can be. In 2015 he was the best shot putter in Asia, an Olympic qualifier, and the first Indian to win an athletics gold at the Universiade. A year later his career was stopped by a doping case that took three years of hearings to settle. For Punjabi athletics, he remains the shot putter from Shahid Bhagat Singh Nagar who reached the top of Asia in 2015, and his 20.65 metres still stands as the mark of that season. His story is also a caution for young throwers about how a single failed test can cost an Olympic place and years of competition.

ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਭਾਰਤੀ ਗੋਲ਼ਾ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ 1988 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਲ 2015 ਰਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵੁਹਾਨ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆਈ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਗਵਾਂਗਜੂ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਆਡ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ 20.65 ਮੀਟਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਰੋਅ ਲਾਈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਜੁਲਾਈ 2016 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਡੋਪ ਟੈਸਟ ਪਾਜ਼ਿਟਿਵ ਆਇਆ, ਉਹ ਰੀਓ ਉਲੰਪਿਕ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਲੰਮੀਆਂ ਅਪੀਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਆਰਬਿਟਰੇਸ਼ਨ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਭੁਗਤਾ ਸਮਾਂ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦੋਆਬਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਜੰਮਪਲ਼ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ, ਨਿਗਾਹੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ 2006 ਦੇ ਬੈਚ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਿੰਗਰੌਲੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਨਾਰਦਰਨ ਕੋਲਫੀਲਡਜ਼ ਲਿਮਟਿਡ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ 2007 ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਸਿੰਘ ਅਜੇ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਪਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਕੋਚ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿੰਘ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੋਲ਼ਾ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਿੰਘ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਭਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਐਂਗਲੀਅਨ ਮੈਡਲ ਹੰਟ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ।

ਸਿਖਰ ਵੱਲ ਵਧਣਾ

ਸਿੰਘ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਂ 2013 ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਦੇ ਕਜ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਆਡ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ 19.70 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥਰੋਅ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਰੋਅ ਸੀ। ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, 17 ਅਗਸਤ 2013 ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਸੁਧਾਰ ਕੇ 19.89 ਮੀਟਰ ਕਰ ਲਿਆ। 2014 ਵਿੱਚ ਇੰਚਿਓਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ 19.63 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥਰੋਅ ਨਾਲ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡ ਤਮਗ਼ਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ 20 ਮੀਟਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਥਰੋਅ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਗਲਾ ਸੀਜ਼ਨ ਉਸ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀਜ਼ਨ ਬਣਨਾ ਸੀ।

ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖ਼ਿਤਾਬ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤਿਆ?

ਸਿੰਘ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀਜ਼ਨ 2015 ਰਿਹਾ। ਉਸ ਸਾਲ ਮਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਕੱਪ ਵਿੱਚ 20.65 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥਰੋਅ ਲਾਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਰੋਅ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਰੀਓ ਡੀ ਜਨੇਰੋ ਵਿੱਚ 2016 ਦੇ ਉਲੰਪਿਕ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫ਼ਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। 3 ਜੂਨ 2015 ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਚੀਨ ਦੇ ਵੁਹਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਏਸ਼ੀਆਈ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 20.41 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥਰੋਅ ਨਾਲ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਜੋ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦਾ ਨਵਾਂ ਰਿਕਾਰਡ ਸੀ। ਉਸੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਬੈਂਕਾਕ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਏਸ਼ੀਆਈ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਵਿੱਚ 19.83 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥਰੋਅ ਨਾਲ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਗਵਾਂਗਜੂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਆਡ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ 20.27 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥਰੋਅ ਨਾਲ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਥਰੋਅ ਸੀ, ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਫਾਊਲ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 2015 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ੇ ਜਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਏਸ਼ੀਆਈ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਉਹ 19.52 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥਰੋਅ ਨਾਲ 11ਵੇਂ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਰਿਹਾ।

ਡੋਪਿੰਗ ਮਾਮਲਾ ਅਤੇ ਪਾਬੰਦੀ

ਜੁਲਾਈ 2016 ਵਿੱਚ, ਰੀਓ ਉਲੰਪਿਕ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਿੰਘ ਦਾ ਡੋਪ ਟੈਸਟ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਿਆ। 22 ਜੂਨ 2016 ਨੂੰ ਭਿਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਏ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਏ ਨਮੂਨਾ ਐਂਡਰੋਸਟੀਰੋਨ, ਇੱਕ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਸਟੀਰੌਇਡ, ਲਈ ਪਾਜ਼ਿਟਿਵ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬੀ ਨਮੂਨਾ ਵੀ ਪਾਜ਼ਿਟਿਵ ਆਇਆ। 29 ਜੂਨ 2016 ਨੂੰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੌਰਾਨ ਲਿਆ ਗਿਆ ਦੂਜਾ ਨਮੂਨਾ ਐਂਡਰੋਸਟੀਰੋਨ ਅਤੇ ਐਟੀਓਕੋਲਾਨੋਲੋਨ ਲਈ ਪਾਜ਼ਿਟਿਵ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਕਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੇੜਛਾੜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਰੱਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਪਦਾਰਥ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਰੀਓ ਉਲੰਪਿਕ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲੱਗ ਗਈ। ਜੁਲਾਈ 2018 ਵਿੱਚ ਲੰਮੀ ਅਪੀਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਪੱਕੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਨਾਡਾ ਦੇ ਪੈਨਲ ਨੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਪ੍ਰਗਟਾਈ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਬਰਕਰਾਰ ਰਹੀ। ਦਸੰਬਰ 2018 ਵਿੱਚ ਐਂਟੀ ਡੋਪਿੰਗ ਅਪੀਲ ਪੈਨਲ ਨੇ ਪਾਬੰਦੀ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਇਹ ਪਾਇਆ ਕਿ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਲੜੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੋਪਿੰਗ ਕੰਟਰੋਲ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਨਮੂਨਾ ਲਗਭਗ 15 ਘੰਟੇ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਦਰਜ ਨਮੂਨੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਸਿੰਘ 2019 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਇੰਡੀਅਨ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪਰਤਿਆ ਅਤੇ 19.35 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥਰੋਅ ਲਾਈ। ਵਾਡਾ ਨੇ ਮਾਰਚ 2019 ਵਿੱਚ ਅਪੀਲ ਪੈਨਲ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਆਰਬਿਟਰੇਸ਼ਨ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। 2019 ਵਿੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਆਰਬਿਟਰੇਟਰ ਮਾਰਕਸ ਮਾਨਿਨਨ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਜੂਨ 2016 ਦੇ ਦੋਵਾਂ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਐਂਟੀ ਡੋਪਿੰਗ ਨਿਯਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਿੰਘ 25 ਜੁਲਾਈ 2016 ਤੋਂ 14 ਦਸੰਬਰ 2018 ਤੱਕ ਦੋ ਸਾਲ, ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ 19 ਦਿਨ ਪਾਬੰਦੀ ਭੁਗਤ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਮਿਆਦ ਦੋ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੀ।

ਬਾਅਦ ਦਾ ਜੀਵਨ

ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਜੁਲਾਈ 2016 ਤੋਂ ਗਿਣੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ, ਜੁਲਾਈ 2020 ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਵਰਲਡ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਵਿੱਚ 2023 ਤੱਕ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਕੜੇ ਦਰਜ ਹਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਬੰਦੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਰੋਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਵੇਰਵਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੰਨਾ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ।

ਵਿਰਾਸਤ

ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 2010 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਥਰੋਅ ਕਿੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਭਰੀ, ਅਤੇ ਸਿਖਰ ਕਿੰਨਾ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। 2015 ਵਿੱਚ ਉਹ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੋਲ਼ਾ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ, ਉਲੰਪਿਕ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫ਼ਾਈ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਆਡ ਵਿੱਚ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਦਾ ਸੋਨ ਤਮਗ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਇੱਕ ਡੋਪਿੰਗ ਮਾਮਲੇ ਕਾਰਨ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਸੁਣਵਾਈਆਂ ਲੱਗ ਗਈਆਂ। ਪੰਜਾਬੀ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ ਦਾ ਗੋਲ਼ਾ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਰਹੇਗਾ ਜੋ 2015 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ 20.65 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥਰੋਅ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਸੀਜ਼ਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਥਰੋਅਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਚਿਤਾਵਨੀ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਫੇਲ੍ਹ ਟੈਸਟ ਉਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਸਾਲ ਕਿਵੇਂ ਖੋਹ ਸਕਦਾ ਹੈ।